Level 22

Poziom 22 początkowo nie był niczym specjalnym. Miał wygląd XX-wiecznego, wielopiętrowego parkingu wypełnionego różnymi zaparkowanymi samochodami i wózkami sklepowymi, z których wszystkie były kiedyś pełne materiałów budowlanych i żywności. Ze względu na rzadką liczbę wrogich istot na Poziomie 22, miejsce to służyło jako centrum dla niezliczonych grup i indywidualnych społeczności.

W 1987 roku Poziom 22 został ogłoszony małą mikronacją, uniezależniając się od jakichkolwiek innych frakcji z innych poziomów Backrooms. Od tego czasu mikronacja na Poziomie 22 nadal szybko rosła. Do 1990 roku większość wejść na Poziom 22 została zamknięta przez jego mieszkańców, a grupa ta oficjalnie się izolowała i nadała sobie nowy tytuł „Emstable”1.

Podczas gdy Emstable zaczęło negocjować transakcje zarówno z M.E.G. jak i B.N.T.G. w 2012 i 2016 roku, ta niezależna frakcja bardzo rzadko wpuszczała na Poziom tych, którzy nie byli częścią ich grupy. Z tego powodu bardzo niewiele wiadomo o członkach frakcji, gospodarce, strukturze politycznej czy życiu codziennym. Z kilku przeprowadzonych badań wynika, że społeczność miała sztywny system kastowy, który dzielił mieszkańców na „rodziny”. Każda z tych różnych grup pracowałaby na różnych piętrach Poziomu 22. Każdy zespół miałby do wykonania różnorodne zadania, a każdy z nich oddawałby ułamek swoich całkowitych zasobów na piętro wyżej, zatrzymując wszystko, co zostało dla siebie.

Chociaż nie wiadomo, kto założył Emstable, wiadomo, że trzy osoby były odpowiedzialne za stworzenie imperium. Oni, podobnie jak inni, mieszkali na „najwyższym” piętrze Poziomu 222. Prowadząc zaskakująco wystawny styl życia, biorąc pod uwagę warunki i środowisko, byli znani z Wi-Fi, urządzeń rekreacyjnych, takich jak stół bilardowy i piłkarzyki, byli również w stanie w jakiś sposób skonstruować działające kuchenki elektryczne do przygotowywania posiłków.

Na niższych piętrach życie było jednak o wiele trudniejsze. Piętra, które znajdowały się około 10-15 pięter od góry, cieszyły się łatwym — choć nudnym — życiem. Wszyscy mieszkańcy tych pięter mieli namioty, szałasy z drewna lub wydobytego betonu, a także kilku wybranych mieszkańców posiadało urządzenia kuchenne, takie jak te na ostatnim piętrze. Ci, którzy nie posiadali kuchenek, żyli z cudzej żywności lub owoców i plonów, które okresowo zbierali.

Chociaż kuchnie można było łatwo zdobyć, jak dotąd nie wiadomo, w jaki sposób wędrowcy w Emstable po raz pierwszy uzyskali plony. Ogólnie przyjętą teorią jest to, że przed upadkiem Emstable istniały wyjścia na poziom, na którym wędrowcy mogli uprawiać rośliny, co pozwoliło wędrowcom na utworzenie bramy między poziomami, które okazały się dogodne dla rolnictwa. Teoria ta oferuje również możliwą sugestię, jakie prace wykonywali obywatele Emstable, aby zarobić na życie na poziomie, co jeszcze bardziej wzmacnia podstawę teorii.

Na dnie imperium Emstable, poniżej 15. piętra, życie było skrajnie zubożałe i ciężkie. Odzyskane pamiętniki i notatki opisują, ilu z nich uciekło z kolejnych pięter w nadziei na przejście na wyższy poziom. Informacje o tych niższych głębokościach są skąpe, a wiele informacji pochodzi, ze znalezionych pamiętników lub zdjęć.3 Wielu ludzi głodowałoby na tych głębokościach, często polegając na życzliwości pięter powyżej, aby być uważnym i nie zabierać zbyt dużej ilości jedzenia i zapasów, by zostawić wystarczająco dużo dla siebie. Prawie nie mieli namiotów ani oddzielnych domów, uciekając się do życia na zewnątrz w śpiworach lub często bez niczego.

Ten system był nieuchronnie wykorzystywany przez wyższe piętra Poziomu 22, wymagając więcej od niższych pięter, jednocześnie dając mniej tym wyżej. Doprowadziło to do konieczności zawierania umów handlowych z osobami trzecimi. Umowy te ostatecznie nie były w stanie uratować Emstable przed upadkiem, co skłoniło większość jego populacji do opuszczenia poziomu w poszukiwaniu lepszego życia na innych poziomach.

Chociaż prawdziwy powód upadku Emstable jest nieznany, powszechnie przyjmuje się, że głównymi przyczynami były błędy w jego systemie społecznym i powolny spadek integralności strukturalnej Poziomu 22. Ze względu na wydobywanie i oczyszczanie zasobów poziomu i naturalnego betonu, wiele ścian, filarów podtrzymujących, sufitów i podłóg zaczęło tracić stabilność. Wszystko to zakończyło się ostatecznym upadkiem poziomu, co sprawiło, że duże części poziomu są albo niedostępne konwencjonalnymi środkami, albo przede wszystkim trudne i niebezpieczne.

Dziś Poziom 22 przypomina opuszczony i zniszczony parking. Ziemia jest zaśmiecona gruzem i słupami dźwigarów, tworząc wyjątkowo niebezpieczne miejsce do przemieszczania się. Podczas przemierzania tego poziomu czasami można znaleźć samochody i opuszczone namioty. Większość z tych samochodów jest zardzewiała i pokryta kurzem, a ich stan fizyczny jest zazwyczaj bardzo zły. Większość samochodów jest rozerwana na strzępy, a jedynymi pozostałościami po nich są szkielety samochodów z lat 50. Wspomniane wcześniej namioty znane są również z tego, że leżą w nich zwłoki byłych mieszkańców Emstable, zwłaszcza na niższych piętrach, którym nie udało się uciec po nieodwracalnym zniszczeniu poziomu4.

Podróżowanie przez Poziom 22 jest niezwykle trudne i niebezpieczne, co sprawiło, że większość wędrowców unika tego poziomu ze względu na brak integralności strukturalnej. Struktura Poziomu 22 jest niestabilna, a zabłąkane szczątki mogą łatwo spowodować potknięcie się i zranienie o beton, pręty zbrojeniowe lub zniszczone samochody. Oprócz tego na Poziomie 22 znajdują się niezliczone duże, ziejące dziury. Otwory te są często bardzo głębokie, co sugeruje, że w tych miejscach odbywało się wydobywanie. Chociaż teoretycznie można wspinać się po tych dziurach w górę lub w dół, aby dotrzeć do nowych obszarów, jest to wysoce niewskazane ze względu na nieodłączne ryzyko wspinaczki w dowolnej formie, z wieloma zarejestrowanymi przypadkowymi zgonami spowodowanymi próbami wędrowców.

Pomimo tego, że pierwotni mieszkańcy Emstable uciekli ze swoją dokumentacją i historią, pozostałości osobistych dzienników i poufnych danych zostały odzyskane przez różne grupy, takie jak Instytut Kalag, M.E.G. i B.N.T.G.

Odzyskany Pamiętnik „Hilda”

Hilda to domniemane imię odzyskanego pamiętnika należącego do Jacobsa Opala. Aby uzyskać pełną zeskanowaną kopię wszystkich zachowanych stron tego dziennika, zapytaj administratorów witryny lub sprawdź archiwa wizualne. Strony zaimplementowane na tej stronie dotyczą daty 02.08.2014, 06.08.2014 i 30.10.2015.5

02/08/14

„Dzień, w którym osiągnę wielki sukces”

Dzisiaj będzie wielki dzień, Hilda. Janus, Heljan i ja niestrudzenie pracowaliśmy nad wydobyciem betonu. Goście, którzy dostarczają nam kilofy na drugim poziomie, byli niezwykle hojni i obniżyli cenę na tę nową partię kilofów. Nie potrafię im za to wystarczająco podziękować.
Chociaż to samo w sobie jest dobre, to nie czyni dzisiejszego dnia „wielkim” dniem, Hilda? Powodem, dla którego to nowe wydobycie jest ważne, jest to, że może w końcu podniesiemy moją rodzinę w szeregach! Mój partner i ja od dłuższego czasu próbujemy dostać się na 19. piętro i rozmawiamy z tymi, którzy tam mieszkają. Chociaż od czasu do czasu mówią o „pogardzie dla parceli na 20”, powiedzieli, że jeśli dostarczymy im wystarczająco dużo betonu, by wystarczyło na piętro 18. i wyżej, to wpuszczą moją rodzinę! Grey bardzo ciężko pracował nad wydobyciem, do diabła, myślę, że jakiś tydzień temu spędził całą noc na wydobyciu, ale będzie warto dla naszej córki i jestem pewien, że cała nasza ciężka praca się opłaci.

06/08/14

„Przygotowanie do naszej uroczystości”

Już się do tego zbliżamy! Ostatnie 4 dni były niezwykle ciężkie, Gray i ja bez przerwy pracowaliśmy w kopalniach betonu. Wymienialiśmy jak najmniej na jedzenie, żeby mieć tyle, żeby Tia mogła jeść szczęśliwie każdej nocy. Widzę, że Grey jest tym podekscytowany, mówi o tym bez przerwy Tii, wyjaśniając wszystkie nowe rzeczy, które dostanie, gdy wejdziemy na następne piętro i tak dalej.
Wiesz, wielu tutejszych mieszkańców nie wierzy, że dostaniemy się na następne piętro Emstable, ale na pewno udowodnię im, że się mylą. Rozmawiali nawet z Heljanem, choć na szczęście wciąż nie chce nam pomóc. Aiden, Kellaby i Raven wciąż próbują mnie od tego odwieść.
Czy ich troska została doceniona? Tak. Czy jest mi to teraz potrzebne? NIE.

30/10/15

[Ten wpis nie ma tytułu]

Kolejny dzień, kolejna partia betonu do wysłania. Tym razem Raven bierze to wszystko za mnie, dzięki im Bogu za to. Nie sądzę, żebym mógł nawet ponownie pojechać do tej prowincji, Hilda. Przynajmniej Grey ma się dobrze, on i Heljan wydają się szczęśliwi z Tią i jakkolwiek nazywa się ich noworodek, to nie moja sprawa, czy pytać, czy mnie to obchodzi, jeśli mam być szczery.
Wiesz, Hilda, martwię się o Tię i Greya. Rozumiem, że mają swoje ładne, nowe, fantazyjne zakwaterowanie na wyżynach, ale mimo to, nie mam pojęcia, czy któryś z nich za mną tęskni, ani czy Heljan mnie przepuści. Domyślam się, że… nie, ale! Nadzieja gdzieś istnieje, a jeśli gdzieś istnieje, to ją znajdę! Spotkamy się ponownie, Tia, zapamiętaj moje słowa.

Cały dziennik jest obecnie własnością Instytutu Kalag.

Odzyskany Raport Ze Spisu Powszechnego:

Znaleziony na najwyższym piętrze Emstable, ten konkretny zapis jest jednym z niewielu znalezionych poufnych dokumentów, które dotyczą metody działania Emstable. Widać, że co najmniej raz na kilka lat przeprowadzali oni kontrole spisowe. Ten spis i inny spis sprzed kilku lat są jedynymi, które udało się odzyskać. Nie wiadomo dokładnie, z jaką częstotliwością przeprowadzano spisy, ponieważ te, które zostały odzyskane, zostały przeprowadzone w bardzo różnych latach.

Jak napisano powyżej, Emstable była jedyną aktywną społecznością na Poziomie 22. Żadna nie powstała od czasu jej upadku.

Ze względu na początkowe wysiłki Emstable, aby odgrodzić wszystkie wejścia na Poziom 22, wiele starych wyjść zostało utraconych lub przestało istnieć, jednakże po upadku Poziomu 22 pojawiły się nowe wyjścia.

Wejścia

Na Poziom 22 można się dostać zarówno z Poziomu 21, jak i z Poziomu 23. Oba są nowymi wejściami, które powstały w wyniku spadającego gruzu i utraty integralności strukturalnej, tworząc dziury w podłodze Poziomu 21 i w suficie Poziomu 23.

Alternatywnie, choć rzadko, można znaleźć niektóre z oryginalnych wejść na Poziom 22. Dostać się do niego można, znajdując szklane drzwi na Poziomie 1, zjeżdżając z rampy wyjściowej z Poziomu 69 lub znajdując wyjście w centralnych obszarach na Poziomie 172.

Wyjścia

Z Poziomu 22 można wyjść, korzystając z wcześniej wspomnianych wejść na Poziom 21 i Poziom 23. Nie znaleziono żadnych oryginalnych wyjść z Poziomu 22, które istniały przed zawaleniem, jednak pomyślne no-clipowanie się przez samochody lub gruz może doprowadzić do Poziomu 817.