SCP-1104 : Krab nosowy

SCP-1104 to gatunek potencjalnie zidentyfikowany jako członek podtypu Chelicerata. Cykl życiowy SCP-1104 obejmuje co najmniej dwie odrębne fazy, z których pierwsza to stadium larwalne o średnicy około 0,4 mm. W nieregularnych odstępach czasu larwy SCP-1104 są wydalane z jaskiń lawowych w obrębie Ośrodka 104 w ilości do 200 osobników na metr sześcienny. Pozostają one w powietrzu nawet przez 14 godzin, przy czym udokumentowano, że w sprzyjających warunkach pogodowych pokonują co najmniej ██ km odległości.

Po inhalacji larwy przylegają do błony śluzowej nosa, gdzie wydzielają szereg antagonistów receptora H1, które hamują zarówno miejscowy stan zapalny, jak i zagnieżdżenie się kolejnych larw. Przez okres 6-8 miesięcy SCP-1104 będzie rosnąć i wydłużać wyrostki przez kanały sitowe żywiciela. Żywiciele zazwyczaj pozostają nieświadomi obecności SCP-1104, z wyjątkiem uporczywych, ale niespecyficznych bólów głowy. Po osiągnięciu dojrzałości SCP-1104 zaczyna wywierać nacisk na nerwy wzrokowe żywiciela, powodując niedrożność centralnego pola widzenia. Nacisk ten jest stosowany selektywnie, gdy nosiciel nie jest skierowany w kierunku lokalnego gradientu atmosferycznego siarkowodoru, który SCP-1104 może wykryć poprzez drogi oddechowe nosiciela. Po początkowym okresie dyskomfortu nosiciel zacznie preferować zwracanie się i przemieszczanie w kierunkach, w których nie doświadcza problemów wizualnych, śledząc w ten sposób źródło siarkowodoru. Po dotarciu do strefy o wystarczającym stężeniu siarkowodoru SCP-1104 wysuwa wyrostki do kory przedczołowej gospodarza, powodując utratę przytomności, podczas której SCP-1104 opuszcza gospodarza przez oczodół. Po opuszczeniu żywiciela SCP-1104 spróbuje zlokalizować i wejść do źródła siarkowodoru, takiego jak jaskinia lawowa czy rura kanalizacyjna. Podziemny cykl życia SCP-1104 nie został jeszcze udokumentowany.

Pomimo że ludzie wykazują taką samą instynktowną awersję do zaburzeń wizualnych spowodowanych przez SCP-1104 jak każde inne zwierzę, reakcja behawioralna nie jest przymusowa, a gospodarze mogą przeciwstawić się wpływowi, zwłaszcza jeśli zostaną poinformowani o naturze SCP-1104 (warto pamiętać, że należy spodziewać się późniejszej wrogości wobec personelu badawczego). Próby chirurgicznego usunięcia lub zatrucia w pełni rozwiniętego SCP-1104 skutkują natychmiastowym wywołaniem jego reakcji wyjścia. Gospodarze po opuszczeniu obiektu wykazują całkowitą aspontaniczność z powodu uszkodzeń oczodołowo-czołowych i do tej pory nie dostarczyli żadnych istotnych informacji podczas odprawy.