SCP-121 : Betonowa kołyska

SCP-121 to obszar, na którym znajdowało się miasto ███████, Kolorado, USA. Miasto było domem dla około 6800 mieszkańców przed uchwaleniem bieżącego protokołu przechowywania i składa się z w przybliżeniu, 3000 budynków, zarówno domostw, jak i struktur przemysłowych i usługowych. Chmury nad SCP-121 wydają się niezdolne do wejścia w obszar o około dwunasto (12) kilometrowej [km] średnicy, zamiast tego omijają go. Podejrzewa się, że jest to powiązane z zasięgiem oddziaływania SCP-121, jednak na obecną chwilę nie wiadomo w jaki sposób. Budynki wewnątrz SCP-121 sporadycznie1 odrywają się od fundamentów i unoszą w powietrze. Od tego momentu, takie budynki określane są jako SCP-121-1.

Instancje SCP-121-1 unoszą się na losową wysokość, przy czym minimalna zaobserwowana to czterdzieści pięć (45) metrów [m]. Niezależnie od poprzedniego stanu budynku, drzwi i okna natychmiast się zamkną, a wszelkie możliwe drogi wejścia/wyjścia do/z budynku zostaną zabarykadowane przez znajdujące się w środku meble. Wejście siłowe pozwoliło na określenie temperatury wnętrza na dochodzącą do 35°C a wilgotność na poziomie 65%, nie stwierdzono innych właściwości anomalnych. Instancje SCP-121-1 przerwą stan zawieszenia po upływie co najmniej dziesięciu (10) tygodni, jednak mogą pozostać w powietrzu przez maksymalnie piętnaście tygodni po tym. Nie wykazują one anomalnego poziomu wytrzymałości, więc normalne jest praktycznie całkowite zniszczenie SCP-121-1 przy uderzeniu w ziemię. Po upadku, szczątki SCP-121-1 będą zawierały jajowaty obiekt o wymiarach około 1,2 [m] x 1,2 [m] x 2 [m], zbudowany z części mebli, które można było znaleźć w budynku.2 Obiekt zacznie poruszać się samoistnie; od tego momentu nazywany jest SCP-121-2.

SCP-121-2 zaczyna oblepiać się znajdującymi się w pobliżu materiałami, w tym resztkami po SCP-121-1, roślinami, pojazdami i (rzadko) innymi budynkami. SCP-121-2 będzie kontynuował przyciąganie surowców, dopóki nie uformuje z nich ciała wysokiego na dziewięć (9) [m], kiedy to stanie się ruchomy i będzie wskazywał na pewien poziom świadomości. SCP-121-2 w tym momencie może zacząć symulować połykanie wyżej wymienionych materiałów w celu dalszego przyrostu rozmiaru, lecz w o wiele wolniejszym tempie. Spożywanie surowców służy jedynie powiększaniu się podmiotu, jako że instancje SCP-121-2 bywały aktywne przez długi okres czasu bez przyjmowania "pokarmu". Zaobserwowano, iż niektóre przedmioty przyłączają się do SCP-121-2 natychmiastowo, niezależnie od ich rozmiaru czy braku symulacji spożywania.

Instancje SCP-121-2 zwykle przypominają zwierzęta mogące poruszać się na lądzie, lecz zaobserwowano przypadki, kiedy przybierały formę humanoidalną, bądź niepodobną do żadnego znanego zwierzęcia. Ich zachowanie jest głównie potulne i zwykle nie wykazują wrogości względem personelu, chyba że zostaną sprowokowane. Zdarzały się jednak przypadki wrodzonej agresji i zachowania terytorialnego; wrogość była również obserwowana po przyswojeniu niektórych przedmiotów, wliczając broń palną, broń białą i w jednym przypadku, trofeum w postaci wypchanej głowy niedźwiedzia.

Fundacja zainteresowała się SCP-121, kiedy przedstawiciele lokalnej władzy otrzymali ogromną ilość powiadomień, dotyczących uprzednio porzuconego domu, który nagle "latał w powietrzu". Miasto zostało ewakuowane pod przykrywką wycieku niebezpiecznych substancji, a budynek był obserwowany. Kiedy tylko SCP-121-1 zamieniło się w instancję SCP-121-2, SCP-121-2 zostało szybko zneutralizowane. Zaraz po neutralizacji, pojawiła się kolejna instancja SCP-121-13, a miasto zostało ostatecznie ewakuowane i zabezpieczone.