Information
Name: Pasożyt słoneczny
Author: Gadzisko
Rating: 4/4
Created at: Sat Aug 28 2021
Identyfikator podmiotu: SCP-1682
Klasa podmiotu: Zneutralizowane
Specjalne Czynności Przechowawcze
Z uwagi na rozmiar i dystans dzielący obiekt od Ziemi, SCP-1682 uznano za efektywnie zabezpieczonego; jest to spowodowane faktem, że SCP-1682 nie wydawał się być zdolnym do przełamania przyciągania grawitacyjnego Słońca i nie usiłował go naruszyć. SCP-1682 przemieszczał się ruchami okrężnymi; przypuszcza się, że jest to wynikiem oddziaływania wielu różnorodnych czynników, w szczególności przyciągania grawitacyjnego. Z tego powodu, wystąpienie SCP-1682 można dokładnie opisać jeszcze przed rzeczywistym zaobserwowaniem. SCP-1682 jest całkowicie samo zabezpieczony.
Cywile będący w posiadaniu właściwego sprzętu do obrazowania EUI, pozwalającego na obejrzenie SCP-1682, nie mają wpływu na zabezpieczenie go, z uwagi na wysoki koszt sprzętu oraz małą jego dostępność. Fundacja wysłała agentów do organizacji i władz państwowych dysponujących tego typu sprzętem zanim ten został pozyskany; jeśli cywile wejdą w posiadanie tych zdjęć, uruchomiony zostanie protokół dezinformacyjny 1029-Wanambi, aczkolwiek ze względu na niską wykrywalność tego stworzenia i jego duże wizualne podobieństwo do typowych zjawisk słonecznych, nie przewidywano, że okaże się to potrzebne, a protokoły dezinformacyjne nie będą konieczne.
Opis
Przypuszcza się, że SCP-1682 to duża, segmentowana, robakowata instancja zlokalizowana na Słońcu. Uważa się, że szacunkowa długość obiektu może wynosić 28 075 km, a te dane ustalono na podstawie pomiaru czasu od momentu pierwszego wyłonienia się, aż do chwili jego zniknięcia w fotosferze. Wydaje się, że występowanie SCP-1682 w okolicach rozbłysków słonecznych jest zupełnie przypadkowe, ponieważ objawienie się instancji w porównaniu z rozbłyskami nie jest zgodne z prawdą.
Dołączone zdjęcie nr: 1682-H przedstawia charakterystyczny dla SCP-1682 nurkujący i zapętlający ruch. Zdaje się on krążyć po powierzchniach fotosfery przez okres 3-4 miesięcy, zanim zniknie pod powierzchnią na kolejne 8-12 miesięcy. Przedłużone okresy zniknięcia, świetlisty wygląd po ponownym wynurzeniu, jak również kąt i tempo poruszania się instancji w odniesieniu do ogólnej płaszczyzny fotosfery wskazują na krótki czas kontaktu z promieniującą powierzchnią wnętrza Słońca.
Od momentu zjawienia się SCP-1682 w 1986 roku, nie zarejestrowano jakiejkolwiek anomalnej zmiany aktywności Słońca, a dokładny rodzaj podmiotu nie został jeszcze poznany.
Dodatek 1682-N
Dnia 28.11.2011 SCP-1682 opuścił fotosferę z prędkością 1045,5 km/s, osiągając tym samym efektywną prędkość ucieczki z powierzchni Słońca. SCP-1682 minął Plutona dnia 30.11.2011 i heliosferę 12.02.2011.
Dodatek 1682-N-2, notatka Badacza Breena
Nie jestem w stanie określić, co przez te wszystkie lata wydarzyło się na Słońcu i nie wydaje mi się, abym chciał to wiedzieć.
Uważamy, że ta kreatura… Czymkolwiek by to nie było, "tankowało paliwo" przed kolejnym rejsem na inną gwiazdę, lub gdzieś indziej. Już go nie ma. Każdy zdaje się odczuwać ogromną ulgę, lecz ja nie potrafię wyzbyć się tego niepokoju, że stało się coś okropnego.
Dodatek
Dokument 1682-N-A : SCP-028 Przesłuchanie po zakończeniu badań. Rozmowa została przeprowadzona zanim Fundacja zdobyła informację o istnieniu SCP-1682.
D-6893, Dr. ██████, 13.02.78
Dr. ██████: Czego udało Ci się dowiedzieć?
D-6893: ██████ Kometa jest ruchomym pancerzem gwiezdnego pasożyta.
Dr. ██████: Proszę wyjaśnić.
D-6893: Cóż, to posiada drzemiące potomstwo w promieniującej sferze Słońca.
Dr. ██████: Czym jest "to"?
D-6893: Cóż, to jest… Bardzo przypomina tasiemca, lecz pod względem reprodukcji jest bardziej podobny do płazów, jakie widziałem na Nova.
Dr. ██████: Jak to możliwe, skoro żaden z organizmów nie mógłby przeżyć w promieniującej sferze Słońca?
D-6893: Nie jest organizmem, doktorze, i nie znajduje się teraz na Słońcu. Żeruje gdzieś indziej.
Dr. ██████: Jeżeli nie jest organizmem, to czym właściwie jest?
D-6893: To skomplikowane, doktorku, to… cóż, takie klasyfikacje nie dotyczą tego czegoś.
Dr. ██████: Chcesz, abyśmy wierzyli, że Słońce zamieszkuje gromada starożytnych tasiemców?
D-6893: Po prostu, kurwa, ja to wiem, doktorku. Czy nie po to właśnie pan mnie tam wpakował?
Dr. ██████: W takim razie dobrze. Jest coś, o czym nas nie poinformowałeś. Przestań pieprzyć. Co ty naprawdę wiesz?
D-6893: To tasiemiec! Klnę się na Chrystusa, że to pierdolony kosmiczny tasiemiec! Posłuchaj! Jest długi na 27 003,8 km, zamieszkuje Słońce, pojawia się ponownie co 76 lat, 4 miesiące i 2 tygodnie po pożywieniu się.
[DANE UTAJNIONE]
D-6893: Będziesz po prostu musiał poczekać, doktorku.