Information
Author: KubKac
Rating: 3/3
Created at: Tue Mar 03 2026
Identyfikator podmiotu: SCP-2086
Klasa podmiotu: Keter
Specjalne Czynności Przechowawcze
Wiadomości we wszystkich dużych miastach mają być monitorowane pod kątem zaginionych osób, które często lub w niedawnym czasie korzystały z publicznego transportu. Agenci mają być wysyłani do obszarów wysokiego ryzyka w trybie pół-regularnym.
Wszystkie nowo odkryte kolonie SCP-2086 mają zostać zamknięte i zniszczone przy użyciu chemicznych materiałów wybuchowych. Standardowe taktyki cenzurowania mediów mają być stosowane podczas trwania całej tej procedury.
W momencie pisania tego dokumentu Fundacja przechowuje pięć osobników SCP-2086. Wszystkie z nich znajdują się w dawnym hangarze lotniczym. Ze względu na ich krótki czas życia i dużą szybkość rozmnażania, ilość instancji SCP-2086 w posiadaniu Fundacji regularnie się zmienia.
Zmarłe osobniki, które wcześniej znajdowały się w posiadaniu Fundacji mają być przenoszone do wyspecjalizowanej chłodni w Ośrodku ██ dla celów badawczych.
Opis
SCP-2086 jest gatunkiem stawonoga, który przypomina różne typy, modele i marki pojazdów publicznego transportu, przeważnie autobusów. Dojrzałe instancje SCP-2086 ważą około 17000 kg, choć liczba ta może się w znacząco różnić. Młode osobniki typowo ważą mniej niż 200 kg.
Nowo narodzone osobniki SCP-2086 mogą urosnąć do swoich pełnych rozmiarów w ciągu tygodnia. Przeciętnie instancje SCP-2086 żyją od dwunastu do piętnastu dni, a po osiągnięciu wieku rozrodczego w okolicach dnia ósmego, samice rodzą do dwudziestu młodych.
Dorosłe instancje SCP-2086 nie jedzą, zamiast tego odżywiają się ze składników skonsumowanych jako młode osobniki. Jednakże, tylko dojrzałe instancje SCP-2086 zdają się poszukiwać jedzenia.
W trakcie poszukiwań, SCP-2086 są prawie nieodróżnialne od typowych pojazdów, choć po bliższym zbadaniu wykazano, że stal, drewno, plastik i szkło są wyspecjalizowanymi formami chityny. Narządy życiowe, takie jak serce, mózg i żołądek znajdują się pod podłogą w wewnętrznej komorze SCP-2086.
Ludzkie ciało zakonserwowane w substancji przypominającej szelak często służy jako sztuczny kierowca dzikich instancji SCP-2086. W ciele zatopione są włókniste wypustki, które SCP-2086 wykorzystuje do poruszania zwłokami, zapewniając im bardziej ożywiony wygląd.
Instancje SCP-2086 mogą rozwinąć swój "dach" jak skrzydła, które są w stanie podnieść cały organizm w trakcie lotu, co jest ich głównym sposobem przemieszczania się, kiedy nie polują. Co więcej, "koła" mogą rozwinąć się w długie, szare lub czarne odnóża, a przednie światła zdają się służyć jako bioluminescencyjny narząd wzroku.
W porównaniu z innymi gatunkami stawonogów, kończyny instancji SCP-2086 posiadają niezwykłą zręczność w wykonywaniu precyzyjnych czynności. Zaobserwowano, że osobniki budują prymitywne schronienia z materiałów znajdywanych w miejscach gniazdowania.
SCP-2086 często gniazdują na opuszczonych wysypiskach i złomowiskach. Zaobserwowano, że w środowisku naturalnym młode instancje wyrywają znaki przystanków autobusowych i przemieszczają je zazwyczaj na drogę prowadzącą do pobliskiej kolonii. Dokonywane przez cywili przypadkowe obserwacje tej aktywności instancji SCP-2086 są rzadkie z powodu znacząco mniejszego rozmiaru młodych osobników w porównaniu do osobników dorosłych.
Dorosłe instancje SCP-2086 będą jeździły drogami wyłożonymi przez młode, zbierając przy tym pasażerów. Kiedy w instancji SCP-2086 zbierze się znacząca ilość ludzi, organizm zacznie wydzielać substancję podobną do chloroformu w celu obezwładnienia ofiar.
Po powrocie do kolonii, młode instancje SCP-2086 wejdą do głównej komory dorosłego osobnika. Następnie każdy pasażer zostanie przez młodego osobnika siłą wyciągnięty z dorosłej instancji.
Młoda instancja SCP-2086 zacznie przeciskać człowieka przez zwieracz znajdujący się pod jej maską, który jest połączony z miejscem, gdzie u dorosłych osobników znajduje się kierownica i siedzenie kierowcy. Po skonsumowaniu, przypominające włosy wypustki przyłączone do siedzenia zaczną przebijać się do ludzkiego ciała. Wyrostki te służą jako rurki żywieniowe i odsysają krew z ofiary.
Kiedy ciało zostało pozbawione krwi, rurki żywieniowe zaczną wydzielać w zwłoki roztwór solny. Wewnętrzna komora zacznie się wypełniać substancją przypominającą szelak, konserwując ciało.