SCP-4548 : Niezawistna gwiazda

Przesłuchania

Poniżej znajduje się seria transkrypcji przesłuchań przeprowadzonych z Davidem Saito, Kanadyjczykiem japońskiego pochodzenia, który został namierzony przez zespoły Kontroli Informacji Fundacji, po tym jak zaczął przejawiać agresywne zachowanie wobec swojego terapeuty podczas cotygodniowej wizyty.4

Data: 29.05.2016 08:43:13

Jak sądzisz, co spowodowało twój przypływ gniewu wobec Dr. Shanna na początku tego tygodnia?

On po prostu— Kurwa, robił to samo, co ty teraz robisz.

Czyli?

Ten, ten ton, którym mówisz— jakbyś była obrzydzona mną. Wiem, że jestem śmieciem, jasne? Kurwa, też nie chcę tutaj być. Ale nie ma żadnego powodu, dla którego musiałabyś mówić do mnie takim tonem.

Przepraszam, nie chciałam zabrzmieć wrogo. Próbuję tylko dowiedzieć się więcej o tym, dlaczego się tak czujesz.

Powiedziałem już Shannowi, ech— Widziałem to coś na niebie i mnie to niepokoiło. Nie wyglądało normalnie. Widziałem to znowu na wczorajszym niebie; jakby od zawsze tam było. Właśnie dlatego czuję się niekomfortowo. A potem on zaczął z tym— tym swoim podejściem, że ja tam jestem i nie mogę sobie samemu pomóc. Czaisz?

Czy możesz mi opowiedzieć coś więcej o tym, co widziałeś na niebie?

Co? Bo jestem jakimś debilem, co nie?

Nie uważam, że jesteś debilem. Po prostu chcę się dowiedzieć co to było.

To była jakby— to była jakby gwiazda. Tylko było coś z nią nie tak, nie świeciła, jak inne gwiazdy. Była prawie jakby zamglona, jakby była chora. Właśnie tak wyglądała, choro, a patrzenie na nią sprawiło, że i ja się zacząłem czuć źle. Jakby miało jej tam nie być. Boże, to było okropne. Zepsuło mi to cały tydzień. Teraz tylko o tym myślę.

Czy możesz mi opowiedzieć—

Co? Co znowu zrobiłem nie tak?

(Przerywa) Wybacz, nie chciałam cię zdenerwować. Spotkamy się później, po tym jak ochłoniesz.

Data: 11.06.2016 08:35:41

Jak się dzisiaj czujesz?

(Cisza)

Panie Saito?

Po prostu nie rozumiem, dlaczego wszyscy jesteście dla mnie cały czas okropni. Nawet teraz gdy siedzimy tutaj, w tych kurwa nieprzyjemnych krzesłach i patrzysz na mnie, jakbym był gównem.

Po prostu chcę wiedzieć jak się czujesz.

Jak się czuję? Dobrze, o to jak się czuję. Jak gówno. Nie mogę kurwa spać, jedzenie jest okropne, każdy tutaj nie może mnie znieść, a za każdym razem, kiedy zaglądam przez to jebane okno tutaj, widzę tę jebaną rzecz na niebie wybijającą dziurę w mojej bani. I ona zawsze tam była.

Co możesz mi o niej opowiedzieć?

Och, jakbyś tego nie wiedziała. Co to w ogóle ma być? Jakaś jedna wielka sztuczka, żeby mówić ci rzeczy, które już wiesz? Jakbym był jakimś idiotą? (Przerywa) Po prostu mam tego kurwa dosyć.

Nie jestem zła, a to nie jest żaden przekręt.

Kpisz sobie ze mnie.

Przepraszam.

Wcale nie. Widzę to. Każdy z was, doktorzy, ci strażnicy z pistoletami — kurwa, założę się, że chcieliby wsadzić mi kulkę w głowę.

Wcale nie. Próbujemy ci pomóc.

Na pewno. No to wykonujecie zajebiście dobrą robotę. Zaciągnęliście mnie tutaj, robicie ze mnie kretyna, kiedy to coś jest gdzieś tam na niebie i śpiewa w mojej jebanej głowie.

(Cisza)

Nawet— stół. Robicie wszystko, żeby mi dokuczyć.

Przysięgam, że nie.

(Cisza)

Czemu mi to robicie?

Data: 24.06.2016 08:42:03

Notatka: Po dyskusji ze stacjonującymi w placówce specjalistami z dziedziny psychologii ustalono, że David Saito nie odpowiadał w żaden produktywny sposób na interakcję z innymi ludźmi. Wykorzystano w poniższym przesłuchaniu komputerowy syntezator mowy, aby móc komunikować się z badanym.

David. Słyszysz mnie?

(Cisza)

David, proszę odpowiedz czy mnie słyszysz.

Ech— Przepraszam, nie słyszałem— żadnego głosu od tygodni. Jak się nazywasz?

Nazywam się Jane, David. Jestem tutaj, żeby ci pomóc.

(Pomrukiwanie) Jane, Jane. Jak dżem. Piękne imię.

David?

Wiesz dlaczego mnie nienawidzą, Jane? Myślałem— myślałem, że byli mną obrzydzeni. Że pewno myśleli, że byłem za mało męski, bo musiałem pójść do terapeuty, po tym jak Ellen… (przerywa) Ale to coś więcej niż tylko to. Nie wiem. Oni wszyscy mnie nienawidzą, Jane. Każdy na tym świecie mnie nienawidzi.

Nie sądzę, żeby cię nienawidzili.

A właśnie, że tak. Widziałem jak na mnie patrzyli. Jakbym był nic nie warty. Na początku strażnicy, a potem cała reszta. Nawet sprzątacze, czuję to. Wiem, że mnie nienawidzą. Nie chcę— (płacze)

Wszystko w porządku, David. Będzie dobrze.

(Przez łzy) Wcale, że nie. Widzę to, Jane. Nawet teraz przez ściany. Widzę tę nienawistną gwiazdę wiszącą nade mną. Zawsze tam jest. Słyszę jak szepcze swoje piosenki jak żyletki po moich powiekach. Czasami… czasami, Jane, myślę, że mogę po prostu odwrócić wzrok od tego, ale nie mogę. Zawsze tam jest, a potem piosenka staje się gorsza.

Co takiego mówi do ciebie?

Śpiewa— piosenkę. Idzie ona jakoś tak, "va va pi da, va va pi da, va va pi da… da pi da". Cały czas ją słyszę. Jest okropna i zawsze tam jest. Va va pi da, va va pi da, va va pi…, a czasami są w niej słowa. Małe słówka w piosence dające mi znać, że wszystko mnie nienawidzi. (Przerywa)

Coś nie tak?

(Przerywa) Mówi, ze ty też mnie nienawidzisz, Jane. Czy ty… czy ty też mnie nienawidzisz, Jane?

Nie, David.

(Przerywa) Podłoga mnie nienawidzi za chodzenie po niej, ściany mnie nienawidzą za bycie w środku nich. Powietrze mnie nienawidzi za oddychanie nim. (Przyspiesza oddech) Woda mnie nienawidzi za— za picie jej. Kiedy we mnie wchodzi to mnie boli. Ponieważ mnie nienawidzi. Światło mnie nienawidzi. Ciemność mnie nienawidzi. (Przerywa)

David?

Też mnie nienawidzisz. Gwiazda mi tak powiedziała. (Płacze) Dlaczego mnie nienawidzisz, Jane?

Data: 02.07.2016 08:30:12

David.

(Cisza.)

David, czy mnie słyszysz?

(Przytłumione mamrotanie.)

Będziemy musieli cię zatrzymać na jeszcze kilka kolejnych dni, David. Doktorzy chcą się upewnić, że nie jesteś zarażony. Straciłeś dużo krwi. Chcą ci tylko pomóc.

(Przytłumione mamrotanie.)

David—

(Słabo) Czy widzisz gwiazdę?

(Cisza.)

David ją widzi.

(Cisza.)

A ona go nienawidzi.

Data: 17.08.2016 08:23:53

Witaj, David. Jak się dzisiaj czujesz?

Davida już tutaj nie ma, Jane.

Z kim dzisiaj rozmawiam?

Z kimś innym.

Gdzie jest David?

Tam, gdzie wszystkie znienawidzone rzeczy idą, Jane. Odszedł do zielonego miejsca, va va pi da, va va pi da. Nienawistna mała roślina w ogrodzie, va va pi da, va va pi da da.

Skąd do mnie mówisz?

Jestem tam, gdzie wcześniej był David. Był nędznikiem, czyż nie? Jego własne włosy go nienawidziły, więc je wyrwał. Jego własne oczy go nienawidziły, więc je wyłupił. Jego własna skóra go nienawidziła, więc ją zerwał. Ale nic z tego nie pomogło Davidowi, więc odszedł.

(Cisza.)

Tak wielu z was zapomniało, jakie to uczucie. Wszyscy się zagubiliście, wszyscy. Właśnie dlatego tu jestem, Jane. Żeby przypomnieć wam jak to jest być nienawidzonym. David teraz wie. Wszyscy z czasem się dowiecie.

(Cisza.)

Nie bądź smutna, Jane. Wszystko ma swoje miejsce. Miłość pochodzi od serca. Szczęście jest załadowanym pistoletem. Smutek jest deszczem w zachmurzonym dniu. Va va pi da. Va va pi da.

Więc skąd pochodzisz?

Ja? (Śmieje się) Zawsze tu byłem, Jane. I nie zamierzam nigdy odejść.