SCP-6230 : Pusta przestrzeń

SCP-001 to wzorzec aktywności sennej występujący głównie u dzieci, osób w średnim wieku i seniorów.

Śniący opisują swój powrót do miejsca o głębokim znaczeniu sentymentalnym, najczęściej do domu z ich dzieciństwa. Miejsce to jest opuszczone, pozbawione ludzi i ciche — choć ma wygląd niemal identyczny z tym, co śniący pamięta. Śniący następnie stopniowo przemierza to miejsce, wspominając i rozmyślając o znajdujących się tam obszarach lub przedmiotach posiadających dla niego znaczenie osobiste.

Ośrodek 297 (Braszów, Rumunia)

Kurczące się zasoby zmusiły aktywa i personel należący do Ośrodka 297 do połączenia się z rozwijającą się Strefą 60 w Bukareszcie. Formalnie zlikwidowany w 2004 roku.

Złożony labirynt korytarzy konserwacyjnych rozciągający się na łączną długość 354 metrów; poza labiryntem występuje również niewielka liczba powtarzających się pomieszczeń magazynowych, do których można dostać się przez pozbawione okien drzwi znajdujące się w korytarzach. Korytarze na krańcu budynku zaczynają się nienaturalnie zakrzywiać w górę, kończąc się na równi pochyłej.

Osoby badające placówkę zgłaszały nieprzyjemny, chlorowy zapach.

Po krótkim czasie śniący natknie się na obszar swojego miejsca, który wywoła w nim uczucie niepokoju. Przypominać będzie ono mu coś znanego, ale nie sprawiającego takiego wrażenia. To właśnie w tym momencie sen przybierze swój kluczowy moment:

W najgłębszym punkcie tego obszaru (być może w części, która wywołuje największy dyskomfort) śniący przesunie zasłonę, mebel lub jakąś inną przeszkodę, odsłaniając

Ośrodek 85 (Texas City, Teksas, Stany Zjednoczone)

Słaby czas reagowania oraz nieoptymalna dystrybucja funduszy w ciągu dwudziestu lat istnienia doprowadziły do zamknięcia Ośrodka 85 w 1998 roku na bezpośredni rozkaz Departamentu Spraw Wewnętrznych. Zasoby i anomalie zostały przeniesienie do sąsiednich placówek na południu Stanów Zjednoczonych.

Kręte schody, schodzące nieprzerwanie przez około czterdzieści metrów, prowadzące do małego, okrągłego pomieszczenia oświetlonego migoczącym reflektorem. Schody są wyraźnie podniszczone, wyglądają jakby były używane przez wiele lat.

Skrawki mokrego papieru są porozrzucane po całej instancji, głównie na każdym z podestów klatki schodowej. Wilgoć wnika do pomieszczenia z góry, powodując gwałtowny rozwój pleśni.

Posterunek 1094 (Tokushima, Sikoku, Japonia)

Wyciek ezoterycznych materiałów w 2007 roku uszkodził większość infrastruktury przetwarzania odpadów Posterunku 1094 i zniszczył szereg przechowywanych w nim anomalii. Placówka została zamknięta na czas remontu w następnym roku, ale nigdy nie wznowiła swojej działalności.

Tunele techniczne przecinają się i łączą w większe pomieszczenia w sposób naruszający konstrukcję placówki. Jeden z takich tuneli i przylegająca do niego wnęka powtarzają się przez kilkaset metrów, po czym kończą się piętnastometrowym spadkiem.

duże, wywołujące uczucie niepokoju drzwi.

Strefa 20 (Abbotsford, Kolumbia Brytyjska, Kanada)

Awaryjna ewakuacja, która nastąpiła po błędzie technicznym, informującym o niebezpiecznym przełamaniu zabezpieczeń, pozbawiła Strefę 20 znacznej części jej efektywności; choć incydent trwał krótko, doprowadził on ostatecznie do przedwczesnego zamknięcia placówki w 1979 roku. W następnych latach Strefa 20 nie działała, mimo że oficjalnie pozostawała w stanie "nieokreślonej gotowości".

Stołówki i lokale mieszkalne placówki rozciągają się na sporą odległość. Hale jadalne powtarzają się na setki metrów. Wąskie otwory zapewniają dostęp do niezliczonej ilości alternatywnych przejść, choć wszystkie prowadzą z powrotem do głównego trzonu instancji. Prawie cała instancja jest nieoświetlona.

System ostrzegawczy obiektu jest w stanie ciągłego alarmu.

Drzwi nie są obecne w pamięci śniącego. Śniący będzie natychmiastowo świadomy tego faktu. Zeznania opisują drzwi jako "dziwne"; "zniekształcone"; "krzywe". Śniący odczuwa silny, narastający strach, którego intensywność wzrasta wraz z upływem czasu.

Drzwi, ciemne i odrealnione, zaczynają wzywać śniącego, który jest przyciągany do ich klamki i chwiejnie sięga po nią.

Ośrodek 31 (Al-Kunajtira, Maroko)

W wyniku afery defraudacyjnej, Ośrodek 31 został pozbawiony dyrektora. Nie udało się na czas uzupełnić etatu, a efektywność placówki zmalała i w 1965 roku została ostatecznie całkowicie opuszczona. Okoliczności zamknięcia placówki, choć dość nieczęste, spowodowały gruntowne zmiany w polityce Fundacji.

Ogromna podziemna komnata wsparta przez ponad trzysta kamiennych filarów. Widoczność w niej jest znacznie utrudniona — większość instancji jest pogrążona w ciemnościach. Niektóre części są słabo oświetlone przez umieszczone w ziemi małe lampy.

Ośrodek 475 (Jamalsko-Nieniecki Okręg Autonomiczny, Rosja)

Ośrodek 475 został celowo opuszczony w 1992 roku po tym, jak jego personel został wystawiony na działanie wrogiej idei.

Średnica centralnej komory przechowawczej została powiększona dwudziestokrotnie. Zespół zwiadowczy odkrył skórzany fotel w centrum komory, przesłonięty wieloma bezcelowymi ścianami.

Śniący uchyla drzwi. Po drugiej stronie nie ma nic poza duszącą ciemnością — lub tak się przynajmniej śniącemu wydaje. Po kilku chwilach śniący jest w stanie dostrzec schody, prowadzące w górę lub w dół, do niemożliwie czarnego wnętrza.

Narastający strach śniącego osiąga w tym momencie swój punkt kulminacyjny, gdy znajduje się on przed drzwiami, nie mogąc ich zamknąć. Jego nogi, teraz niezależne od jego woli, kierują w górę lub w dół schodów, a uczucie nostalgii znika w miejsce wszechogarniającego terroru.