SCP-991 : Strzykawka

SCP-991-1 to strzykawka o długości 19 cm. Podczas gdy tłok jest wykonany ze stali, cylinder i igła wydają się wykonane z nieznanych wcześniej materiałów. Po wprowadzeniu do naczynia krwionośnego człowieka i pobraniu SCP-991-1 wypełni się nieznanym czarnym płynem, któremu nadano oznaczenie SCP-991-2. Po pobraniu od osoby (zwanej dalej dawcą), tłok strzykawki nie może zostać naciśnięty, chyba że igła SCP-991-1 została wprowadzona w ciało innego człowieka. Analiza wizualna SCP-991-2 wykazała, że ma znacznie mniejszą lepkość niż krew, ale bezpośrednia analiza okazała się niemożliwa ze względu na naturę SCP-991-1. Próby pobrania SCP-991-2 z żyły za pomocą zwykłej igły natychmiast po wstrzyknięciu SCP-991-1 zakończyły się niepowodzeniem; najwyraźniej SCP-991-2 albo rozprasza się w momencie wstrzyknięcia, albo staje się niematerialny.

Po wstrzyknięciu SCP-991-2, osoba (zwana dalej biorcą) natychmiast przejmuje myśli, emocje i wspomnienia obecne w umyśle dawcy podczas ekstrakcji SCP-991-2. Im dalej tłok jest wyciągnięty (tj. im więcej SCP-991-2 jest pozyskane), tym silniejsze i trwalsze będą te idee. Ponieważ myśli najbardziej dominujące w umyśle dawcy decydują o tym, które z nich zostaną przetransportowane, możliwy jest do osiągnięcia pewien stopień kontroli. Proces ten jest jednak niedoskonały, ponieważ niepożądane idee zwykle manifestują się u biorcy wraz z tymi pożądanymi. Nie wiadomo jeszcze, czy jest to aspekt SCP-991, czy też brak skupienia ze strony dawcy.

Niezależnie od przyczyny, "wyciek myśli" spowodowany przez SCP-991 często powoduje, że biorca staje się niezrównoważony, zwłaszcza jeśli otrzymuje wielokrotne zastrzyki. Zaczyna posiadać sprzeczne punkty widzenia oraz idee i wykazuje objawy podobne do schizofrenii paranoidalnej. Z tego powodu wysoce odradza się wykorzystywania osób spoza klasy D jako biorców.

SCP-991 wydaje się faktycznie przenosić myśli, ponieważ każda idea pobrana od dawcy nie występuje już w jego umyśle; przeniesione wspomnienia, emocje, a nawet opinie wydają się znikać z umysłu dawcy po zastosowaniu SCP-991-1. Po wielokrotnym pobraniu od dawcy często zaczynają wykazywać objawy odpowiadające chorobie Alzheimera. W niektórych przypadkach powoduje to utratę fundamentalnych zdolności dawcy, takich jak połykanie, oddychanie lub mruganie. W takich przypadkach podmiot ma zostać poddany eutanazji po zebraniu wszystkich istotnych informacji na temat jego psychiki.

Stosowanie SCP-991 na personelu Fundacji jest wysoce odradzane oraz wymaga zgody zarówno dawcy, jak i biorcy, a także pozwolenia dwóch (2) członków personelu klasy 4.

SCP-991 okazał się bardzo użyteczny podczas przesłuchań. Kooperacyjna Klasa D może być użyta jako dawca idei kooperacji, która zostanie wstrzyknięta przesłuchiwanej osobie. I odwrotnie, ponieważ pożądane informacje są często najważniejsze dla danego podmiotu, SCP-991 może zostać pobrany od tego podmiotu i wstrzyknięty innemu, w celu przymusowego uzyskania informacji. Zaleca się również używanie do tego celu kooperacyjnej klasy D, aby zapobiec "wyciekowi myśli" wśród personelu Fundacji.

SCP-991 został odkryty w Szpitalu Psychiatrycznym ████████ █████, po tym, jak Fundacja otrzymała doniesienia o tym, że lekarze w placówce popadli w obłęd. Kiedy SCP-991-1 został odnaleziony, był wypełniony SCP-991-2. Po wstrzyknięciu go podmiotowi klasy D zaczął on zachowywać się w sposób zgodny z zaburzeniem dysocjacyjnym tożsamości.