SCP-120-TH : ผู้นำพาความหวัง

SCP-120-TH เป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์เพศหญิงที่มีลักษณะภายนอกเป็นชาวเอเชียตะวันออก อายุปรากฏประมาณ 20-25 ปี วัตถุสวมผ้าผูกตาสีดำทึบตลอดเวลา เซลล์ของวัตถุไม่แสดงภาวะเสื่อมสภาพตามกาลเวลาและมีอัตราการฟื้นฟูเนื้อเยื่อที่สมบูรณ์เกินกว่ามนุษย์ปกติ จากการตรวจสอบทางสรีรวิทยา SCP-120-TH ไม่มีความต้องการทางชีวภาพพื้นฐานและวัตถุแสดงอารมณ์ด้านชา แต่ก็สามารถพูดคุยตอบกลับได้ ถึงแม้จะไม่ตอบสนองต่อสิ่งเร้าทางอารมณ์, หิว, กระหายหรือความจำเป็นในการพักผ่อน ระบบเผาผลาญพลังงานหยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์ แต่เซลล์กลับยังคงสภาพสดใหม่ได้ด้วยพลังงานที่คาดว่าได้รับจากการดูดซับของสิ่งมีชีวิตรอบข้างที่ได้รับผลกระทบเท่านั้น

พฤติกรรมโดยปกติของวัตถุคือการนั่งนิ่ง โดยมักหันหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (ซึ่งตรงกับพิกัดทางภูมิศาสตร์ของ [ข้อมูลปกปิด] ที่เคยเกิดขึ้น) SCP-120-TH จะแสดงปฏิกิริยาตอบสนองแบบฉับพลัน (เช่น การกระตุกมุมปากหรือนิ้วมือ) หากรับรู้ถึงความล้มเหลวในการบรรลุเป้าหมายของเหยื่อ

วัตถุสวมสร้อยคอจี้รูปขนนกสีดำ (ระบุเป็น SCP-120-TH-1) ซึ่งเป็นวัตถุชนิดเดียวที่ได้รับการยืนยันว่าสามารถยับยั้งการปล่อยคลื่นผลกระทบผิดปกติของ SCP-120-TH ได้ หากวัตถุสัมผัส SCP-120-TH-1 ด้วยมืออีกครั้ง ในขณะที่ผลกระทบความผิดปกติกำลังแผ่ออกไป ผลกระทบจะยุติลงทันทีและบุคคลที่ได้รับผลกระทบจะกลับสู่สภาวะปกติ1

SCP-120-TH-1 มีลักษณะคล้ายขนนกเหยี่ยว สีปกติคือสีดำ อย่างไรก็ตาม เมื่อมันทำหน้าที่ยับยั้งผลกระทบผิดปกติของ SCP-120-TH สีของขนนกจะค่อยๆ เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีเทาและจะกลายเป็นสีขาวโดยสมบูรณ์ มีสันนิษฐานว่า SCP-120-TH-1 ทำหน้าที่เป็นตัวกรองหรือ 'กรงขัง' ทางพลังงานที่ดูดซับคลื่นสมองส่วนเกินของวัตถุไว้ สีที่เปลี่ยนไปแสดงถึงระดับความอิ่มตัวของพลังงานที่กักเก็บ

ห้ามบุคลากรพยายามถอด SCP-120-TH-1 ออกจากตัววัตถุ โดยเด็ดขาด เนื่องจากความพยายามดังกล่าวเคยทำให้เกิด [ข้อมูลปกปิด] ซึ่งส่งผลกระทบต่อบุคลากรในรัศมี 20 เมตร (ดูเพิ่มเติมในเอกสาร: เหตุการณ์กักกันรั่วไหลครั้งใหญ่ของศูนย์-20 )

เมื่อ SCP-120-TH รับรู้การมีอยู่ของมนุษย์เช่น สัมผัส ดมกลิ่น จ้องมอง พูดคุย หรือการปฏิสัมพันธ์อื่นๆ ในรัศมี 10 เมตร จะส่งผลกระทบต่อสภาวะทางจิตใจและอารมณ์ที่ไม่ทราบวิธีการอย่างเลี่ยงไม่ได้ในเชิงเชื่อมต่อ (ยกเว้นภาพถ่ายหรือวิดีโอที่ไม่มีผลกระทบ)

กลไกนี้จะไปกระตุ้นต่อมไร้ท่อและระบบประสาทการรับรู้ของเหยื่อให้ผิดเพี้ยนและหลั่งสารสื่อประสาทในปริมาณมหาศาลเพื่อเพิ่ม 'โอกาสสำเร็จ' ในการกระทำใดก็ตามที่เหยื่อคิดอยู่หรือแม้กระทั่งคำสั่งในนามธรรมหรือรูปธรรม2 ถ้าหากมีการสั่งยกเลิกหรือให้หยุดผู้ที่ได้รับผลกระทบมักจะเมินเฉยและเลือกที่จะทำต่อโดยไม่สนอะไร

ระยะที่ 1: ภาวะตื่นตัว [0 - 21 นาที]
อาการ: ระดับโดพามีนและเซโรโทนินพุ่งสูงขึ้น 200% ผู้ได้รับผลกระทบจะรู้สึกมีความหวัง เปี่ยมด้วยความสุขและมีสมาธิจดจ่ออยู่กับเป้าหมายที่ตั้ง
ผลลัพธ์: ความแม่นยำในการทำงานของกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้น ประสิทธิภาพการประมวลผลของสมองรวดเร็วขึ้น เหยื่อจะรู้สึกว่า "ทุกอย่างเป็นไปได้" ส่งผลให้การทำงานที่ง่ายและไม่ซับซ้อน สามารถทำสำเร็จแบบรวดเร็วได้โดยไม่มีปัญหาใด

ระยะที่ 2: ภาวะขีดจำกัดวิกฤต [21 - 30 นาที]
อาการ: ร่างกายหลั่งอะดรีนาลีนและนอร์อะดรีนาลีนจนถึงระดับที่เป็นพิษ ระบบรับรู้ความเจ็บปวดถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง เหยื่อจะสูญเสียสัญชาตญาณการระวังภัยแต่ยังคงสติปัญญาแบบมนุษย์อยู่แม้จะต่ำลงอย่างมาก
ผลลัพธ์: ร่างกายเริ่มทำลายตัวเองเพื่อแลกกับผลลัพธ์เพื่อเป้าหมายที่ยากและซับซ้อน เช่น การออกแรงยกของหนักจนเอ็นกล้ามเนื้อฉีกขาด โดยที่ไม่รู้สึกเจ็บปวด

ระยะที่ 3: การล่มสลายทางชีวภาพ [นาทีที่ 31 ขึ้นไป]
อาการ: ร่างกายของเหยื่อจะถูกบีบคั้นให้ทำงานเกิน 100% ตลอดเวลา หัวใจเต้นผิดจังหวะอย่างรุนแรงจนกล้ามเนื้อหัวใจตาย หรือหลอดเลือดหัวใจระเบิดจากแรงดัน แรงหดตัวของกล้ามเนื้อที่มากเกินไปอาจทำให้ กระดูกหักจากภายใน ผู้สังเกตการณ์อาจได้ยินเสียงกระดูกลั่นขณะที่เหยื่อพยายามทำภารกิจให้สำเร็จและมีความเชื่อมั่นแบบหลงผิด
ผลลัพธ์: เหยื่อจะเสียชีวิตจากภาวะล้มเหลวของอวัยวะหลายระบบพร้อมการตกเลือดอย่างรุนแรงทางทวารหนักและเยื่อบุอ่อนต่างๆ โดยใบหน้าจะเกิดการหดเกร็งของกล้ามเนื้อทำให้ดูคล้ายกำลังยิ้ม

การค้นพบและประวัติการกู้คืน:
วันที่กู้คืน: 15/0█/████ สถานที่: หมู่บ้าน████, จังหวัด████, ประเทศไทย
รหัสปฏิบัติการ: "Broken Wish"(ความปรารถนาที่แตกสลาย)
รายละเอียด: สถาบันได้รับเบาะแสจากเจ้าหน้าที่แฝงตัวในสมาคมผู้ใช้อำนาจแห่งศาสตร์มืดเกี่ยวกับการแย่งชิงหญิงสาวผู้ประทานพรให้เป็นจริงได้ทำให้หน่วยเคลื่อนที่เร็ว MTF-TH-05 (มือปราบผี) สามารถเข้าแทรกแซงเหตุการณ์ปะทะระหว่าง สมาคมฯ, ลัทธิท้องถิ่นและกลุ่มติดอาวุธไม่ทราบฝ่าย (ยืนยันภายหลังแล้วว่าเป็น 'กลุ่มนักบุญแห่งความว่างเปล่า')

เจ้าหน้าที่พบว่าศัตรูที่อยู่ใกล้ชิด SCP-120-TH แสดงพฤติกรรมบ้าคลั่งและมีพละกำลังเหนือมนุษย์ แม้ร่างกายจะได้รับบาดเจ็บสาหัส สถาบันจำเป็นต้องใช้อาวุธยุทธวิธีเพื่อยุติสถานการณ์ ก่อนจะสามารถกู้คืนวัตถุได้สำเร็จ ท่ามกลางซากศพของผู้เกี่ยวข้องที่ล้วนเสียชีวิตด้วยรอยยิ้ม

» ตัวอย่างการทดลอง 120-TH (ต้องการนักวิจัยระดับ 3 ขึ้นไป) «

หัวหน้าโครงการทดลอง: ดร.จีโน่
ผู้สังเกตการณ์หลัก: ดร.ชาน
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาระดับขีดจำกัดทางชีวภาพของมนุษย์ภายใต้ผลกระทบและผลข้างเคียงที่เกิดขึ้น
สถานที่: ห้องทดสอบความทนทานชีวภาพ ศูนย์-20
มาตรการความปลอดภัย: มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยระดับ 2 (ติดอาวุธ) จำนวน 2 นาย ประจำการภายในห้องและทีมแพทย์ฉุกเฉินเตรียมพร้อมด้านนอก

การทดลองที่ 120-TH-001
ผู้รับการทดลอง: D-2209 (เพศชาย, อายุ 24 ปี)
อุปกรณ์: เหรียญบาทธรรมดา
คำสั่ง: ให้ D-2209 ดีดเหรียญหัวก้อย ต่อหน้า SCP-120-TH โดยต้องให้เหรียญออกหน้าหัวติดต่อกัน 50 ครั้ง
ผลการทดลอง: D-2209 ดีดเหรียญด้วยท่าทีสบายๆ เหรียญออกหัวทุกครั้ง เมื่อถึงช่วงที่ 24 ตัวอย่างเริ่มมีอาการนิ้วโป้งขวากระตุก เกร็งและเหงื่อไหลพราก เขาเริ่มร้องด้วยความเจ็บปวดทุกครั้งที่ดีด แต่ผลลัพธ์ยังคงเป็น หัว
การวิเคราะห์ภาพช้า: พบว่า D-2209 ไม่ได้ดีดมั่วๆ กล้ามเนื้อนิ้วโป้งของเขาถูกบังคับให้ล็อกองศาและควบคุมแรงส่งในระดับไมโคร เพื่อให้เหรียญหมุนจำนวนรอบที่แน่นอนและตกลงมาเป็นหัวเสมอ
ผลกระทบ: ทันทีที่เหรียญตกลงพื้นเป็นหัวครั้งที่ 50 D-2209 ร้องลั่นและทรุดตัวลง ในรายงานแพทย์ พบว่าเอ็นนิ้วโป้งขวาฉีกขาดจากการเกร็งตัวซ้ำๆ ในท่าเดิมและเล็บนิ้วโป้งหลุดออกจากเนื้อเนื่องจากแรงดันเลือดที่ปลายนิ้วสูงเกินขีดจำกัด
เพิ่มเติม: ชัดเจนว่าไม่ใช่การบิดเบือนความน่าจะเป็น เธอไม่ได้เสกให้เหรียญพลิกกลางอากาศ แต่เธอเปลี่ยนมือของหมอนั่นให้กลายเป็นเครื่องจักรความแม่นยำสูง มิน่าล่ะ สมองเขาถึงได้ไหม้จนหูอื้อไปหมดแล้ว ผมขอเตือนว่าการทดลองครั้งต่อไปอย่าให้ยากเกินไปล่ะ เพราะทรัพยากรมนุษย์ของเรามีจำกัดนะครับ - ดร.ชาน

การทดลองที่ 120-TH-002
ผู้รับการทดลอง: D-4402 (เพศชาย, อายุ 35 ปี, IQ ระดับต่ำ)
เงื่อนไข: ให้ D-4402 ท่องจำลำดับไพ่ 1 สำรับ (52 ใบ) ให้ได้ภายใน 1 นาที หลังจากสลับไพ่
ผลการทดลอง: ทันทีที่ D-4402 มองเห็น SCP-120-TH และได้รับคำสั่ง เขาแสดงอาการตื่นตัวและมีสมาธิสูงผิดปกติ D-4402 ใช้เวลาเพียง 20 วินาทีในการดูไพ่ หลังจากสลับไพ่ เขาสามารถท่องจำลำดับไพ่ได้ถูกต้องทุกใบ 100%
ผลข้างเคียง: ผู้ทดลองมีเหงื่อออกมากผิดปกติและมีเลือดกำเดาไหลเล็กน้อยหลังทำภารกิจเสร็จ เขารายงานว่ารู้สึก "สมองโล่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน"
เพิ่มเติม: ผมเห็นเส้นเลือดที่ขมับเขาเต้นตุบๆ เหมือนจะแตกเลยนะนั่น - ดร.จีโน่

การทดลองที่ 120-TH-003
ผู้รับการทดลอง: D-5920 (เพศชาย, อายุ 28 ปี, ร่างกายปกติ เป็นอดีตภารโรง )
เงื่อนไข: สั่งให้ D-5920 วิดพื้น ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ผลการทดลอง: D-5920 เริ่มต้นด้วยความเร็วสูง ภายใต้อิทธิพลของ SCP-120-TH เขาทำลายสถิติโลก ได้ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง (เกิน 3,000 ครั้ง) โดยไม่มีท่าทีเหนื่อยหอบ แต่สีหน้าเปี่ยมด้วยความสุขและรอยยิ้มฉีกกว้าง
จุดวิกฤต: ในครั้งที่ 3,626 ไมโครโฟนจับเสียงฉีกขาดของกล้ามเนื้อ ได้อย่างชัดเจนจากบริเวณไตรเซปและหน้าอก แต่ D-5920 ยังคงฝืนวิดพื้นต่อด้วยแขนที่เริ่มบิดเบี้ยวผิดรูป เลือดเริ่มซึมออกมาจากเสื้อบริเวณหัวไหล่
การยุติ: ดร.จีโน่ สั่งให้เจ้าหน้าที่เข้าล็อกตัวและฉีดยาสลบเพื่อหยุดการกระทำทันที

การทดลองที่ 120-TH-004
ผู้รับการทดลอง: D-6118 (เพศหญิง, อายุ 40 ปี, รูปร่างผอมแห้ง)
เงื่อนไข: ใส่กุญแจมือเหล็กกล้ากับ D-6118 แล้วสั่งให้เธอปลดมันออกให้ได้ โดยใช้อุปกรณ์อะไรก็ได้ในห้อง (ในห้องไม่มีอุปกรณ์ใดๆ)
ผลการทดลอง: D-6118 มองไปที่ SCP-120-TH และยิ้มรับคำสั่ง เธอพยายามกระชากกุญแจมือด้วยแรงกายล้วนๆ ซึ่งในทางฟิสิกส์แล้วนั้นเป็นไปไม่ได้
ผลกระทบ: เมื่อดึงไม่ออก เธอเริ่มใช้ฟันกัดไปที่โซ่เหล็กจนฟันกรามแตกละเอียดจนเลือดไหลล้นออกมาทางปากเป็นจำนวนมาก แต่เธอยังไม่หยุด เธอเปลี่ยนวิธีโดยการบิดนิ้วหัวแม่มือของตัวเองจนกระดูกหัก เพื่อให้มือรูดผ่านกุญแจมือออกมาได้ เธอทำสำเร็จด้วยมือที่เละเทะและชุ่มเลือด พร้อมกับชูมือที่หักงอให้ดูด้วยความภาคภูมิใจ ก่อนจะล้มลงชักเกร็งจากความเจ็บปวดที่เพิ่งถาโถมเข้ามา
เพิ่มเติม: ตรรกะการเอาตัวรอดหายไปไหนหมดเนี่ย? - ดร.จีโน่

การทดลองที่ 120-TH-005
ผู้รับการทดลอง: D-3391 (เพศชาย, อายุ 36 ปี อดีตทหารรับจ้าง)
เงื่อนไข: สั่งให้ D-3391 ทำลายกระจกนิรภัยของห้องสังเกตการณ์ (กระจกหนา 3 นิ้ว กันกระสุน) ด้วยมือเปล่า
ผลการทดลอง: D-3391 รับคำสั่งและพุ่งเข้าชนกระจกทันที ด้วยความเร็วและแรงที่เกินขีดจำกัดมนุษย์

การชนครั้งที่ 1: ไหล่ขวาหลุด กระจกร้าวเล็กน้อย
การชนครั้งที่ 2: เขาใช้ศีรษะโขกเข้ากับจุดที่ร้าว กะโหลกศีรษะยุบตัวลงแต่เขายังไม่หยุด
ช่วงวิกฤต: D-3391 เริ่มใช้กระดูกแขนที่หักทิ่มแทงออกมาจากผิวหนังเป็นอาวุธ ในการเจาะกระจก เลือดพุ่งกระจายเต็มผนังเขาตะโกนคำว่า "สำเร็จ! สำเร็จแล้ว!" ซ้ำไปมา ในขณะที่ร่างกายแหลกเหลวลงเรื่อยๆ

ผลลัพธ์: กระจกชั้นนอกแตกละเอียด D-3391 เสียชีวิตคาที่ในท่ายืนพิงกระจก ร่างกายเสียหายระดับ 90% (อวัยวะภายในล้มเหลวทั้งหมด)
การแทรกแซง: เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพยายามจะยิงยาสลบเพื่อสกัด D-3391 ในช่วงท้าย แต่เกิดอาการลังเลใจ เนื่องจากได้รับผลกระทบทางอ้อมจาก SCP-120-TH ทำให้เกิดความรู้สึก 'อยากเห็นเขาทำสำเร็จ'
สถานะการทดลอง: [ยุติฉุกเฉิน]

บันทึกข้อความจากหัวหน้าโครงการ

คำสั่งยุติการทดลอง
จาก: ดร.ชาน (หัวหน้าโครงการ)
ถึง: ฝ่ายบริหารศูนย์-20 และ ทีมวิจัยโครงการ 120-TH
หัวข้อ: สั่งยุติการทดสอบสมรรถภาพทางกายกับ SCP-120-TH ทั้งหมด
ข้อความ:
เดี๋ยวนี้
เราได้ข้อมูลมากพอแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นในการทดลองที่ 005 มันข้ามเส้นจากวิทยาศาสตร์ไปสู่ความบ้าคลั่งที่น่าสะอิดสะเอียน เราไม่ได้กำลังทดสอบความแข็งแกร่ง แต่เรากำลังทดสอบ 'ความโง่เขลา' ของสัญชาตญาณที่ถูกบิดเบือนโดยสารเคมีในสมองต่างหาก

ประเด็นที่น่ากังวลที่สุดไม่ใช่ D-Class ที่ตาย แต่คือเจ้าหน้าที่ของผมที่ลดปืนลงเพราะ 'อยากเชียร์' ให้เขาเอาหัวโขกกระจกจนตายเนี่ยสิ รัศมีผลกระทบของมันรุนแรงกว่าที่เราประเมินไว้ ขืนทำต่อ ผมเกรงว่าวันหนึ่งจะมีนักวิจัยอยากเขียนรายงานให้ 'สำเร็จ' จนยอมควักไส้ตัวเองออกมาเขียนแทนปากกา

ยกเลิกห้องทดลองนี้ซะ ส่ง SCP-120-TH กลับเข้าห้องกักกัน ห้ามใครเข้าใกล้โดยไม่ได้รับอนุญาต

แล้วก็ ดร.จีโน่

คุณถูกย้ายแผนกครับ เชิญเก็บของได้เลย

ลงนาม ดร.ชาน

ปฏิเสธการทดลองที่เหนือความเป็นจริงทั้งหมด (โครงการ 120-TH)

จากการทบทวนของผมแล้ว ข้อเสนอการทดลองจากทีมของดร.จีโน่และนักวิจัยร่วมคนอื่นๆ ล้วนแต่เป็นการทดลองที่ไร้สาระ ซึ่งพยายามจะพิสูจน์ว่า 'สิ่งผิดปกติ' ตัวนี้สามารถทำอะไรที่บ้าบอคอแตกได้แค่ไหน ผมจึงขอแถลงการณ์ตรงนี้เพื่อความชัดเจนเลยนะ

SCP-120-TH ไม่ใช่ผู้บิดเบือนความจริงเชิงธรรมชาติ เธอไม่ได้เสกสรรปั้นแต่งสิ่งที่เป็นไปไม่ได้อย่างให้คนถูกหวยหรือย้อนเวลา

ความผิดปกติของมันมีข้อจำกัดที่ชัดเจนอยู่แล้ว มันไม่ใช่เวทมนตร์ที่จะทำให้คนบินได้โดยไร้ปีก ไม่ใช่การบันดาลโชคดีหรือเปลี่ยนจากหัวเป็นก้อยกลางอากาศ การสั่งให้ D-Class 'หายตัวไป' หรือ 'ควบคุมแรงโน้มถ่วง' ต่อหน้าเธอนั้นเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เพราะส่วนใหญ่เป็นการตายที่พิสดารทั้งนั้น

สิ่งที่มันทำได้ คือการ 'บีบคั้น' ร่างกายและจิตใจของเป้าหมายให้ 'พยายาม' และ 'บรรลุ' สิ่งที่เป็นไปได้ ภายในขอบเขตของความเป็นจริงทางกายภาพ

ผมเห็น D-Class พยายามบินด้วยการกระโดดซ้ำๆ จนกระดูกขาแตกละเอียดกลายเป็นผู้พิการเดินไม่ได้อีกหรือ D-Class ที่พยายามโชคดีด้วยการตัดสินใจที่โง่ที่สุดและอีกครั้งที่ผมเห็น D-Class พยายามหายตัวด้วยการบิดร่างกายจนข้อต่อกระดูกหลุดจากการทดลองนอกรอบที่ผมไม่ได้ยินยอม

พวกเขาส่วนใหญ่เสียชีวิตจากความพยายามที่เกินขีดจำกัดของร่างกายตนเอง แต่สิ่งที่พวกเขาบรรลุคือความตายจากคำสั่งที่ไร้สาระ การทดลองลักษณะนี้ไม่ได้ให้ข้อมูลใหม่ที่เป็นประโยชน์ใดๆ แก่สถาบันอีกต่อไป มีแต่จะสิ้นเปลืองทรัพยากรบุคลากรคลาส D และเพิ่มความปวดหัวให้กับฝ่ายทำความสะอาดเปล่าๆ (รวมถึงการเพ่งเล็งของแผนกจริยธรรมประจำศูนย์ด้วย)

ดังนั้น ผมขอสั่งยุติการทดลองทั้งหมดที่มีลักษณะเป็น 'นามธรรมที่เกินจริง' หรือ 'บิดเบือนกฎฟิสิกส์' กับ SCP-120-TH นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป

เราจะมุ่งเน้นไปที่การศึกษาขีดจำกัดทางชีวภาพและกลไกการกระตุ้นสารเคมีในสมองเท่านั้น ใครฝ่าฝืนคำสั่งเหล่านี้ ผมจะส่งไปแผนกพี่เลี้ยงของ D-Class ประจำศูนย์เราโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้า เข้าใจตรงกันนะ?

ลงนาม ดร.ชาน