Information
Name: สิ่งอับปางจากอดีตกาล
Author: Guy777
Rating: 0/0
Created at: Mon Sep 30 2024
วัตถุ #: SCP-163
ระดับ: Safe
มาตรการกักกันพิเศษ
พื้นที่กั้นล้อมของ SCP-163 จะประกอบด้วยห้องที่ตั้งอยู่ติดกันสี่ห้อง มีความสูงจากพื้นถึงเพดาน 3 เมตร โดยจะมีลักษณะดังต่อไปนี้:
อากาศจะถูกกรองเข้าไปในพื้นที่และจะถูกตรวจสอบโดยอัตโนมัติอยู่ตลอดเวลาโดยคอมพิวเตอร์และเจ้าหน้าที่วันละครั้งเพื่อตรวจสอบสิ่งปนเปื้อน จะต้องมีการเปลี่ยนตัวกรองทุกๆสัปดาห์หรือทุกครั้งที่พบสิ่งปนเปื้อนภายในอากาศ จะมีการใช้ระบบไฟส่องสว่างแยกกันสองระบบในกรง ระบบหนึ่งจะปล่อยรังสีในช่วง 400 นาโนเมตรถึง 700 นาโนเมตร และอีกระบบหนึ่งจะปล่อยรังสีในช่วง 150 นาโนเมตรถึง 300 นาโนเมตร ระบบไฟส่องสว่างหลักจะถูกต้องเปิดใช้งานอยู่ตลอดเวลาเพื่อให้สามารถสังเกตสิ่งต่างๆได้ง่าย ระบบไฟส่องสว่างรองสามารถจะถูกเปิดหรือปิดได้ตามดุลยพินิจของ SCP-163 ห้ามไม่ให้มีการใส่สารหรือสารเคมีใดๆเข้าไปในพื้นที่เกินกว่าปริมาณที่กำหนดไว้ในคู่มือ M-163-1 ในทุกกรณีๆ เจ้าหน้าที่และสิ่งของใดๆที่ถูกนำติดตัวมาด้วยจะได้รับตรวจสอบถึงร่องรอยของสารเคมีเหล่านี้ก่อนจะได้รับอนุญาตให้เข้าไปในพื้นที่
เจ้าหน้าที่จะต้องสวมชุดป้องกันตลอดเวลาที่ได้อยู่ในพื้นที่กั้นล้อมเพื่อป้องกันตนเองและ SCP-163 จากการปนเปื้อนข้ามกัน ก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้เข้าไปในพื้นที่ เจ้าหน้าที่ต้องศึกษาคู่มือ M-163-2 และเข้ารับการสัมภาษณ์กับดร. ████████ บุคลากรที่ได้รับอนุญาตจะได้รับการอนุญาตให้โต้ตอบกับ SCP-163 ได้โดยการช่วยซ่อมอุปกรณ์และเล่นเกมกระดานกับมัน
SCP-163 สามารถออกจากพื้นที่กั้นล้อมได้ตลอดเวลา โดยต้องแสดงเจตนาที่จะออกจากกรงด้วยท่าทางที่ตกลงกันไว้ก่อน จากนั้นจึงเข้าสวมชุดป้องกัน ชุดดังกล่าวมีตัวกรองอากาศแบบเดียวกับที่ใช้ในการหมุนเวียนอากาศในกรง เพื่อให้มองเห็นได้ชัดเจนขึ้น SCP-163 สามารถที่จะพกไฟฉาย UV ที่สามารถปล่อยรังสีความยาวคลื่นไม่น้อยกว่า 280 นาโนเมตร เพื่อลดความเสี่ยงที่จะเกิดมะเร็งผิวหนังขึ้นในหมู่บุคลากรให้น้อยที่สุด ในขณะที่ SCP-163 กำลังเดินชมพื้นที่กักกันอยู่นั้น จะต้องมีนักวิจัยรุ่นน้องคอยติดตาม และบันทึกการกระทำ ท่าทาง และการแสดงออกทั้งหมดด้วยกล้องวิดีโอ นอกจากนี้ ผู้คุ้มกันก็จะต้องห้ามไม่ให้ SCP-163 เข้าไปในพื้นที่ใดๆที่ถูกถือว่าเป็นอันตรายต่อมัน
ในทุกๆสาม (3) วัน บุคลากรจะต้องนำภาชนะขนาด 20 ลิตรที่มีองค์ประกอบทางเคมีตามสัดส่วนที่ระบุไว้ในคู่มือ M-163-1 ไปที่ห้องรับของ จากนั้น SCP-163 จะนำภาชนะนั้นไปเทสิ่งที่บรรจุอยู่ภายในลงใน SCP-163-1 แล้วจึงนำภาชนะเปล่าไปวางไว้ในห้องแอร์ล็อคเพื่อนำออกมา
อุปกรณ์ต่างๆจะถูกนำออกจากพื้นที่กั้นล้อมได้ก็ต่อเมื่ออยู่ในการเฝ้าดูของ SCP-163 เท่านั้น หาก SCP-163 ขัดขวางการถอดอุปกรณ์ชิ้นใดชิ้นหนึ่ง ให้วางอุปกรณ์ชิ้นนั้นกลับคืนในบริเวณที่นำอุปกรณ์ชิ้นนั้นมา ห้ามมิให้บุคลากรทำการถอดประกอบ ใช้งาน หรือถอด SCP-163-1 ไม่ว่าจะในกรณีใดๆก็ตาม หากมีบุคคลใดที่พยายามจะทำเช่นนั้น บุคคลนั้นจะถูกลงโทษอย่างหนัก
รายละเอียด
SCP-163 เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากนอกโลก เมื่อยืนขึ้นจะมีความสูง 2 เมตรและกว้าง 1.5 เมตร โดยส่วนหลักของร่างกายจะห้อยอยู่สูงจากพื้น 50 เซนติเมตร ลำตัวมีรูปทรงคล้ายทรงกระบอก มีปากทรงกลมอยู่ด้านล่าง และส่วนที่เทียบได้กับหัวอยู่ด้านบน มีขา 8 ข้างที่มีข้อต่อ 3 ข้อเรียงกันเป็นรัศมีรอบเส้นศูนย์สูตร SCP-163 นั้นยังมีแขนขาเฉพาะอีกหลายชุด ดังต่อไปนี้:
ในระยะ 30 ซม. จากส่วนบนของลำตัวนั้นมีตาข้างเดียวที่ทอดยาวเป็นวงแหวนโดยรอบ ทำให้มันสามารถมองเห็นได้ 360 องศา แต่ก็ยังมีจุดบอดที่ด้านหลังศีรษะเพื่อเว้นพื้นที่ไว้ให้กับอวัยวะที่ใช้ในการขับของเสียออกจากร่างกาย วงตานี้จะสามารถแบ่งออกได้เป็น 88 หน่วย สมมติฐานที่เป็นไปได้มากที่สุดคือ แต่ละหน่วยจะรับข้อมูลแนวตั้งเท่านั้น ในขณะที่สมองจะรับรู้ข้อมูลแนวนอนโดยการเปรียบเทียบข้อมูลจากหน่วยต่างๆ ตาไวต่อแสงที่มีความยาวคลื่นระหว่าง 150 นาโนเมตรถึง 300 นาโนเมตร ซึ่งเทียบเท่ากับรังสี UVC ซึ่งเป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตบนบกส่วนใหญ่
SCP-163 มีโครงกระดูกภายในซึ่งประกอบไปด้วยเนื้อเยื่อที่มีองค์ประกอบทางเคมีและโครงสร้างคล้ายกับเซลลูโลส โครงกระดูกยื่นออกมาจากข้อต่อบนสุดของขาทั้งสองข้างและดูเหมือนว่าจะถูกทำให้ทื่อลงด้วยวิธีการทางกล เมื่อได้เก็บตัวอย่างจากส่วนที่ยื่นออกมานี้ ก็ไม่มีอาการปวดใดๆถูกแสดงออกมา ผิวหนังของมันจะโปร่งใสต่อความยาวคลื่นแสงที่มองเห็นได้ แต่ก็จะทึบต่อแสงอัลตราไวโอเลต ตัวอย่างเลือดที่ถูกเก็บมาแสดงให้เห็นถึงระบบขนส่งออกซิเจนและคาร์บอนไดออกไซด์โดยใช้พื้นฐานจากนิกเกิล แทนที่จะเป็นเหล็กหรือทองแดงที่สิ่งมีชีวิตบนบกใช้ และมันก็ยังเป็นสีเขียว การวิเคราะห์เลือดและเนื้อเยื่อแสดงให้เห็นว่าเซลล์ของ SCP-163 ใช้ DNA สำหรับคำสั่งโดยใช้เบส GCAT มาตรฐาน อย่างไรก็ตาม ใช้วิธีอื่นในการตีความคำสั่งดังกล่าว เบสสามชุดยังคงเข้ารหัสกรดอะมิโน แต่ไม่ใช่กรดอะมิโนที่เข้ารหัสในเซลล์บนบก นอกจากนี้ กรดอะมิโนบนบกบางชนิดไม่มีอยู่ในชีววิทยาของมัน ในขณะที่กรดอะมิโนบางชนิดที่มันใช้ไม่มีอยู่ในชีวมณฑลของโลก ทำให้โปรตีนเรียงตัวกันอย่างแตกต่างไปอย่างมาก
สภาพแวดล้อมที่บ้านเกิดของ SCP-163 นั้นน่าจะมีองค์ประกอบต่างๆ ในสัดส่วนที่แตกต่างกันเมื่อเทียบกับบนโลก ซึ่งจะเห็นได้จากความอ่อนไหวต่อองค์ประกอบทั่วไปบางชนิดและการต้านทานต่อองค์ประกอบทั่วไปอื่นๆ ที่น้อยกว่า [ข้อมูลถูกปกปิด] โลหะหนักที่เป็นพิษต่อสิ่งมีชีวิตบนบกซึ่งถูกใช้ในกระบวนการเผาผลาญของ SCP-163 และถึงแม้ว่า SCP-163 จะไม่ได้ใช้ธาตุเหล็กและแคลเซียมในกระบวนการใดๆ แต่สิ่งเหล่านี่ก็ไม่ได้ก่อผลเสียใดๆต่อมัน การสัมผัสเข้ากับ █████████████ ในรูปแบบสารเคมีใดๆ ก็ตามจะทำให้เนื้อเยื่อของมันเสียหาย ███████ และ ███████ เป็นอันตรายต่อ SCP-163 เช่นเดียวกับที่เป็นอันตรายต่อพวกเรา ตารางสารเคมีที่ปลอดภัยและไม่ปลอดภัยทั้งหมด รวมถึงข้อกำหนดด้านอาหารจะถูกบันทึกไว้ในคู่มือ M-163-1 นอกจากนี้ บรรยากาศที่นั่นก็น่าจะมีสัดส่วนของก๊าซที่แตกต่างกัน SCP-163 สามารถอยู่รอดในบรรยากาศของเราได้สักระยะหนึ่งโดยไม่ต้องใช้เครื่องจักรช่วย แต่จะเริ่มแสดงอาการป่วยหลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง อากาศที่ได้รับการกรองเพื่อกำจัดองค์ประกอบทั่วไปบางชนิดนั้นสามารถจะป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้นได้ การวิเคราะห์เทคโนโลยีของ SCP-163 นั้นรวมไปถึงการค้นหาห้องปิดสนิทซึ่งอาจมีหลักฐานของบรรยากาศที่เป็นบ้านของมันอยู่ด้วย
ไม่ทราบว่า SCP-163 สื่อสารความคิดที่ซับซ้อนเช่นไร เสียงเดียวที่มันเปล่งออกมาคือคลื่นไซน์คงที่ประมาณ 15 เฮิรตซ์เมื่ออยู่ในสภาวะทางอารมณ์บางสภาวะ จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆในการเปล่งเสียงนี้ และมันก็อาจกินเวลาได้ตั้งแต่ 15 วินาทีไปถึง 10 นาที ขอแนะนำให้บุคลากรที่ได้ยินเสียงนี้เข้าหาที่ที่มีแสงสว่างเพียงพอเพื่อป้องกันความรู้สึกหวาดระแวง อารมณ์จะแสดงออกเป็นหลักผ่านเนื้อเยื่อกรอบโค้งเหนือวงตา และสภาวะต่างๆนั้นก็จะสอดคล้องกับการบิดเบี้ยวของร่องผิวหนังโดยกล้ามเนื้อใต้ผิวหนัง นอกจากนี้ ก็ยังสามารถสังเกตได้ถึงท่าทางปฏิเสธและยืนยัน ท่าทางยืนยันประกอบด้วยการตีอย่างรวดเร็วของอวัยวะจับต้องเบาของ SCP-163 ในขณะที่ท่าทางปฏิเสธเป็นท่าทางเดียวกันที่จะถูกกระทำโดยอวัยวะจับต้องหนัก ข้อมูลเฉพาะเกี่ยวกับท่าทางและสภาวะทางอารมณ์มีอยู่ในคู่มือ M-163-2
SCP-163-1 ดูเหมือนว่าจะเป็นอุปกรณ์กู้ชีพอเนกประสงค์ ที่สามารถจะเปลี่ยนองค์ประกอบทางเคมีพื้นฐานให้เป็นอาหารสำหรับ SCP-163 ได้ นอกจากนี้ มันก็ยังสามารถก่อปรากฏการณ์ที่พบอยู่ในระหว่างการค้นพบ SCP-163 ได้อีกด้วย เพื่อให้แน่ใจว่า SCP-163 จะมีสุขภาพที่ดีต่อไป จึงห้ามมิให้ทำการศึกษา SCP-163-1 จนกว่า SCP-163 จะเสียชีวิตไป การทำงานของอุปกรณ์อื่นๆนั้นยังคงไม่เป็นที่เข้าใจโดยสมบูรณ์ เทคโนโลยีนี้จำกัดอยู่แค่ทรานซิสเตอร์หยาบๆที่ประกอบกันเป็นคอมพิวเตอร์แอนะล็อกเฉพาะทางต่างๆ กระบวนการทางกายภาพหลายอย่างที่คอมพิวเตอร์เหล่านี้จำลองนั้นไม่สอดคล้องกับสิ่งที่วิทยาศาสตร์สมัยใหม่รู้จัก มีทฤษฎีว่า SCP-163-1 อาจต้องอาศัยกระบวนการเหล่านี้บางส่วนเพื่อให้ทำงานได้
SCP-163 ถูกค้นพบครั้งแรกโดยคนงานเหมืองในเทือกเขาแอนดีสเมื่อวันที่ ██-██-20██ ชั้นหินที่พบนั้นมีอายุประมาณ █████████ ปี แร่ธาตุที่ตกกระทบในบริเวณใกล้เคียงบ่งชี้ว่ายานอวกาศของมันได้ตกลงมา นักขุดรายงานว่าพวกเขาพบพื้นผิวกระจกที่ไม่สามารถทะลุผ่านได้ ซึ่งก็หายไปอย่างกะทันหันหลังจากเอาหินออกไปมากพอแล้ว รายละเอียดได้บ่งชี้ว่านี่เป็นปรากฏการณ์เกิดจาก SCP-163-1 ในรัศมีที่ใหญ่กว่า แม้ว่าจะบรรจุอยู่ในหินมาแล้วเป็นเวลา █████████ ปี แต่สิ่งของภายในห้องนั้นไม่มีสัญญาณของความเก่าหรือการเสื่อมสภาพใดๆ เชื่อว่าน่าเป็นผลมาจากปรากฏการณ์ดังกล่าว อุปกรณ์ประมาณ 30% ถูกปล้นไปก่อนที่เจ้าหน้าที่จะไปถึงที่เกิดเหตุ แม้บางส่วนจะถูกกู้คืนกลับมาได้แล้ว แต่ก็ยังมีชิ้นส่วนอีกมากมายที่ยังคงสูญหายอยู่ เจ้าหน้าที่ยังคงได้รับมอบหมายให้ค้นหาภายในตลาดมืดต่อไป เพื่อค้นหาเบาะแสเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่อยู่ของเทคโนโลยีที่หายไป
ในช่วงที่เจ้าหน้าที่กำลังเข้าควบคุมสถานการณ์อยู่ SCP-163 นั้นได้ถูกห่อหุ้มด้วยทรงกลมสะท้อนแสงซึ่งผลิตขึ้นโดย SCP-163-1 เนื่องด้วยความที่อินเทอร์เฟซของ SCP-163-1 เข้าใจได้ง่าย เจ้าหน้าที่จึงสามารถปิดการใช้งานมันลงได้อย่างรวดเร็ว เจ้าหน้าที่จำเป็นต้องใช้กำลังในการปราบปราม SCP-163 ซึ่งในขณะนั้นมีความก้าวร้าวเป็นอย่างมาก แต่นอกเหนือจากการพบเจอครั้งแรกนี้แล้ว SCP-163 ก็ให้ความร่วมมือกับสถาบันเป็นอย่างดีในระดับที่มันสามารถจะพอเข้าใจได้
ต่อจากนี้จะเป็นบันทึกการทดลองที่ถูกดำเนินการกับ SCP-163 ซึ่งถูกเลือกมาในบางส่วน รายชื่อการทดลองและผลลัพธ์ฉบับเต็มจะอยู่ในคู่มือ M-163-2
บันทึกการทดลอง 163-46
การแยกแยะใบหน้า
วันที่: ██-██-20██
ผู้ถูกทดลอง: SCP-163
ขั้นตอน: ดร. ████████ เข้าไปในพื้นที่กั้นล้อมของ SCP-163 พร้อมกับการ์ดขนาด 11x17 จำนวนสามสิบ (30) ใบที่มีรูปภาพพิมพ์ด้วยหมึกดูดซับแสงยูวี รูปภาพเหล่านี้เป็นตัวแทนของใบหน้ามนุษย์ที่มีความซับซ้อนแตกต่างกันไป SCP-163 ได้รับภาพเหล่านี้ตั้งแต่ที่ซับซ้อนน้อยที่สุด ซึ่งก็คือ "หน้ายิ้ม" ไปจนถึงที่ซับซ้อนที่สุด ซึ่งก็คือภาพถ่ายของดร. ████████
รายละเอียด: SCP-163 ไม่สามารถที่จะแยกแยะ "หน้ายิ้ม" ที่ทารกมนุษย์สามารถเลียนแบบได้ทันที จนกระทั่งถึงภาพที่สิบแปด SCP-163 จึงตอบสนองโดยหยิบการ์ดแล้ววางไว้ที่ด้านหน้าของแผ่นหน้าของดร. ████████ ภาพที่ 18 ซึ่งมีลักษณะใบหน้าที่เกินจริง ซึ่งรวมถึงจมูก ตา หู และปากที่เปิดออกเผยให้เห็นฟันเรียงกันตรง ภาพที่ 17 ซึ่งมีลักษณะเหมือนกันทุกประการแต่จะมีปากที่ปิดอยู่
บันทึกการทดลอง 163-47
การแยกแยะใบหน้า
วันที่: ██-██-20██
ผู้ถูกทดลอง: SCP-163
ขั้นตอน: ดร. ████████ เข้าไปในพื้นที่กั้นล้อมของ SCP-163 พร้อมกับการ์ดขนาด 11x17 จำนวน 20 ใบที่มีรูปภาพพิมพ์ด้วยหมึกดูดซับแสงยูวี รูปภาพเหล่านี้เป็นตัวแทนของส่วนบนของร่างกายของ SCP-163 ซึ่งมีตั้งแต่รูปสามเหลี่ยมด้านเท่าไปจนถึงรูปถ่ายของ SCP-163
รายละเอียด: SCP-163 ไม่นับไพ่ใบแรกว่าเป็นสายพันธุ์เดียวกับมัน ไพ่ใบที่สองซึ่งเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าที่มีเส้นแนวนอนพาดผ่านตรงกลางทำให้มีการตอบสนอง SCP-163 เอาไพ่ทั้งหมดจากดร.████████ แล้วดูไพ่แต่ละใบตามลำดับ จากนั้นจึงจัดไพ่เป็นสองกอง กองหนึ่งมีรูปภาพหกรูปรวมทั้งรูปที่ 1 และกองหนึ่งมีรูปภาพที่เหลือรวมทั้งรูปที่ 2 สันนิษฐานว่ากองแรกมีรูปภาพที่ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นสายพันธุ์ของ SCP-163 ในขณะที่กองที่สองมีรูปภาพที่ระบุได้ การที่รูปถ่ายจริงนั้นถูกจัดไว้ในกองที่สองสนับสนุนสมมติฐานนี้
บันทึกการทดลอง 163-80
ทดสอบความมีน้ำใจ
วันที่: ██-██-20██
ผู้ถูกทดลอง: SCP-163
ขั้นตอน: ดร. ████████ เข้าไปในพื้นที่กั้นล้อมโดยถือบล็อกไม้สองอันและกล่องที่สามารถจุบล็อกดังกล่าวได้ทั้งสองอัน ดร. ████████ เปิดกล่องและย้ายบล็อกอันหนึ่งอันเข้าไปโดยแสร้งทำเป็นใช้ความพยายามอย่างหนัก หลังจากที่ได้ปิดกล่องลงแล้ว ดร. ████████ ก็จะย้ายบล็อกที่สองเข้าไปโดยแสร้งทำเป็นใช้ความพยายามอีกครั้งแล้วจึงรอการตอบสนองจาก SCP-163
รายละเอียด: SCP-163 เปิดกล่องให้กับดร.████████ หลังจากที่เขาพยายามใส่บล็อกลงไปในกล่องในขณะที่ฝากล่องกำลังปิดอยู่ได้เป็นเวลา 10 วินาที ผลลัพธ์สอดคล้องกับการทดลองแบบเดียวกันกับที่ทำกับเด็กมนุษย์
บันทึกการทดลอง 163-88
กระบวนการคิดขั้นสูง
วันที่: ██-██-20██
ผู้ถูกทดลอง: SCP-163
ขั้นตอน: ดร. ████████ เข้าไปในพื้นที่กั้นล้อมพร้อมกับรถเข็นที่มีขาตั้งภาพ ผ้าใบ 5 ผืน พู่กันหลากชนิด และสารสีสะท้อนคลื่นอัลตราไวโอเลตที่ต่างกันไประหว่าง 150 นาโนเมตรจนถึง 300 นาโนเมตร ดร. ████████ สาธิตการวาดภาพโดยใช้สารสี 3 ชนิดคร่าวๆ ก่อนจะส่งพู่กันให้กับ SCP-163
รายละเอียด: SCP-163 เริ่มวาดภาพด้วยสารสีที่เตรียมไว้ในทันที จากภาพ UV นั้น ภาพที่ได้คือภาพภูมิประเทศที่มีพืชและสัตว์ที่ไม่เป็นที่รู้จัก SCP-163 ยืนนิ่งเป็นเวลาเจ็ดนาทีหลังจากวาดภาพเสร็จก่อนที่จะกระแทกมันออกจากขาตั้งและถอยไปที่มุมหนึ่งของห้องรับของ สันนูนบนกะโหลกศีรษะของมันบ่งบอกถึงความทุกข์ทรมาน ความพยายามเพิ่มเติมทั้งหมดในการโต้ตอบกับ SCP-163 ล้มเหลวจนกระทั่งดร. ████████ พยายามเอาอุปกรณ์วาดภาพออกจากพื้นที่กั้นล้อม เมื่อถึงจุดนั้น อวัยวะจับต้องหนักของ SCP-163 ก็ยื่นออกมาจากระหว่างขาของมันและแสดงถึงท่าทางเชิงลบ ในวันถัดมา ก็สังเกตุได้ว่า SCP-163 กำลังวาดภาพอยู่บนผืนผ้าใบใหม่
ภาคผนวก 163-88
ณ วันที่นี้ ควรจะให้มีการจัดหาผ้าใบ สี และพู่กันใหม่ให้ SCP-163 ทุกครั้งที่เสบียงของมันใกล้จะหมด นี่เป็นการสื่อสารที่มีความหมายอย่างแท้จริงครั้งแรกที่เราสามารถเข้าใจได้ อย่างน้อยที่สุด เราก็อาจจะสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับระบบนิเวศของโลกบ้านเกิดของมันได้ - ดร. ████████
ภาคผนวก 163-93
โอกาสที่เราจะค้นพบ SCP-163 นั้นน้อยจนน่าเหลือเชื่อ เมื่อพิจารณาจากขนาดของโลก ปัจจัยหลายประการจะต้องเข้ามามีบทบาท รวมถึงการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลก การพัฒนาภูมิประเทศโดยมนุษย์ และโชคล้วนๆแล้ว ฉันกำลังยื่นคำแนะนำให้เจ้าหน้าที่ควรติดตามการขุดค้นชั้นดินที่มีอายุ █████████ ปีทั้งหมดเพื่อหาสมาชิกสายพันธุ์ของ SCP-163 เพิ่มเติม ฉันแทบไม่อยากเชื่อว่าเราบังเอิญมาพบยานอวกาศลำเดียวที่ลงจอดบนโลกเมื่อหลายล้านปีก่อนพอดี ในช่วงเวลาที่เราเพิ่งเริ่มพัฒนาศักยภาพในการรับรู้ถึงความสำคัญของการค้นพบนี้ มันจะต้องมียานอวกาศลำอื่นๆซ่อนอยู่ในที่ไหนสักแห่งใต้นั้นแน่ๆ - ดร. ████████