Information
Name: ปืนลูกโม่ของ ดร.แสลงค์
Author: Slang
Rating: 21/21
Created at: Sat Feb 14 2015
วัตถุ# SCP-200-TH
ระดับ: Euclid
มาตรการกักกันพิเศษ
SCP-200-TH-1 จะต้องถูกเก็บไว้ในซองปืนพกของ ดร.แสลงค์ พร้อมประทับคำว่า "SCP-200-TH-1" ไว้ที่ปากกระบอกปืนเพื่อป้องกันการสับสนกับอาวุธรุ่นเดียวกันที่ไม่มีความผิดปกติ อนุญาตให้ดร.แสลงค์พกพา SCP-200-TH-1 ได้ตามความเหมาะสมและบรรจุกระสุนเฉพาะเมื่อจำเป็นเท่านั้น ในเวลาปกติห้ามบรรจุกระสุนโดยเด็ดขาด
ดร.แสลงค์ได้รับสิทธิ์ในการดูแลและบำรุงรักษาวัตถุ โดยสถาบันจะจัดหาอุปกรณ์ทำความสะอาดและน้ำยาดูแลปืนให้ตามที่ร้องขอ หาก SCP-200-TH-1 ไม่ปฏิบัติตามกฎของสถาบันหรือกฎความปลอดภัยของอาวุธ ให้ลงโทษโดยการแช่ในกรดกำมะถันอ่อน ๆ เป็นเวลา 10 นาทีหรือใช้วิธีการที่เห็นสมควรโดยดร.แสลงค์
SCP-200-TH-2 จะถูกเก็บไว้ในตลับกันความชื้นขนาด 3x3 เซนติเมตร และอยู่ภายใน ████████████ ซึ่งตั้งอยู่ในห้องทำงานของดร.แสลงค์ การเข้าถึง SCP-200-TH-1 ไม่ถูกจำกัดให้นักวิจัยทุกคนสามารถมีปฏิสัมพันธ์ได้
รายละเอียดวัตถุ
SCP-200-TH ประกอบด้วยสองส่วนหลัก ได้แก่ SCP-200-TH-1 และ SCP-200-TH-2
SCP-200-TH-1 เป็นปืนลูกโม่ Smith & Wesson M.686 ที่พ่อของดร.แสลงค์ฝากให้ดรอว์เวน (ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัย NISROP) ก่อนจะหายตัวไป ปืนกระบอกนี้มีอัตราความแม่นยำสูงถึง 95.58% และไม่สามารถแยกชิ้นส่วนได้ วัตถุสามารถได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เช่น รอยขีดข่วนหรือสารกัดกร่อนที่ไม่รุนแรงและไม่มีหมายเลขทะเบียนที่สามารถตรวจสอบได้
SCP-200-TH-2 เป็นเทปสีเทาที่พันรอบด้ามปืน มีอักษรที่ไม่สามารถระบุได้ถูกจารึกไว้ใต้เทป เทปมีความเหนียวสูงและสามารถดึงออกและติดกลับได้โดยไม่สูญเสียความเหนียวเลยแม้แต่น้อย
หากนำ SCP-200-TH-2 ออกจากด้ามปืน, SCP-200-TH-1 จะเริ่มแสดงสติสัมปชัญญะและสามารถสื่อสารผ่านโทรจิตได้ (รัศมีการส่งสัญญาณ █ เมตร) SCP-200-TH-1 อ้างว่าตนเองชื่อ "โรวี่" และมีบุคลิกกวนประสาท ท้าทาย และไม่เกรงกลัวอันตรายใด ๆ
SCP-200-TH-1 สามารถควบคุมการทำงานของตนเอง เช่น ลั่นไกปืน ยิงกระสุน และซ่อมแซมความเสียหายเล็กน้อยของตัวเองได้ อย่างไรก็ตาม SCP-200-TH-1 อธิบายว่าการได้รับความเสียหายนั้นทำให้รู้สึก "เจ็บ" หรือ "ปวด" ได้
SCP-200-TH-1 มีความรู้เกี่ยวกับอาวุธปืนตั้งแต่ช่วงปี 1910 จนถึงปัจจุบัน เมื่อถูกถามเกี่ยวกับแหล่งที่มาของความรู้ มันมักจะหลีกเลี่ยงการตอบคำถาม โดยให้คำตอบเช่น "ก็ชั้นเป็นปืนอะ"
SCP-200-TH-1 ยังรู้เรื่องราวเกี่ยวกับพ่อของดร.แสลงค์เป็นอย่างดี ตั้งแต่สมัยที่เขาเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของไซต์-0512 จนถึงวันที่หายตัวไป อย่างไรก็ตาม SCP-200-TH-1 เลี่ยงที่จะพูดถึงประวัติของตัวเอง
หากนำ SCP-200-TH-2 ติดกลับเข้าไป จิตสำนึกของ SCP-200-TH-1 จะหายไปทันที และกลับสู่สภาพปืนปกติธรรมดา
การค้นพบ
SCP-200-TH ถูกค้นพบเมื่อวันที่ 17/9/20██ ในบ้านของพ่อของดร.แสลงค์ หลังจากที่เสียชีวิต วัตถุจึงตกมาเป็นของดร.แสลงค์ หลังจากที่เขาแกะเทป SCP-200-TH-2 ออกจาก SCP-200-TH-1 ทำให้วัตถุเริ่มแสดงสติสัมปชัญญะเป็นครั้งแรก
บันทึกการสัมภาษณ์ 200-1 : วันที่: 17/9/20██
ผู้สัมภาษณ์: ดร.แสลงค์
ผู้ถูกสัมภาษณ์: SCP-200-TH-1
หมายเหตุ: บทสนทนานี้เกิดขึ้นภายในห้องทำงานของดร.แสลงค์ หลังจากที่ SCP-200-TH-1 แสดงความผิดปกติ
<เริ่มการบันทึก>
SCP-200-TH-1: เห้ย! อย่าเอาชั้นไปเก็บทั้งอย่างนี้สิวะ!
ดร.แสลงค์: เห้ย!! (เขวี้ยงปืนใส่ผนังห้อง)
SCP-200-TH-1: เห้ย! มันเจ็บนะโว้ย! ใครสั่งใครสอนให้โยนปืนวะ!?
ดร.แสลงค์: แกเป็นใคร!? แสดงตัวมานะโว้ย!
SCP-200-TH-1: ชั้นก็เป็นไอปืนที่แกพึ่งขว้างไปไง! โธ่เว้ย! ปากกระบอกสึกหมด!
ดร.แสลงค์: เห้ย…!?
SCP-200-TH-1: เออ! พ่อแกที่ชื่อ ██████ เจ. การ์นิล ใช่มั้ย? ชั้นรู้จักดีเลยล่ะ ตั้งแต่ที่เขายังอยู่ไซต์-0512 จนวันที่เขาหายตัวไป แกรู้มั้ยว่าชั้นต้องนอนอยู่ในลิ้นชักของไอหมอนั่น (ดรอว์เวน) มากี่ปี!?
ดร.แสลงค์: เอ่อ… ยินดีที่รู้จัก…
SCP-200-TH-1: ว่าง ๆ ไม่ลองเอาชั้นไปยิงหน่อยมั้ย? อยากยิงกระสุนออกจากปากจะแย่แล้ว!
ดร.แสลงค์: เออ ๆ ได้ ๆ เดี๋ยวไปสนามยิงปืนเดี๋ยวนี้เลยก็ได้มั้ง
SCP-200-TH-1: (ลั่นไกปืนสองสามที คาดว่าเป็นการแสดงอาการดีใจ)
<จบการบันทึก>
บันทึกเพิ่มเติม (18/9/20██)
มีรายงานว่า SCP-200-TH-1 พูดคุยและสบถออกมาจากกล่องเก็บของในสถานีวิจัย NISROP เช่น:
- "ปล่อยชั้นออกไปนะโว้ย!"
- "แกเอาปืนพ่อตัวเองมาโยนใส่ในกล่องเนี่ยนะ!?"
- "(เสียงร้องไห้) ขอร้องล่ะ… เอาชั้นออกป้ายยยย!"
สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่า SCP-200-TH-1 ไม่ชอบการถูกขังอย่างมาก