Information
Name: กำลังแก้โดย drsss ตัวกินวิญญาณ
Author: Bagman_Ordinary
Rating: 21/21
Created at: Thu May 30 2013
วัตถุ# SCP-232-TH
ระดับ: Keter
มาตรการกักกันพิเศษ
SCP-232-TH ถูกขังไว้ในห้องขนาด 15x15x30 เมตร ผนังของห้องทั้งสี่ด้านรวมถึงใต้พื้นที่เป็นดินลึกลงไปหนึ่งเมตรทำจากคอนกรีตหนา 3 เมตรฉาบด้วยเหล็กกล้าหนา 50 ซม. ตามด้วยตะกั่วหนา 20 ซม.ทั้งสองด้าน มีทางเข้าออกทางเดียวคือประตูเลื่อนสามชั้นที่เปิดจากด้านบน ชั้นแรกทำจากเหล็กกล้าหนา 2 เมตรเคลือบด้วยตะกั่วหนา 25 ซม.ทั้งสองด้าน มีการเว้นช่องว่างระหว่างก่อนถึงชั้นที่สองไว้ 1.8 เมตรสำหรับการให้อาหารซึ่งเป็นวัวเป็นๆ 1-2 ครั้งต่อสัปดาห์ โดยจะต้องทำการปิดประตูชั้นแรกก่อนที่จะเปิดประตูบานที่สองและสามตามลำดับ ในส่วนนี้มีการติดตั้งเครื่องสร้างกระแสไฟฟ้าซึ่งสามารถสร้างกระแสไฟฟ้าได้ตั้งแต่ 50,000-100,000 โวลต์เอาไว้ด้วย ชั้นที่สองทำจากคอนกรีตหนา 1.5 เมตรเคลือบด้วยตะกั่วหนา 20 ซม.ทั้งสองด้าน ชั้นที่สามเป็นกระจกกันกระสุนหนาหนึ่งฟุตใช้สำหรับศึกษาจากการเฝ้ามองโดยตรง
ผู้ที่จะศึกษาหรือมองมันได้ต้องได้รับอนุญาตจากบุคลากรระดับ 4 จำนวน 3 คน โดยมีเจ้าหน้าที่รระดับ 3 จำนวน 2 คนค่อยสังเกตการณ์อยู่ข้างๆ เมื่อเสร็จสิ้นบุคลากรดังกล่าวต้องถูกส่งไปพบจิตแพทย์เพื่อตรวจหาความผิดปรกติ โดยต้องมาตรวจซ้ำทุกสัปดาห์เป็นเวลา 3 ครั้ง
หากตัวอย่างแสดงอาการว่าเริ่มคลุ้มคลั่ง ให้เปิดใช้คลื่นเสียงซุปเปอร์โซนิคที่ติดไว้ทุกมุมบนของห้องใส่มันทันทีจนกว่ามันจะทรุดลง จากนั้นให้รีบโยนอาหารซึ่งอาจเป็นบุคลากรคลาส-D ลงไปทันที ในกรณีที่มันพังประตูชั้นสองขึ้นมาได้ให้เปิดเครื่องสร้างกระแสไฟฟ้าช๊อตใส่มันและเปิดประตูชั้นสองและสามปล่อยให้มันร่วงกลับลงไปและเปิดคลื่นเสียงซุปเปอร์โซนิคกระหน่ำใส่มันเต็มที่ เมื่อแน่ใจว่ามันนิ่งสนิทก็ให้รีบโยนอาหารลงไปเช่นกัน แต่ถ้าหากมันหลุดออกได้สำเร็จให้ใช้บุคลากรคลาส-D ที่อยู่ในไซร์ทั้งหมดเป็นเหยือล่อและเรียกหน่วยกวาดล้างทีมอัลฟ่ามาให้เร็วที่สุด
รายละเอียด
ในยามสงบ SCP-232-TH จะมีรูปลักษณ์เป็นวัวความสูงมาตรฐานแต่หน้าตาประหลาดและค่อนข้างพิการ เดินกระโผลกกระเผลก ตัวผอมจนเห็นกระดูก มีหางใหญ่และยาวลากพื้น กีบเท้าผุและเอียงทั้ง 4 ข้าง ลักษณะของกระโหลกยาวกว่าของวัวทั่วไปและฟันเหยินทั้งบนและล่าง มีเขาม้วนคล้ายเขาแกะและยาวจนทิ้มคางของมันเอง ลูกตาทำงานไม่ประสานกัน (ข้างหนึ่งมองไปทางหนึ่งอีกข้างมองไปอีกทางหนึ่ง) การตอบสนองต่อเสียงค่อนข้างต่ำจนเกือบเรียกได้ว่าหูหนวก การกินอาหารของมันไม่ต่างอะไรกับตอนอยู่ในอาการคลุ้มคลั่ง
เมื่อเกิดอาการคลุ้มคลั่งจากความต้องการอาหารเพิ่มหรือป้องกันตัว (มักเกิดเพราะกรณีแรกเป็นส่วนใหญ่) มันจะส่งเสียงคำรามคล้ายกระทิงผสมม้าและเริ่มเปลี่ยนรูปร่าง เขาของมันจะบิดไปจนอยู่ในตำแหน่งเดียวกับของกระทิง ลูกตาทั้ง 2 ข้างหลุดออกจากเบ้าและเริ่มเรืองแสงสีฟ้าจากกลางเบ้า1 ฟันหน้าของมันจะบิดเข้าที่และงอกเขี้ยวออกมา 4 ซี่ กีบเท้าเปลี่ยนรูปจนกลายเป็นเล็บคล้ายเล็บเสือ เนื้อหนังลอกหลุดจนเหลือแต่กระดูกรวมถึงหางที่กลายเป็นกระดูกงูโดยมีปลายหางเป็นส่วนหัวและเริ่มส่งเสียงคล้ายงูเห่า ที่เบ้าตาของส่วนกระโหลกงูที่ปลายหางก็เรืองแสงสีฟ้าเช่นเดียวกับส่วนหัว และสุดท้ายคือมีหมอกควันสีดำออกมาปกคลุมตัวจนเห็นเพียงแสงจากตาทั้ง 2 คู่ของมัน2
เมื่อกลายร่างเต็มที่ SCP-232-TH จะมีความคล่องแคล่วสูงมาก และสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว มันสามารถวิ่งด้วยความเร็วถึง 120 ก.ม./ชม. ภายใน 3 นาที และยังสามารถเร่งถึง ███ ก.ม./ชม ภายใน █ นาที และสามารถจู่โจมเหยือได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ และบางครั้งดูเหมือนว่ามันจะรู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ตรงไหนในรัศมี 30 เมตรจากตัวมัน ทำให้ไม่มีทางหลบซ่อนได้เลย ร่างกายของมัน (หรือเรียกให้ถูกคือโครงกระดูก) แข็งกว่ากระดูกของช้างถึง █ เท่า สามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วแม้จะถูก [ข้อมูลถูกลบ] ก็ตาม
เหยื่อของมันส่วนใหญ่จะเป็นมนุษย์ซึ่งมันจะทำการ "กิน" โดยการกัดเพียงครั้งเดียวและกระชากออกซึ่งทำให้เหยือเสียชีวิตทันที เมื่อมันกินอิ่มหรือพอใจแล้ว ร่างกายของมันก็จะกลับสู่ร่างวัวพิการอีกครั้งโดยฟื้นฟูส่วนเนื้อหนังและลูกตาที่ลอกหลุดออกไปกลับมา อีกทั้งยังเปลี่ยนเล็บกลับมาเป็นกีบ สลัดเขี้ยวทิ้งและทำให้ฟันกลับมาเหยินเหมือนเดิม
จากการชันสูตรศพพบว่าเหยือไม่มีการปาดเจ็บทางร่างกายแต่อย่างใดแม้แต่บริเวณที่ถูกกัดหรือตะปบก็ไม่มีแผลใดๆให้เห็น สาเหตุการตายคือหัวใจหยุดเต้นไปเฉยๆรวมถึงคลื่นสมองที่หยุดทำงานพร้อมๆกันซึ่งแพทย์ระบุอย่างไม่เป็นทางการว่า "ตายเพราะวิญญาณหลุดออกจากร่าง"
หมายเหตุ
เรียกศูนย์ นี่เจ้าหน้าที่██████ ขอบอกเลยนะว่าเจ้านี่มันอันตรายเกินไปแล้ว! จากที่ผมติดตามพฤติกรรมของมันอย่างห่างๆ ผมพบว่าบางครั้งมันไม่ได้กินเพื่อประทังชีวิตหรอก แต่เป็นการจงใจฆ่าโดยการกินเพื่อ [-ข้อมูลถูกลบ-] แบบประมาณว่าถ้าเป็นคนก็คือการกินขนมขบเคี้ยวหรือลูกอมซึ่งเป็นการกินโดยไม่จำเป็นต้องหิวและก็กินได้ตลอดทั้งวัน นี่มันก็ไม่ต่างอะไรกับฆ่าเอามันส์แล้ว! พวกคุณรีบส่งทีมพิเศษมาจัดการมันให้เร็วที่สุดดีกว่า! - เจ้าหน้าที่██████ วันที่ ██-██-20██
ภาคผนวก-1
บันทึกการจับกุม SCP-232-TH: เหตุการณ์ 232-D-23
วันที่ ██-██-20██ ทีมจู่โจม 2 ทีมพร้อมด้วยอุปกรณ์พิเศษ มายังเมือง██████ ประเทศ██████ ได้รับคำสั่งให้เตรียมบุกเข้าจับวัวตัวหนึ่งที่มีลักษณะพิเศษตามที่ได้รับแจ้งจากเจ้าหน้าที่██████ ทีมบลูทำการวางกับดักโดย [ข้อมูลถูกลบ] ต่อมาทีมบลูได้รับแจ้งจากทีมเรดว่าพบเป้าหมายแล้ว
ข้อมูลเพิ่มเติมจากเหตุการณ์ 232-D-23 บางส่วนจากที่██████ที่บันทึกไว้:
จ่า ค██████: ทีมบลู นี่ทีมเรดเราพบเป้าหมายห่างออกไปประมาณ 25 เมตรทางตะวันตก ทางนั้นไปถึงไหนแล้ว
จ่า ล██████: ทีมเรด นี่ทีมบลูตอนนี้วางกับดักใกล้เสร็จแล้ว แน่ใจนะว่าเจ้านี่ใช้ได้ผล
จ่า ค██████: น่าจะได้อยู่หรอก เจ้านี่เคยใช้จับ SCP-███-TH มาแล้วนะ เจ้าวัวนี่มันคงก็เป็นก้อนพลังงานเหมือนเจ้านั้นแหละ
จ่า ล██████: ถ้าใช้แค่กับดักนี่ละก็ทำไมต้องให้ปืนตาข่ายไฟฟ้ากับ██████ มาด้วยละ ไม่รู้สิ รู้สึกไม่ดีเลยวะ
จ่า ค██████: อย่าคิดมาเลย เจ้า SCP-███-TH นะยังใช้ทีมของชั้นทีมเดียวจัดการมาแล้ว แถมไม่ใครตายซัก (-ซ่า-)
จ่า ล██████: ทีมเรด สัญญาณไม่ค่อยดีเลยเช็คคลื่นหน่อยสิ
จ่า ค██████: เออ (-ซ่า-) ทีมบลู คลื่นความถี่ดูปรกติดีนี่ แต่เหมือนมีอะไรมารบกวนสัญญาณ…เวรแล้ว!
จ่า ล██████: ทีมเรด เกิดอะไรขึ้นตอบด้วย
จ่า ค██████: (-ซ่า-) หายไปแล้วอะไรวะ (-ซ่า-) ยังอยู่ตรงนั้นอยู่เลย…
จ่า ล██████: ทีมเรด เกิดอะไรขึ้นตอบด้วย
จ่า ค██████: ทีมบลู (-ซ่า-) ลูกทีมผม (-ซ่า-) คน ที่ผมส่งไป (-ซ่า-) ไม่ตอบกลับมา (-ซ่า-)
จ่า ล██████: ทีมเรด สัญญาณของคุณไม่ดีเลย คุณว่าเป้าหมายหายไปงั้นเหรอ
จ่า ค██████: (-ซ่า-) เวรเอ๊ย! (-ซ่า-) แม่ (-ซ่า-) มันกลายร่า (-ซ่า-) ชิบหาย (-ซ่า-)
จ่า ล██████: ทีมเรด! เกิดอะไรขึ้น! ทีมเรด!
จ่า ค██████: (มีเสียงปืนดังช่วงที่ไม่มีเสียงรบกวน) (-ซ่า-) อ๊าค- (-ซ่า-) มันกัดแขน (-ซ่า-)
จ่า ล██████: ทีมเรด! เรียกศูนย์ ทีมเรดขาดการติดต่อ ขอกำลังเสริมเข้ามาด่วน! ทีมเรด! ได้ยินมั้ย! ค██! ได้ยินมั้ย! ตอบด้วย!
จ่า ค██████: (-ซ่า-)
จากเหตุการณ์ 232-D-23 มีเจ้าหน้าที่เสียชีวิต ██ คน เจ้าหน้าที่ที่เหลือรอดมากกว่าครึ่งมีอาการช็อกและเสียสติเนื่องจากความหวาดกลัวจากสิ่งที่เห็น ส่วน SCP-232-TH ถูกจับโดย [-ข้อมูลถูกลบ-] และถูกนำไปยังไซต์-36BM เมื่อทาง██████ทราบว่ามันถูกจับจึงขออนุญาต O5 เข้ามาดูตัวมันเพื่อยืนยันสิ่งที่จับมาได้
ภาคผนวก-2
บันทึกบทสัมภาษณ์ผู้อยู่ในเหตุการณ์ 232-RC
ผู้สัมภาษณ์: ดร. ██████
ผู้ถูกสัมภาษณ์: เจ้าหน้าที่ ██████
<เริ่มสัมภาษณ์>
ดร. ██████: เอาละคุณพร้อมให้สัมภาษณ์รึยัง? เจ้าหน้าที่ ██████
เจ้าหน้าที่ ██████: (ยังคงช็อกจากเหตุการณ์ 232-D-23)
ดร. ██████: คุณ██████ ได้ยินผมมั้ย?
เจ้าหน้าที่ ██████: …ครับ…
ดร. ██████: เอาละ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้น
เจ้าหน้าที่ ██████: …เรา…ได้รับคำสั่งให้จับกุมสิ่งมีชีวิรูปร่างคล้ายวัว…วัว…ปะ…ประหลาดนั้น
ดร. ██████: แล้ว…ไงต่อละ?
เจ้าหน้าที่ ██████: ฮึฮึ…หน้าของมัน…โคตรตลกเลย…ทั้งตาเหล่…ฟันเหยิน…ฟะ…ฟันของมัน
[นิ่งไปครู่หนึ่ง]
เจ้าหน้าที่ ██████: …แต่พอมันส่งเสียงแปลกๆ…ลูกตาหลุด…หนังของมันก็…ลอกออก…เหลือแต่กระดูก…(เริ่มมีอาการกระวนกระวาย)ไม่…ไม่มีทางเป็นสิ่งมีชีวิต มันเป็นโครงกระดูกเดินได้!
เจ้าหน้าที่ ██████ เริ่มกรีดร้องจึงถูกพาตัวออกไป
<จบการบันทึก>
ผู้สัมภาษณ์: ดร. ██████
ผู้ถูกสัมภาษณ์: กัปตัน██████
<เริ่มสัมภาษณ์>
ดร. ██████: เอาละ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้น
กัปตัน██████: เราได้รับแจ้งรหัสแดง ผมนำทีมกำลังเสริมเข้าไป…แล้วผมก็เห็น…
ดร. ██████: อะไรครับ?
กัปตัน██████: ศพ…นอนเกลื่อนเลยละ…แต่ไม่มีเลือดซักหยด…ไม่รู้ว่ามันฆ่าพวกเขายังไง…ยังมีพวกที่เหลือหลับหูหลับตายิงอยู่
ดร. ██████: คุณบอกว่าไม่มีเลือดซักหยดงั้นเหรอ แล้วพวกเขาตายยังไงละ?
กัปตัน██████: ผมไม่ใช่หมอนี่ว้อย! แล้วก็ไม่มีเวลาตรวจด้วยเพราะว่าผมมัวแต่ยิงไอ้โครงกระดูกบ้านั้นอยู่!
[นิ่งไปครู่หนึ่ง]
ดร. ██████: คุณโอเคมั้ย?
กัปตัน██████: โอเค…ต่อละนะ…มันเป็นโครงกระดูกของสัตว์แต่บอกไม่ได้ว่าเป็นตัวอะไร… มันมีหัวและเขาเหมือนแกะ มีปากและเขี้ยวแบบหมาป่า ลำตัวเหมือนม้า มีขาและกรงเล็บเหมือนเสือ หางของมันเป็นกระดูกงู ปลายหางยังมีหัวงูอีกด้วย ถ้าจำไม่ผิดในปากของงูมีอะไรคลายๆเหล็กในอยู่ด้วย
ดร. ██████: แล้ว…ตกลงพวกคุณจับมันได้ยังไง?
กัปตัน██████: ไม่รู้สิ โชคละมั้ง มันติดกับที่ทืมบลูทำไว้ แต่พอมันทำท่าว่าจะหลุด เราก็เลยยิงปืนตาข่ายไฟฟ้าใส่มันสองสามครั้งแล้วก็ใช้██████กระหน่ำใส่มันจนพวกเราหูอื้อเลยละ พอมันนิ่งไปเราก็รีบใช้ตาข่ายเคฟล่าหนา 1 นิ้วครอบมันไว้ 2 ชั้นแล้วใช้ฮ.ลำเลียงมันไป ก็เท่านี้แหละ
ดร. ██████: ขอบคุณที่ร่วมมือครับ แล้วก็ตอนนี้มันอยู่ไซต์-36BM อยากไปดูมันมั้ย?
กัปตัน██████: ขอทีเถอะ…ผมไม่ทางลืมหน้ากับเสียงร้องโหยหวนของมันกับของลูกน้องผมเด็ดขาด…เสียงพวกนั้นคงอยู่ในหัวผมไปอีกนานเลยละ
<จบการบันทึก>
ภาคผนวก-3
มีการค้นพบข้อมูลบางอย่างของมันในหอสมุด จึงรู้ว้ามันคือ██████ ที่เร่ร่อนไปทั่ว มักกินวิญญาณของสิ่งมีชีวิตอื่น ถ้ามันกัดใครหรืออะไรด้วยปากหรือหางของมัน มันจะดึงวิญญาณของสิ่งนั้นออกจากร่างและกินเป็นอาหารทันที แม้แต่หมอผีเก่งๆ ก็ไม่มีใครกล้าต่อกรกับมัน เพราะไม้กางเขน เครื่องราง และสิ่งศักดิ์ศิษย์ก็ทำอะไรมันไม่ได้ ในช่วงที่เกิดโรคระบาดเช่นไข้ทรพิษ โรคฝีดาษในยุโรปยุคกลางจนมีคนตายไปหลายแสนคนในช่วงหลายร้อยปี และรวมถึงคนที่อดตายในฝรั่งเศษช่วงก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส มีคน 2 ใน 10 ตายเพราะถูกมันกินแต่ทางการเหมารวมว่าตายเพราะโรคร้ายหรือความอดอยาก - บิชอบ██████ แห่ง██████
ภาคผนวก-4
ดร. ██████ และดร. ██████ ได้ทดลองโดยใช้คลาส-D จำนวน 1 คน ฉีดยาสลบแล้วผูกกับเครื่องชั่งความละเอียดสูง จากนั้นจึงหย่อนเขาลงไปเป็นอาหารให้ SCP-232-TH หลังจากที่มัน "กิน" คลาส-D คนนั้นแล้วเครื่องชั่งระบุว่าน้ำหนักของเขาหายไป 21 กรัมทันที ดร. ██████ กล่าวว่า "ผมพิสูจน์เรื่องน้ำหนักของวิญญาณได้แล้ว!"
จากข้อมูลที่ผมหามาได้ ผมก็ไม่ค่อยเชื่อเรื่องสวรรค์หรือนรกเท่าไหรหรอก แต่ในเมื่อวิญญาณมีจริงและเมื่อพวกมันออกจากร่างของสิ่งมีชีวิต พวกมันก็ต้องมีที่ไปไม่ว่าทางไหน แต่พวกคลาส-D คงจะไปนรกกันหมดนั้นแหละ แต่ทีนี้หากพวกมันถูก SCP-232-TH กินไป แล้วพวกมันจะไปไหนละกลายเป็นอึวิญญาณหรือยังไง หรือว่าสลายหายไป ถ้าเป็นอย่างนั้นจะต้องมีคนไม่พอใจแน่ที่มีอะไรมาทำให้ระบบของพวกมันเสีย เจ้า SCP-232-TH ก็คงจะรู้เหมือนกัน มันถึงได้ย้ายที่ไปเรื่อยๆ ยังกับว่ามันหนีอะไรซักอย่างนั้นละ จะว่าไปช่วงนี้มีรายงานว่ามีคนเห็นบางอย่างมาด้อมๆมองๆแถวไซต์-36BM ที่ใช้กักขัง SCP-232-TH อย่างต่อเนื่อง คนที่เห็นกล่าวว่ามันมีลักษณะเหมือนคนสวมผ้าคลุมสีดำปิดตั้งแต่หัวจรดเท้า บางทีก็ถือของมันวาวคล้ายๆเคียวขนานใหญ่ด้วย แต่ตราบใดที่มันไม่เป็นภัยกับเราหรือ SCPs ตัวอื่นๆ ผมว่าก็ช่างมันเถอะ - ดร.██████