SCP-638

SCP-638 คือ คณะปุลัสกิ (Pulaski Crew) ซึ่งเป็นกลุ่มก่ออาชญากรรมที่ปฏิบัติการในช่วงปี ค.ศ. 1910 โดยเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มปิศาจชิคาโก แม้ว่าริชาร์ด ดี. แชปเปลล์ ซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มปิศาจชิคาโก จะไม่ได้ร่วมเป็นสมาชิกของกลุ่ม แต่เขาได้เป็นผู้จัดตั้งกลุ่ม และเป็นผู้นำในการโจรกรรมครั้งใหญ่ครั้งแรกและครั้งเดียวของกลุ่มในปี ค.ศ. 1914 สมาชิกคณะปุลัสกิประกอบด้วยผู้มีความผิดปกติจำนวน 5 คน ซึ่งจะถูกเรียกเป็น SCP-638-A จนถึง -E ดังนี้

• SCP-638-A: หลุยส์ 'เบเกิล' เบิร์นสไตน์ อายุ 31 ปี ชาวยิวอเมริกัน สามารถควบคุมเพลิงได้
• SCP-638-B: 'แม้ดส์' มูดดี้ อายุ 38 ปี ชาวอเมริกัน มีพละกำลังมหาศาลอย่างผิดปกติ
• SCP-638-C: จูเซปเป 'เปร์มอนต์โต' ฟิโอริ อายุ 34 ปี ชาวอิตาเลียนอเมริกัน หว่านล้อมได้ดีอย่างผิดปกติ
• SCP-638-D และ -E: 'อา นัม' และ 'อา ทอม' อายุ 41 ปี ชาวจีน ฝาแฝดนักมนตร์1

แชปเปลล์ได้นำ SCP-638 และใช้ความสามารถผิดปกติของสมาชิกในการก่อเหตุโจรกรรมธนาคารกลางแห่งสหรัฐฯ ที่ชิคาโกในปี ค.ศ. 1914 โดย SCP-638 สามารถทำลายระบบรักษาความปลอดภัย จับบุคคลภายในธนาคารเป็นตัวประกัน และสามารถเข้าถึงห้องนิรภัยที่ใช้เก็บทองคำแท่งน้ำหนักรวมกัน 2,000 ตันได้สำเร็จ ภายในระยะเวลา 19 นาที โดยทองคำแท่งทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งของการส่งมอบลับโดยรัฐบาล

กรมตำรวจเมืองชิคาโกและเจ้าหน้าที่ของสถาบันที่ได้แฝงตัวเข้าไปได้บุกล้อมสถานที่เกิดเหตุ และได้ควบคุมตัว SCP-638 จึงได้พบว่าริชาร์ด แชปเปลล์ พร้อมด้วยทองคำทั้งหมดได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย เจ้าหน้าที่แฝงตัวแชด พิกได้ทำการสัมภาษณ์เบื้องต้นกับสมาชิกของ SCP-638 เพื่อจะได้มาซึ่งเบาะแสที่จะนำสู่การพบที่อยู่ของทองคำแท่งและริชาร์ด ดี. แชปเปลล์

ภาคผนวก 638.1

การสัมภาษณ์

• SCP-638-A
• SCP-638-B
• SCP-638-C
• SCP-638-D และ -E

เจ้าหน้าที่แชด พิก

SCP-638-A

«เริ่มต้นการบันทึก»

แหม คุณนักสืบมีอะไรอยากให้ผมช่วยด้วยอย่างนั้นหรอ?

ผมก็บอกคุณไปแล้วนะ

งั้นรบกวนทวนความจำให้ทีสิ

บอกผมมาเดี๋ยวนี้ว่าคุณเอาเงินไปไว้ที่ไหน แล้วก็ไอ้หมอนั่นมันอยู่ที่ไหนแล้ว

คิดว่าผมจะรู้หรอว่าคุณแชปเปลล์อยู่ที่ไหนน่ะ? แล้วถึงผมรู้จริง ๆ ล่ะก็ พวกคุณก็ไม่มีเหตุผลดี ๆ จะให้ผมบอกได้ด้วยซ้ำ

อย่ามาทำไขสือ ผมรู้ว่าคุณรู้ว่าไอ้หมอนั่นมันอยู่ที่ไหน แล้วผู้พิพากษารัฐบาลกลางสหรัฐฯ ก็อยากจะเอาไอ้เหตุผลดี ๆ สักสามสิบข้อยัดใส่หัวคุณจนเต็มแก่แล้ว

แค่อยู่หลังลูกกรงสักพักไม่ทำผมกลัวหรอกนะ ดีเสียยิ่งกว่าด้วยซ้ำไป ถ้าอยู่ในคุกผมก็จะไม่ต้องตาย งั้นผมขอถามกลับสักข้อแล้วกัน คุณนักสืบเนี่ยไม่เคยเจอคุณแชปเปลล์มาก่อนเลยใช่ไหม?

[นิ่ง] ไม่เคย ผมบอกไม่ได้เต็มปากหรอกว่าเคยเจอเขามาก่อน

โชคดีไปนะ จะบอกให้อย่าง ในแวดวงนี้ยิ่งทำงานใกล้ชิดกับคนใหญ่คนโตเท่าไร คุณก็ยิ่งไม่กลัวเขาไปยิ่งขึ้น แต่กับคุณแชปเปลล์แล้วมันตรงกันข้ามกันเลยต่างหาก ผมกับเขาร่วมแผนโจรกรรมครั้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในโลก แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังกลัวเขาอยู่ดี

งั้นเหรอ

ไม่สิ มันยิ่งกว่านั้นเสียอีก อีกอย่าง ผมรู้มาว่า พวกปากโป้งโดนเขาทำอะไรกันบ้าง ผมขอยอมติดคุกหัวโตดีกว่าเจอแบบนั้น แต่ก็นั่นแหละ ผมพูดไปมันก็เท่านั้นแหละ

ทำไมล่ะ?

เพราะผมก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน เอาตามตรงนะ ถ้าผมไม่พูดเรื่องเขามันจะดีกับผมเสียมากกว่า

เออ ๆ แต่ยังไงคุณก็คงจะรู้ว่าทองหายไปไหน

ถามได้โง่จังเลยนะ คุณนักสืบ รู้ไว้ด้วยว่าผม_ไม่เคยฆ่าคนมาก่อน_ ซึ่งคิด ๆ ดูแล้วจะทำให้ผมไม่ได้รับโทษประหาร แล้วผมก็ไม่ได้แก่อะไรขนาดที่อาจตายในคุกได้ ถ้าผมรู้ว่ามันอยู่ไหนล่ะก็… ผมคงจะยอมรับโทษในคุกไปแค่แป๊บเดียว พอถูกปล่อยตัวผมก็ออกมาใช้ชีวิตสบาย ๆ ได้แล้ว

ทำไมคิดว่าคนอื่น ๆ จะคิดไม่ได้เลยล่ะ?

[นิ่ง] ฮะ?

คุณเป็นคนฉลาดนะ แต่แผนแบบนั้นต่อให้เป็นคนดักดานแค่ไหนก็ยังคิดออก อีกสี่คนก็กำลังคิดแบบเดียวกันกับคุณนี่แหละ แล้วถ้าหนึ่งในนั้นได้ลดโทษเพราะประพฤติดีล่ะ คุณจะทำยังไง?

ผม-

แล้วถึงจะได้ปล่อยตัวก่อนคุณแค่สัปดาห์เดียวแต่แค่นั้นมันก็เพียงพอแล้ว อีกหนึ่งอาทิตย์ต่อมา ในขณะที่คุณกำลังเดินออกจากห้องกรง พวกนั้นสักคนก็คงจะอยู่อีกฟากประเทศ พร้อมหอบเงินเป็นกอบเป็นกำไปด้วยแล้ว เลือกเอาแล้วกันว่าจะให้ไอ้พวกงั่งพวกนั้นได้เงินไป หรือจะยอมบอกผม… แล้วคุณอาจได้ลดโทษสักสองสามปี แล้วออกมาใช้ชีวิตได้เร็วกว่าเดิม คุณว่าดีไหม?

[ทั้งสองเงียบ SCP-638-A มีเหงื่อไหลออกมามาก]

ผ- ผมไม่รู้หรอกว่ามันอยู่ไหน แต่ผมรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน

เล่ามาสิ

ไอ้พวกแฝด มีหน้าที่เป็นคนเปิดตู้ แล้วพวกนั้นก็เรียกตัวผมให้ไปงัดประตูห้องนิรภัย แต่ธนาคารกลางที่ใช้ประตูที่งัดได้ก็คงจะแปลกไปหน่อย ผมก็เลยเผาประตูห้องนิรภัยทิ้ง แล้วพอพวกตำรวจมาถึง ไอ้สองคนนั้นก็หนีเข้าห้องไป แล้วปล่อยพวกกู- พวกเราสามคนเอาไว้ด้านนอก พวกนั้นมันใช้แบบ เอ่อ มนตร์ของพวกต่างชาติ แล้วตอนเปิดประตูอีกรอบ มันก็หายไปหมดเกลี้ยงแล้ว ฟิโอริกับมูดดี้ก็เห็น พวกแฝดพวกนั้นรู้แน่

หรอ ขอบใจสำหรับข้อมูลแล้วกัน

ผมไม่เห็นจะเข้าใจเลย เขาต้องวางแผนเผื่อเอาไว้บ้างสิ

พูดถึงใครน่ะ?

ก็คุณแชปเปลล์ไงเล่า เขาบอกว่าเขาเตรียมการเอาไว้ทุกอย่างแล้ว แต่พอไอ้พนักงานเชี่ยนั่นแม่งโทรหาตำรวจ ทุกอย่างก็ชิบหายกันหมด เขาไม่ปล่อยให้อะไรเล็ดรอดสายตาไปได้อยู่แล้ว เขาคงวางหมากเอาแน่ ๆ

แล้วไงต่อล่ะ?

ไอ้มูดดี้ต้องเป็นหมากตัวหนึ่งแน่ ไอ้เจ้าเพี้ยนนั่นแทบจะกราบแทบขี้เล็บเขาด้วยซ้ำ มันจะยอมตายแทนด้วยล่ะมั้งเนี่ย พวกนั้นวางเตี๊ยมกันอยู่แน่ ๆ

«สิ้นสุดการบันทึก»

เจ้าหน้าที่แชด พิก

SCP-638-B

«เริ่มต้นการบันทึก»

สวัสดีครับคุณมูดดี้

ไง

รบกวนคุณช่วยตอบคำถามให้สักนิดได้ไหมครับ?

ผมไม่ใช่พวกปากโป้งสักหน่อย

หรอครับ ว้า แย่จัง พรรคพวกของคุณไม่เห็นจะซื่อสัตย์แบบนี้กันบ้างเลยนะ…

ว่าไงนะ?

เจ้าเบเกิลส์ห้องข้าง ๆ เล่นสาธยายมาซะหมดเปลือกเลย หมอนั่นคงเป็นมันสมองของกลุ่มเลยล่ะสิ หลักแหลมไม่เบาเลยนี่หว่า

อืม

งั้นทำไมคุณไม่ลองทำตามเขาหน่อยล่ะ? อย่าปากหนักไปหน่อยเลยน่า

ก็บอกไปแล้วนี่ว่าเบเกิลส์กับนายใหญ่เป็นคนวางแผนกัน ผมก็แค่โดนเอามาเป็นแรงงานสกัดพวกหมาต๋ากับไอ้พวกคนข้างในให้อยู่นิ่ง ๆ กัน

เหรอ… แล้วพวกคุณเข้าไปข้างในได้ยังไงกันล่ะ

ก็บอกแล้วไงว่าผมไม่-

คุณไม่ได้ตาบอดใช่ไหม?

ก็เออสิวะ

งั้นก็บอกผมมาว่าคุณอะไรมา อย่าไปติดกับรับผิดแทนพวกมันเลย เรามาร่วมมือกัน แล้วคุณก็จะได้ออกจากคุกเร็วขึ้น

… ไอ้เจ้าอิตาลีนั่น ไอ้ที่ชื่อปาร์มีซาโนอะไรสักอย่าง

เปร์มอนต์โต

นั่นแหละ ๆ ไอ้หมอนั่นมันรู้จักแม่มดคนนึง เป็นเจ้าประจำของพวกมาเฟียนั่นแหละ นายใหญ่กับไอ้หมอนั่นไปหานางด้วยกัน แล้วก็รับข้อเสนออะไรสักอย่าง

แล้วมันคือเรื่องอะไรล่ะ?

จะไปรู้ได้ไงวะ นายใหญ่ปิดปากเงียบตลอด แล้วก็ขอให้เป็นงั้นไปตลอดแล้วกัน ผมไม่อยากพัวพันกับธุรกิจขายวิญญาณให้แม่มดแบบนั้นหรอกนะ แต่ว่าสุดท้ายแล้ว นางนั่นก็เอาเหล้าเถื่อนมาให้เรา แล้วบอกว่าพอกินเข้าไปคนรอบตัวจะคิดว่าเราเป็นยามธนาคาร แต่ก็จนกว่าจะทำอะไรผิดสังเกตแบบยิงคนในธนาคารนั่นละนะ

แสดงว่าคุณคิดว่านายอิตาเลียนคนนั้นรู้อะไรงั้นเหรอ?

ก็เป็นงั้นตลอดไม่ใช่หรือไง ผมถึงไม่ค่อยอยากยุ่งกับไอ้พวกนี้ไง พวกเจ้าเล่ห์เพทุบาย แค่หันหลังให้แป๊บเดียวพวกนี้มันก็พร้อมแทงข้างหลังเราแล้ว

คุณมีปัญหาส่วนตัวกับคุณฟิโอริงั้นเหรอ

ก็ประสาคนเคยทำงานด้วยกันนี่

ไปได้ไม่สวยล่ะสินะครับ

ถูกเผง ตอนนั้นเราถูกพวกตำรวจสกัดไว้นอกเมืองสองไมล์ แล้วไอ้เวรนั่นก็เข้าไปเจรจากับตำรวจ แล้วกลายเป็นว่าผมต้องรับโทษทั้งหมดคนเดียว ไอ้กะล่อนสารเลวนั่น

คุณก็เลยไม่ไว้ใจเขาสินะ

ไม่ไว้ใจแม่งเลยสักนิด แต่ถ้าจะให้ควักหัวใจมันออกมาอันนั้นก็ได้อยู่ เพราะงั้นมันบอกอะไรก็อย่าหูเบาแล้วกัน

คุณเบิร์นสไตน์ล่ะครับ คิดเห็นยังไง?

ไอ้เบเกิลส์มันเป็นพวกยิว ไม่ต่างอะไรกันเลย พวกนี้ก็เล่ห์มากไม่แพ้กัน แค่เนียนกว่านิดหน่อย ไอ้หมอนั่นมันขี้ป๊อด ฆ่าใครไม่ได้ด้วยซ้ำ เอาแต่พล่ามเรื่องไม่อยากกลายเป็นฆาตกรอยู่นั่นแหละ

ครับ ขอถามอีกสักนิด — คุณรู้ไหมว่าตอนนี้ริชาร์ด แชปเปลล์หายไปไหนแล้ว?

ตอนเราเผาประตูเขาก็ยังอยู่กับเรา แต่พอพวกตำรวจยิงเข้ามาปุ๊บ เขาก็หายไปเลย ผมไม่รู้หรอกว่าได้ยังไง ทั้งที่ตอนนั้นเราโดนล้อมเอาไว้แท้ ๆ

แล้ว_คุณ_คิดว่าเขาหายไปได้ยังไง?

ผมว่าเขาอาจจะไม่ได้อยู่กับเราตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ

ทำไมล่ะ?

เขาเป็นคนมีอำนาจนะ ทำไมอยู่ ๆ ถึงจะอยากมาปล้นธนาคารกาก ๆ ด้วยตัวเองกันล่ะ?

แต่ผมว่าธนาคารกลางสหรัฐฯ ไม่ใช่ธนาคารกาก ๆ หรอกนะ

ยิ่งมีเหตุผลจะส่งคนไปแทนตัวเองยิ่งกว่าเดิมอีก เขาลือกันให้แซ่ดว่าคุณแชปเปลล์เป็นพวก… เหนือธรรมชาติ แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ทำไมเขาจะไม่ใช้พลังสร้างร่างปลอมออกมาล่ะ?

ผมจะเอาไปพิจารณาดูแล้วกันนะครับ… งั้นก็แสดงว่าคุณก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทองหายไปไหนสินะ?

ก็ตามนั้น แต่เบเกิลส์น่าจะรู้ ไอ้หมอนั่นเข้าไปในห้องนิรภัยกับพวกแฝด แต่เขาดันไม่ได้ขัดขวางพวกนั้น แสดงว่ามีส่วนรู้ส่วนเห็นกันแน่ ๆ

ครับ ขอบคุณที่สละเวลาครับ

เออ ๆ ไปได้ละไอ้ห่า

«สิ้นสุดการบันทึก»

เจ้าหน้าที่แชด พิก

SCP-638-C

«เริ่มต้นการบันทึก»

สวัสดีครับคุณฟิโอริ

สวัสดีครับนายนักสืบ!

ทำหน้าระรื่นเชียวนะครับ ทั้ง ๆ ที่ต้องไปอยู่ในคุกตั้งหลายสิบปีแท้ ๆ

ถ้าจะทำงานแบบผม เราจะมองโลกแง่ลบตลอดไม่ได้หรอกนะ อีกอย่าง คุกมันก็ไม่ได้เส็งเคร็งแบบที่คนเขาบอกกันหรอก แค่โดนโยนเข้าตะราง ปุบ ๆ ปับ ๆ ก็ออกมาได้แล้ว

ครับ งั้นผมจะถามสามคำถามนะครับ

ถ้าสามคำถามผมก็พอจะไหวแหละนะ

คุณรู้ไหมครับว่าคุณแชปเปลล์ตกลงอะไรกับแม่มดคนนั้น?

[นิ่ง] แหม รู้ไปไกลขนาดนั้นเลยสิครับเนี่ย

ครับ แต่ยังไม่พอ ผมก็เลยต้องมาถามคุณ

ก็เอาสิ แต่ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่านายแชปเปลล์แลกอะไรกับนางแม่มด แต่นางนั่นร่วมงานกับพวกมาเฟียอยู่บ่อย ๆ ก็คงจะเป็น… ค่าตอบแทนใหญ่หลวงเลยล่ะนะ ถ้ารู้มาว่านิสัยเขาเป็นยังไง ก็คงจะมีการกรรโชกกันแหละนะ [หัวเราะ] แต่สิ่งที่ยากมันคือการหาของมาให้นางต่างหาก นางต้องใช้ชิ้นส่วนจากคนที่เราจะปลอมตัว เพราะงั้นเราเลยไปหาพวกยาม แล้วก็ไปหว่านล้อมจนได้ผมพวกมันมา แล้วก็เลือดด้วย…

พวกคุณหาคนที่ไม่แจ้งตำรวจตอนขอของแบบนั้นง่ายดีนะ สังคมคงจะเปลี่ยนไปเยอะแล้วสิ งั้นคำถามต่อไป คุณรู้ไหมว่าพวกฝาแฝดเอาทองไปไว้ที่ไหน?

พ่อคุณเอ๊ย ผมก็ไม่รู้หรอก

โธ่ถัง คุณยังมีชีวิตให้ใช้อีกเยอะนะ มาช่วยผมจะดีกว่า หรือคุณอยากเสียเวลาเปล่า ๆ ในคุกกันล่ะ? ท่านผู้พิพากษาคงจะรู้สึกตื้นตันใจมากแน่ ๆ ถ้าคุณมาช่วยเราน่ะ…

ผม… ผมไม่ได้เป็นนักมนตร์แบบพวกนั้น ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องธาตุ แต่ว่านะ…

ทำไมเหรอครับ?

ผมพอจะรู้พื้นฐานของมนตร์บ้างอยู่ แก่นของมันคือรวบรวมพลังงานที่ผู้ใช้งานได้จากการกำหนดจิตให้มั่น แล้วส่งพลังงานนั้นไปใส่กับสิ่งหนึ่ง ตอนที่เรากำลังยกทอง… เท่าไหร่ก็ช่างมันเถอะ ยังไงซะนักมนตร์สองคนก็ยกของหนักขนาดนั้นไปไม่ได้ไกลนักหรอก ผมก็ไม่รู้ชัด ๆ หรอกว่ามันจะไปอยู่ไหนได้ แต่มันก็คงจะอยู่ในเมืองนี่แหละ อาจจะใกล้ ๆ ธนาคารด้วยซ้ำ

… ครับ เข้าใจแล้วครับ

แต่… มนตร์มันไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น ผู้ใช้จะต้องมีแนวทาง เขาต้องรู้ต้องเห็นว่าจะส่งไปที่ไหน แสดงว่านี่มันเป็นการวางแผนไว้ล่วงหน้าแต่แรกแล้ว

งั้นคุณคิดว่าสองคนนั้นตลบหลังคุณงั้นเหรอ

ไม่ใช่แค่ผม ทั้งพวกนายแฝดกับนายแชปเปลล์มันตลบหลังเรากันหมดทุกคน เขาเป็นคนฉลาด เขาคงกะจะประกันพวกนั้นออกจากตะราง แล้วจากนั้นพวกนั้นก็คงจะไปเสวยสุขกัน

งั้นคุณก็คงไม่รู้อีกเหมือนกันว่าเขาอยู่ไหน

นั่นแหละ ผมก็ไม่รู้ แต่ถึงเขาได้เงินมหาศาลขนาดจะเอาไปใช้ตามอยากยังไงก็ได้ จากนิสัยแล้ว ผมว่ายังไงเขาก็คงไม่ลงทุนซื้อเกาะแล้วไปอยู่อย่างสันโดษหรอก เขาชอบความเสี่ยงกับการทำเลวก็จริง แต่เขาก็รัก_การถูกโจษจัน_เป็นที่สุด ถ้าได้ทองไปมากขนาดนั้นเขาก็ขึ้นเป็นใหญ่ได้ทุกที่ ผมขอเดาหน่อยแล้วกัน ผมว่าอีกเดี๋ยวมาร์แชลล์ คาร์เตอร์ แอนด์ดาร์กกำลังจะได้คู่ค้าใหม่แล้วล่ะ

เป็นทฤษฎีที่น่าสนใจมาก คุณนี่ปากสว่างกว่าคนอื่น ๆ ในกลุ่มนะ

คิดว่าจะเอาคำพูดพวกนั้นเป็นที่พึ่งได้เหรอ? ไอ้พวกนั้นมันโกหกหน้าด้าน ๆ กันประจำอยู่แล้ว

แล้วคุณไม่โกหกเหรอครับ?

ก็ไม่รู้ว่าจะทำไปทำไมนี่ ถึงติดผมก็ได้อยู่ในคุกแค่ไม่กี่เดือนเท่านั้นล่ะ แต่นายเบิร์นสไตน์เนี่ยสิ คงโดนข้อหาฆาตกรรมด้วยแหง ๆ

[นิ่ง] เหรอครับ?

นายนั่นเผาประตูนิรภัย… แล้วเผอิญว่าเขาไม่ทันสังเกตว่ามียามประจำอยู่อีกฝั่ง น่าเศร้าจริง ๆ ตรงนั้นก็เหลือแต่ขี้เถ้าแล้ว

แต่ว่าเขาบอกว่าเขาไม่ได้ฆ่าใครเลยนะครับ

แล้วเขาจะยอมบอกทำไมล่ะ? เพราะอย่างนี้ไงผมถึงไม่ได้จริงใจกับไอ้พวกนั้น

ครับ แล้วคุณมูดดี้ล่ะครับ?

ตานั่นมันทำไมครับ?

คิดว่าเขาจะพูดโกหกแค่ไหนครับ?

ผมไม่รู้เรื่องนายมูดดี้มากหรอก แต่ผมเพิ่งได้เจอกับเขาครั้งแรกนี่แหละ เท่าที่ดู เขาก็เป็นลิ่วล้อทั่ว ๆ ไปนั่นแหละ ไม่น่าจะฉลาดพอปั้นน้ำให้เป็นตัวมารักษาชีวิตตัวเองได้หรอก

ครับ ขอบคุณสำหรับความซื่อตรงนะครับคุณฟิโอริ

«สิ้นสุดการบันทึก»

เจ้าหน้าที่แชด พิก

SCP-638-D และ SCP-638-E

«เริ่มต้นการบันทึก»

สวัสดีครับสุภาพบุรุษทั้งสอง ผมใช้ภาษามือไม่เป็น เพราะงั้นคงต้องขอให้คุณทอมมาเป็นล่ามให้หน่อยนะครับ

ไม่ต้องห่วงมากหรอก ยังไงผมก็จะพูดเยอะกว่าอยู่แล้ว

ครับ งั้นเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า — มันอยู่ไหน?

ก่อนอื่นเลย อะไรอยู่ไหน?

อย่ามาทำหูทวนลม ทองมันหายไปไหน? พวกคุณขนมันไปได้ไม่ไกลนักหรอก

คุณนักสืบดูเครียด ๆ นะครับ

อย่ามาทำตัวเป็นหมอเลย

คุณอยากกอบโกยจากทองพวกนั้นสักนิดไหมล่ะ

มีอะไรให้ผมเอาไปหรือไง?

ไม่เอาก็แล้วแต่คุณแล้วกัน แต่ว่าชิคาโกมันก็ใหญ่พอตัวอยู่นา ไม่ได้พวกเราช่วยคงจะแย่แน่เลย แล้วคุณก็คงรู้อยู่แล้วว่าควรตอบแทนเรายังไงดี

อย่ามาล้อกันเล่น ผมไม่มารับใต้โต๊ะหรอกนะ

[SCP-638-D ทำท่าทาง]

แล้วไงล่ะ?

ระวังปากซะบ้างก็ดีนะหนุ่ม ไม่งั้นเดี๋ยวโดนเจื๋อนลิ้นออกไปอีกคน

[ทั้งหมดเงียบ]

เงียบทำไม?

[ทั้งคู่จ้องมองกัน]

นี่… คุณนักสืบรู้ได้ไงว่าน้องผมโดนตัดลิ้นออกไปแล้วน่ะ?

… เบเกิลส์บอกผมมา

[SCP-638-D ทำท่าทาง]

ช่างสังเกตจริง ๆ นะน้องพี่

[SCP-638-D ยกนิ้วขึ้นเจ็ดนิ้ว]

อะไรน่ะ?

เจ็ด เขาว่าเราได้เหล้ามาเจ็ดขวดน่ะ

[ทั้งหมดเงียบ]

เจรจากันหน่อยดีไหม

[เมื่อถึงส่วนนี้ นักสืบพิกก็บอกให้นักชวเลขออกไปจากห้องสอบสวนในทันที บทสัมภาษณ์ส่วนที่เหลือจึงไม่ได้ถูกบันทึกเอาไว้]

«สิ้นสุดการบันทึก»

ภาคผนวก 638.2

รายงานทางประวัติศาสตร์โดยย่อ

วันต่อมาหลังจากการควบคุมตัวสมาชิกของ SCP-638 เจ้าหน้าที่แฝงตัวแชด พิกก็ไม่ได้ลงเวลาเข้าทำงานที่สถานี 17 ของกรมตำรวจชิคาโก ในวันรุ่งขึ้น เพื่อนร่วมงานของเขาได้เกิดความกังวล จึงได้ไปตรวจสอบที่ห้องชุดของเขา และพบว่าประตูห้องหลุดออกจากบานพับ ภายในห้องมีร่องรอยการต่อสู้ เฟอร์นิเจอร์และกระดาษบุผนังฉีกขาดและมีเลือดอยู่ทั่ว

พบศพของเจ้าหน้าที่สืบสวนพิกในสภาพที่เน่าเปื่อยถูกยัดเอาไว้ภายในตู้เสื้อผ้า ชี้ให้เห็นว่าเขาได้เสียชีวิตมาแล้วอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ก่อนการบุกปล้น เส้นผมจำนวนมากถูกกระชากออกจากหนังศีรษะ เขาได้รับบาดเจ็บภายในอย่างรุนแรงจากและถูกทุบตีอย่างหนัก แต่กลับเสียชีวิตจากการเสียเลือดมากเกินไป

หลังจากที่กำลังเสริมมาถึงสถานที่เกิดเหตุ ก็ได้มีการพบศพของ SCP-638-D และ SCP-638-E ที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าใบถูกยัดเอาไว้ภายในถังขยะขนาดใหญ่ที่อยู่ในตรอกหลังอาคาร โดยทั้งคู่เสียชีวิตจากการถูกกระสุนยิงเข้าที่ศีรษะคนละนัด ขณะนี้ยังคงไม่ทราบว่าทั้งสองหลบหนีออกมาจากสถานีตำรวจได้อย่างไรหรือเมื่อไร

ริชาร์ด เดวิส แชปเปลล์ยังคงสามารถหลบหนีจากการจับกุมได้ต่อไป และยังไม่พบทรัพย์สินที่ถูกปล้นมา