**** unknown
**** 0
**** unknown
28 Temmuz 2014, Pazartesi, 12:50'de Kaye Thomas ([email protected]) tarafından yazıldı:
R.
O5-1'in talimatıyla, sana 3002 dosyasının bir kopyasını gönderdim. Başka bir şeye ihtiyacın olursa beni bilgilendir.
Dr. Kaye Thomas
Bilgi ve Memetik Bölümü
Site-82
[email protected]
Dokümanı Hazırlayan: Doctor Darryl Loyd
Tarih: 2014-07-20
Dokümanı Hazırlayan: Doctor Darryl Loyd
Tarih: 2014-07-20Madde #: SCP-3002
Nesne Sınfı: Güvenli
Özel Muhafaza Prosedürleri: SCP-3002'ye maruz kalan tek bir mahkum, test ve analiz amacıyla Site-41'de bir standart insansı muhafaza hücresinde tutulacaktır. Sözlü ve fiziksel etkileşim, onaylanmış testlerle kısıtlı tutulmalıdır. South Rock Cezaevinde geriye kalan personeller ve mahkumlar B Sınıfı amnestiklerle tedavi edilmiştir ve SCP-3002'nin tekrardan ortaya çıkması ihtimaline karşı gözlem altındalardır.
Açıklama: SCP-3002, Indiana eyaletinin Lafayette kenti yakınlarında bulunan South Rock Cezaevi'ndeki mahkumların %85'inin paylaştığı belirli bir anıyı ifade eder. Etkilenen mahkumların hepsi çocukluklarından kalan spesifik bir anıyı anımsamaktadır. Anının tarihleri kişiden kişiye değişmekle birlikte, çoğu kişi bu günün on ile on üç yaşları arasında gerçekleştiğini hatırlamaktadır.
SCP-3002 vakaları, şahsın o zamanlardaki en yakın arkadaşıyla ormanlık bir bahçede yürümesi veya oyun oynamasından oluşmaktadır. Mahkumlar, hafızalarında bir noktada arkadaşıyla tartıştıklarını anımsamaktadır. Birkaç vakada kişinin gerçek hayatıyla çelişen ayrıntılar bulunmaktadır. Bunun sebebi şahısların yetişkinlik dönemlerine kadar ormanlık bölgelerde yaşamamış ve bu tür bölgelere seyahat etmemiş olmalarıdır.
SCP-3002, hapishanede çalışan psikolog Dr. Susan Fairbank'in çok sayıda mahkumun birbirinin aynısı gibi görünen belirli anıları anlattığını fark etmesiyle keşfedilmiştir. Bu olay, farklı bir anomali ile ilgili psikolojik mesaj tablosunu takip eden ajanların Dr. Fairbank'ın ortak anılar hakkındaki açıklamasını fark ettikten sonra Vakfın dikkatine sunulmuştur.
İlk muhafaza sırasında, mahkumlar SCP-3002'nin ayrıntılarını aidetik netlikle hatırlayabiliyorlardı. Birkaç sorgulama sonrasında denekler SCP-3002'nin ayrıntılarını giderek daha az hatırlamaya başladılar, hatta etkilenen anıların hatırlanması anormal olmayan anılara benzer hale geldi. Bunun nedeni belirsizdir.
Ek 3002-1: John Baylesh, 2006 yılında hırsızlık, ağır saldırı ve araçla adam öldürme suçlarından South Rock Cezaevi'ne gönderildi. Doktor Loyd bu sorgulamayı yürütmek üzere atandı.
<Kayıt Başlangıcı>
Dr. Loyd sorgu odasına girer ve oturur. Baylesh kısa süre sonra odaya getirilir ve masaya kelepçelenir.
Baylesh: Biliyor musun, bu yeni blokları sevdim sayılır ama transfer edilmeyeceğimi sanıyordum.
Dr. Loyd: Açıkçası bu normal bir transfer değil ve büyük olasılıkla kalıcı olmayacak. Ben Doktor Loyd. Size soracağım birkaç soru var.
Baylesh: Ne kadar yazık, sizlerin yemekleri çok güzeldi.
Dr. Loyd: Evet, tabii. Başlamadan önce su veya başka bir şey ister miydiniz?
Baylesh: Tabii. Neden olmasın, değil mi?
Dr. Loyd: Su birazdan gelecek. John, tabii adın Johnsa, çocukluğunu hatırlamanı istiyorum. Aklında kalan bir anı var mı? Eğlenceli doğum günleri? Kırık kemikler? Parkta geçirdiğin günler? Herhangi bir şey.
Baylesh: (Denek elini umursamazca sallar.) Bana ne dersen de ama neden umrunda ki? Terapist falan mısın?
Dr. Loyd: Lütfen soruya cevap ver John.
Baylesh: Tamam, Tamam, her neyse… (Denek birkaç saniye sessiz kalır ve düşünceli görünür.) Biraz düşününce, 17 Ocak 1997'yi hatırlıyorum. John ve ben, büyüdüğümüz yerin yakınlarındaki Brum Woods parkında oynuyorduk. Bu John ve ben arasında bir şeydi, bu yüzden biz-
Dr. Loyd: John?
Baylesh: Ah evet, pardon. John, çocukken birlikte baya vakit geçirdiğim bir çocuktu. O zamanlar Joey adını kullanıyordum. Sanırım adı John DeNuzio'ydu1.
Bir yardımcı personel odaya girer, birkaç şişe su getirir ve çıkar.
Baylesh: Her neyse, biz sadece takılıyorduk, sincaplara falan sataşıyorduk. Bir süredir hava bulutluydu ama onun dışında harika bir gündü. Sürekli evden çıkmak istiyorduk. Konuşurken okul konusuna geldik. Sınıfa yeni bir kız gelmişti. Galiba ailesi Slovakya'dan falan taşınmıştı. Ama John onun ne kadar sikik bir kız olduğunu ırkçı bir şekilde, durmadan anlatıyordu. Çok garipti amına koyayım. John'u uzun zamandır tanıyordum ve herkese karşı daima nazikti.
Dr. Loyd: Onun, şey, sövüp durması konusunda bir şey yaptın mı?
Baylesh: E-Evet. Bu konuda ona çıkıştım. Demek istediğim annem Polonyalıydı. Tanrım, ne olduğunu bilmiyorum ama söyledikleri beni zıvanadan çıkardı Ona bağırdıktan sonra sesimizi kesip yollarımızı ayırdık.
Dr. Loyd: Başka kayda değer bir şey oldu mu?
Baylesh: (Denek iç çeker ve birkaç saniye sessiz kalır.) Evet. Lily beni buldu.
Dr. Loyd: Arkadaşın mıydı?
Baylesh: Evet, her zaman biraz garip biriydi. Sanırım o… (Denek başını işaret eder.) bilirsin işte. Mesela, beni parkta bulduğunda ilk yaptığı şey, iyice dibime gelip ellerini omuzlarıma koyarak aşırı ciddi şekilde onu hatırlayıp hatırlamadığımı sormak oldu. Sonra da okul projesinden bahsedip durdu. Açıkçası, Lily'i nasıl unutabilirim ki, o her zaman… (Denek birkaç saniye sessiz kalır.) Ha? Açıkçası hatırlamıyorum.
Dr. Loyd: En azından nasıl göründüğünü hatırlayabiliyor musun?
Baylesh: Evet, acayip sarı saçları vardı… Galiba… ve o… (Denek şaşkın görünür ve birkaç saniye sessiz kalır.) B-Ben hiçbir şey hatırlayamıyorum. Ama bu doğru olamaz, o benim en iyi arkadaşlarımdan biriydi. Öyle miydi? Onu tanıdığımı yemin ederim, ama ben- (Denek yüzünü ellerine gömer.)
Dr. Loyd: Lütfen sakin olmaya çalış. Seni hemen hücrene geri götüreceğiz.
<Kayıt Sonu>
Birkaç sorgudan sonra, SCP-3002 ile ilgili tüm anlatımlarda birçok ortak ayrıntı tespit edildi. Bunlar arasında hava durumunun bulutlu ama sıcak olması, okulda yeni bir çocukla ilgili arkadaşıyla tartışma ve çoğunlukla Slovakya veya Doğu Avrupa kökenli olarak tanımlanan sarı saçlı bir kız çocuğunun varlığı yer almaktadır.
<Kayıt Başlangıcı>
Dr. Loyd sorgu odasına girer ve oturur. Baylesh kısa süre sonra odaya getirilir ve masaya kelepçelenir.
Baylesh: Biliyor musun, bu yeni blokları sevdim sayılır ama transfer edilmeyeceğimi sanıyordum.
Dr. Loyd: Açıkçası bu normal bir transfer değil ve büyük olasılıkla kalıcı olmayacak. Ben Doktor Loyd. Size soracağım birkaç soru var.
Baylesh: Ne kadar yazık, sizlerin yemekleri çok güzeldi.
Dr. Loyd: Evet, tabii. Başlamadan önce su veya başka bir şey ister miydiniz?
Baylesh: Tabii. Neden olmasın, değil mi?
Dr. Loyd: Su birazdan gelecek. John, tabii adın Johnsa, çocukluğunu hatırlamanı istiyorum. Aklında kalan bir anı var mı? Eğlenceli doğum günleri? Kırık kemikler? Parkta geçirdiğin günler? Herhangi bir şey.
Baylesh: (Denek elini umursamazca sallar.) Bana ne dersen de ama neden umrunda ki? Terapist falan mısın?
Dr. Loyd: Lütfen soruya cevap ver John.
Baylesh: Tamam, Tamam, her neyse… (Denek birkaç saniye sessiz kalır ve düşünceli görünür.) Biraz düşününce, 17 Ocak 1997'yi hatırlıyorum. John ve ben, büyüdüğümüz yerin yakınlarındaki Brum Woods parkında oynuyorduk. Bu John ve ben arasında bir şeydi, bu yüzden biz-
Dr. Loyd: John?
Baylesh: Ah evet, pardon. John, çocukken birlikte baya vakit geçirdiğim bir çocuktu. O zamanlar Joey adını kullanıyordum. Sanırım adı John DeNuzio'ydu1.
Bir yardımcı personel odaya girer, birkaç şişe su getirir ve çıkar.
Baylesh: Her neyse, biz sadece takılıyorduk, sincaplara falan sataşıyorduk. Bir süredir hava bulutluydu ama onun dışında harika bir gündü. Sürekli evden çıkmak istiyorduk. Konuşurken okul konusuna geldik. Sınıfa yeni bir kız gelmişti. Galiba ailesi Slovakya'dan falan taşınmıştı. Ama John onun ne kadar sikik bir kız olduğunu ırkçı bir şekilde, durmadan anlatıyordu. Çok garipti amına koyayım. John'u uzun zamandır tanıyordum ve herkese karşı daima nazikti.
Dr. Loyd: Onun, şey, sövüp durması konusunda bir şey yaptın mı?
Baylesh: E-Evet. Bu konuda ona çıkıştım. Demek istediğim annem Polonyalıydı. Tanrım, ne olduğunu bilmiyorum ama söyledikleri beni zıvanadan çıkardı Ona bağırdıktan sonra sesimizi kesip yollarımızı ayırdık.
Dr. Loyd: Başka kayda değer bir şey oldu mu?
Baylesh: (Denek iç çeker ve birkaç saniye sessiz kalır.) Evet. Lily beni buldu.
Dr. Loyd: Arkadaşın mıydı?
Baylesh: Evet, her zaman biraz garip biriydi. Sanırım o… (Denek başını işaret eder.) bilirsin işte. Mesela, beni parkta bulduğunda ilk yaptığı şey, iyice dibime gelip ellerini omuzlarıma koyarak aşırı ciddi şekilde onu hatırlayıp hatırlamadığımı sormak oldu. Sonra da okul projesinden bahsedip durdu. Açıkçası, Lily'i nasıl unutabilirim ki, o her zaman… (Denek birkaç saniye sessiz kalır.) Ha? Açıkçası hatırlamıyorum.
Dr. Loyd: En azından nasıl göründüğünü hatırlayabiliyor musun?
Baylesh: Evet, acayip sarı saçları vardı… Galiba… ve o… (Denek şaşkın görünür ve birkaç saniye sessiz kalır.) B-Ben hiçbir şey hatırlayamıyorum. Ama bu doğru olamaz, o benim en iyi arkadaşlarımdan biriydi. Öyle miydi? Onu tanıdığımı yemin ederim, ama ben- (Denek yüzünü ellerine gömer.)
Dr. Loyd: Lütfen sakin olmaya çalış. Seni hemen hücrene geri götüreceğiz.
<Kayıt Sonu>