
İlk keşfedildiği zaman SCP-5998.
**** unknown
**** 0
**** unknown
Madde #: SCP-5998
Nesne Sınıfı: Öklid
Özel Saklama Prosedürleri: Geçici Karakol-5998, SCP-5998'in etrafında inşa edilmiştir, ve personel sadece güçlü ateist görüşleri olan ve daha önce dini inanç göstermemiş olanlardan oluşmalıdır. SCP-5998'in durumunda bir değişiklik gözlendiğinde, derhal Taktiksel Teoloji Departmanına bildirilmelidir.
Denedim. Gerçekten denedim. Yaptıklarımı düzeltmek için.
Açıklama: SCP-5998, Kuzey Kutbunun güneyinde (86°07'10.6"K, 69°13'10.6"B) diz çökmüş bir konumda donmuş ve kurumuş bir cesettir. Keşif sırasında kalın bir örtü ile örtülmüş ceset, çeşitli fiziksel anormalliklere sahip bir insana benzemektedir (iki elde de altı parmak, üç göz, sırttan çıkan kemik çıkıntıları). SCP-5998, keşfinden bu yana çürümemiştir.
Antik korkular ve çarpıtmalardan oluşan bu dünya esasen bozuk.
Cesedin rahatsız edilmesi, Tip 1 Göksel varlıklarının oluşumuyla sonuçlanır1. Bu varlıklar birkaç dakika içinde kayboluyormuş gibi görünse de, görüş alanı içindeki herhangi bir personele karşı düşmanca davranırlar. Varlıklar SCP-5998'i taşımaya çalışır, ancak kaybolmadan önce bunu yapamazlar.
Zihinlerinizi ve ruhlarınızı saf tutmanız için size emirler verdim.
Alana yaklaşmaya çalışan dindar personel bulantı, kusma, ve yoğun suçluluk, üzüntü veya öfke duygularına tabidir.
Sizin için, yıkıma yol açsa bile, özgürlük kulluktan daha iyiydi.
SCP-5998'in yakınına zorla taşınan dindar personel nöbet geçirir ve uzaklaştırılana kadar tutarsız kalır. Şu anda dinsiz olan, ancak geçmişte dindar olmuş olanlar, tipik olarak dini bir uyanış yaşarlar ve inanca dönme sözü verirler.
Güzel ama kusurlu olan gözlerinizin neler görebildiğini göremedim.
SCP-5998-1, doğrudan cesedin önünde üst üste yığılmış kazıklı taşlardan oluşan bir mezar taşıdır. Üzerinde isim veya tarih yoktur ve sadece aşağıdaki İngilizce satırı içermektedir.
Onları görmezden geldim ve bana karşı gelenlere cezalarımı beyan ettim.
Zincirler kırıldı ve yangınlar söndürüldü.
Çeşitli hasar durumlarında olan bir dizi madde kurtarılmıştır.
Enkazdan bir metin belgesi de kurtarılmıştır ve aşağıda tercüme edilmiş bir şekilde mevcuttur.
Bunu kim bulursa, ne yaptığımı bilin, kalplerin en ağırı ile yaptığımı.
Bir yetim olarak büyüdüm. Annemi hiç tanımadım. Babam, Büyük Savaş olarak adlandırdıkları şeyde İtalya'ya hizmet etmek için gittikten sonra asla geri dönmedi. Ben sadece "ev" dediğim kalabalık caddelerin içindeki çoğu kişiden biriydim.
Bir askerin cebinden para çalma şansına sahip olmasaydım, muhtemelen bu sokaklarda yanlış dükkancıdan yiyecek çalarken veya yerel mafya çetelerinden kaçarken ölürdüm. O zamanlar bilmiyordum, ama bir İsa'nın Kılıcından çalmak hayatımın en büyük kararı olacaktı.
Hayatımda ilk kez kardeşlerim vardı. Bir ev. İnanç. Rab bana şimdiye kadar bildiğim en büyük armağanları ve kötü harcanmış gençliğin kurtuluş olasılığını verdi. Bana ihtiyacım olduğunu bilmediğim her şeyi verdi ve karşılığında hiçbir şey istemedi.
Ve bu şartsız nezaketliği ödemek için ne yaptım? Ona ve inandığım her şeye ihanet ettim. Rab beni kollarına aldı, ve ben sırtına bir hançer yerleştirdim.
Papa bu eylem için yanmayacağıma ısrar etti. Kardeşlerim arasında insan ilerlemesinin koruyucusu olan Aziz Fillipo olarak onurlandırılacağımı söyledi. Ama azizlik mertebesine yükselmek bile kanı ellerimden yıkamaz.
Burada bulduklarını göm. O yakında unutulacağı için, unutulmama izin ver.
Üzgünüm.