Information
Name: Saarn po prostu chce wieść spokojne życie
Author: Jasiu06
Rating: 10/12
Created at: Sun Feb 07 2021
Ze względu na znajdujące tutaj treści, poniższa strona przeznaczona jest dla dorosłych czytelników. Jeżeli nie jesteś osobą pełnoletnią, prosimy o opuszczenie tej strony.
Tagi kontentu: Seksualne
Specjalne Czynności Przechowawcze
Ze względu na podejrzenia co do tożsamości PoI-595 - jedynego mieszkańca SCP-5480 - o przechowywaniu SCP-5480 nie powinien wiedzieć nikt spoza Fundacji, włączając PoI-595. Budynek mieszkalny, w którym znajduje się SCP-5480 ma być monitorowany, a sąsiadujące z nim pomieszczenia mają być wykupywane przez Fundacyjnych agentów w celu zminimalizować ryzyko narażenia ludności cywilnej na anomalię.
Opis
SCP-5480 to mieszkanie w Portsmouth w Anglii, w którym znajduję się wiele anomalnych artefaktów. Należą do nich między innymi: seria roślin doniczkowych stworzonych z ludzkiej kości, konewka wypełniona żywym szpikiem wołowym oraz lodówka, która po zamknięciu wypełnia się kwasem żołądkowym.
Wiele dokumentów - rachunki, wypłaty, niewysłane podania o pracę i rachunki - zostało upchniętych do kosza. Najstarszy z tych dokumentów pochodzi z 1879 roku. Posiadają one również ścisłą chronologię. Od 1879 do 1942 roku są adresowane do "Saarin Llovi", następnie "Saally Orock" do 1979 roku, "Sandy Nadocks" do 2017 roku i od tego momentu do "Saara Klaviger".
Na stoliku nocnym znajduje się fotorealistyczny obraz przedstawiający młodą kobietę i starszego od niej mężczyznę, prawdopodobnie po trzydziestce, stojących na tle pola czerwonej trawy. Na dole ramki wyblakłymi literami napisane jest "εγώ και ιόν", co z greckiego oznacza “Ja i Ion”. Datowanie barwników wykazało, że ma on około 3 100 lat.
SCP-5480 jest zamieszkany przez PoI-595, wyżej wymienioną Saarę Klaviger. PoI-595 jest, jak wynika z jej paszportu, 28-letnią kobietą zatrudnioną obecnie jako asystentka handlowa w sieci sklepów spożywczych marki Aldi.
Dodatek 5480.1 - Odkrycie
15 Maja 2020 r. dwóch członków GoI-663 "Bractwo Skóry" którym tydzień wcześniej agenci Fundacji podłożyli ukryte urządzenia obserwacyjne, odbyło następującą rozmowę przed tym, co później zostało sklasyfikowane jako SCP-5480.
Rozmówcy: Saara Klaviger (PoI-595), Mężczyzna 1, Mężczyzna 2
(Rozpoczęcie transkrypcji)
[Mężczyzna 1 puka do drzwi Klaviger. Pół minuty później, PoI-595 otwiera je.]
Mężczyzna 1: Dzień dobry, szanowna pani! Jak dobrze panią widzieć, trudno jest znaleźć innych apostołów ciała.
Mężczyzna 2: Reprezentujemy Bractwo Skóry, jedną z ostatnich pozostałych grup w Europie, która broni pierwotnych celów celów Wielkiego Karcysty.
Klaviger: Aha, no i jakie one są?
Mężczyzna 1: Jak on mawiał, "wyzwolenie ludzkości z okowów maszyn".
Klaviger: On nic takiego powiedział. Prawidłowy cytat brzmi: "z okowów śmiertelności".
Mężczyzna 2: Skąd wiesz?
Klaviger: Wiesz co, nieważne. O co jeszcze chodzi w tym waszym kulcie?
Mężczyzna 1: To nie jest kult! Nie kult. Jesteśmy społeczeństwem odrodzenia, przywracajamy Sarkicyzm do jego korzeni. Czcimy Yaldabaoth, naszego wybawcę od żelaza.
Klaviger: O czym ty gadasz? Ion walczył z Yaldabaoth, oni byli legendarnymi wrogami. Klasyczny Nälkänizm całkowicie odrzuca ideę kultu jakichkolwiek bogów. A słowo "Sarkicyzm" to obelga, właściwym terminem jest Nälkä.
Mężczyzna 1: Jesteś w błędzie. Wystarczy spojrzeć na nasze pismo, przypowieści o Nadoxie. Sami wyciągnęliśmy to z bibliotecznych półek.
Klaviger: Pseudo-Nadoksie. A to nie jest nawet kopia oryginału, co to jest? "Ion wyciągnął nasienie z jego lędźwi i umieścił je w szczelinie Lovataar…" ech, to tylko jakaś erotyka. To nawet nie są przypowieści! I nigdy więcej nie chcę słyszeć o żadnej z części ciała Lovataar, ze szczelinami czy bez.
Mężczyzna 2: Ale to są nasze święte teksty!
Mężczyzna 1: (Szepcze: Cicho, wciąż możemy jeszcze to naprawić). Zawsze jest czas na późniejszą debatę o historyczności naszych praktyk. Jestem jednak pewien, że zgodzicisz się, że duch naszej grupy, nie, naszej rodziny, jest zgodny z duchem oryginalnego Sarkicyzmu.
Klaviger: O rany.
Mężczyzna 1: Spójrz na to. [Wyjmuje glinianą rzeźbę wypełnioną bawełną.]
Klaviger: Ogon węża, wiele oczu, to jest… Saarn?
Mężczyzna 1: Tak. Ona jest przedmiotem naszego uwielbienia.
Klaviger: U-uwielbienia?
Mężczyzna 2: Zgadza się. Widzisz, jak w przypadku większości Sarkitów, staramy się zachować czystość naszej linii krwi. Nie rozmnażamy się i nie zawieramy małżeństw z osobami z zewnątrz, rozmnażamy się tylko z innymi członkami naszej społeczności. Ale nie mamy jeszcze żadnych prozelitów, którzy mogliby nosić dziecko, więc w międzyczasie przechowujemy nasze nasiona w tych glinianych pojemnikach.
Mężczyzna 1: (Szepcze: Nie! Nie zaczynaj z tym!) Służy to podwójnemu celowi. Idziemy śladami Iona, bo tak jak on leżał z Saarn przez dwanaście dni i swoją pasją niszcząc wzgórza…
Klaviger: [Dławiąc się] No kurwa… nie! To się nie wydarzyło! Ion był wierny Lovataar, w jaki sposób Saarn została wciągnięta w związek między z nim? Nie chciałem się dzisiaj dowiedzieć, że mój wizerunk - to znaczy Saarn - zostały pogwałcone przez bandę cholernych starych dziadów! Jak to możliwe, że każda sarkastyczna społeczność jest czymś pokroju tego. Jak to możliwe, że teraz każda społeczność Nälkä jest jakimś obrzydliwym kultem seksu?!
Mężczyzna 1: To zgodne z zasadami naszego założyciela. Żądza Iona była legendarna, mówi się, że cudzołożył z tak wieloma, że jego falus pluł krwią, gdy miał trzydzieści lat!
Klaviger: [Obficie wymiotuje.]
(Koniec transkrypcji)