SCP-182 : นักขี่

SCP-182 เป็นชายชาวคอเคเชียน รูปร่างสมส่วน อายุประมาณ 45 ปี และเคยมีแผลเป็นที่ท้องและกะโหลกอย่างรุนแรงในอดีตที่ไม่สามารถระบุเวลาได้ (โดยผู้รับการทดลองเอง ไม่นานก่อนที่เขาจะถูกรับมาอยู่ในความดูแลของสถาบันในปี 19██) SCP-182 เป็นทั้งคนหูหนวกและเป็นใบ้และชดเชยความรู้สึกที่ขาดหายไปด้วยความสามารถตามธรรมชาติ

SCP-182 ได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการเข้าสู่จิตใจของสัตว์อื่น ๆ รวมทั้งมนุษย์และรับรู้ภาพและเสียงผ่านประสาทสัมผัส โดยมีผลเป็น 'การขี่' ในฐานะผู้โดยสารในจิตใจสิ่งนี้ไม่มีผลกระทบอย่างสม่ำเสมอต่อบุคลากร และผู้คุมบางคนได้รับการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเป็นประจำในช่วง ██ปีที่ผ่านมาโดยไม่ได้รับผลเสียอะไร อย่างไรก็ตาม การถูก'ยืมประสาทสัมผัส' ไปเรื่อยๆ จากSCP-182 เป็นเวลานานจะทำให้เกิดภาพหลอนทางสายตาและการได้ยินที่ชัดเจนใน 97% ของมนุษย์และ 100% ของผู้ทดสอบที่ไม่ใช่มนุษย์

ผลกระทบที่กล่าวถึงนั้นมีความแตกต่างกันอย่างมาก แต่การสัมผัสอย่างต่อเนื่องหลังจากเริ่มมีอาการแล้วจะส่งผลให้จิตใจพังทลายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยที่ความสูญเสียทางจิตใจดังกล่าวจะเร่งตัวขึ้นเมื่ออยู่ใกล้กับ SCP-182SCP-182 ได้แสดงความสามารถในการบังคับภาพหลอนใส่ผู้คุมตามความตั้งใจเมื่อถูกการบังคับดังนั้นจึงเป็นการดีกว่าที่จะทำสิ่งที่ไม่รบกวน SCP-182 (รวมถึงการกล่าวถึง SCP-076-2, SCP-682 และอดีตของSCP-182 ก่อนที่จะมาอยู่กับสถาบัน)ให้กำจัดบุคลากรที่ได้รับผลกระทบหากพวกเขาไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างภาพหลอนกับความเป็นจริงได้เนื่องจากตัวอย่างทุกคนที่มีอาการถึงจุดนี้ระบบประสาทจะอ่อนแอลงอย่างคงที่ โดยสุดท้ายจะเกิดอาการสมองตาย หรือไม่ก็มีอาการคาทาโทเนียถาวรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้SCP-182 ไม่สามารถควบคุมความสามารถในระดับที่สามารถแยกแยะได้ และจะรับรู้การมองเห็นและการได้ยินของสัตว์ในระยะ 10 เมตรโดยอัตโนมัติ ตัวอย่างสามารถ 'เพ่ง' ไปยังทิศทางเฉพาะที่อยู่นอกระยะได้ แต่ไม่สามารถ 'ขี่' ความรู้สึกของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ห่างออกไปมากกว่าสามสิบ (30) เมตรได้.

นอกจากนี้ SCP-182 ยังแสดงความสามารถที่จะฉายความคิดของตัวเองเข้าไปในจิตใจของบุคคลใดก็ตามที่รู้สึกถึงการ'ขี่' ของมัน 'คำพูด' ทางจิตนี้เป็นแหล่งข้อมูลเพียงแหล่งเดียวที่เราทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้และผู้คุมรายงานว่าคล้ายกับมีเสียงของมนุษย์ตัวเล็กๆ มาพูดที่ระหว่างหูของพวกเขา'คำพูด' ของ SCP-182 ไม่ทำให้เกิดอันตรายทางมีมหรือกระแสจิต แม้ว่าตัวอย่างจะรายงานว่า 'เสียง' ของเขาจะเป็นองค์ประกอบที่ทำให้ประสาทหลอนก็ตาม

SCP-182 อ้างว่าเหตุการณ์ที่ทำให้มันสูญเสียการพูดและการได้ยินนั้นทำให้เกิดพรสวรรค์ทางกระแสจิตขึ้นมา ขณะนี้ยังไม่ทราบว่าสิ่งนี้ถูกกระตุ้นขึ้นมาโดยตั้งใจจาก'การทรมาน' ตัวอย่าง หรือเป็นพลังที่ถูกกักเก็บไว้ถูกปลดปล่อยออกมาในช่วงความเป็นหรือความตายกันแน่ ไม่ควรตั้งคำถามในประเด็นนี้ เนื่องจากในอดีตมันเคยทำให้SCP-182 เกิดอาการกระสับกระส่ายและพยายามเร่งอัตราการเสียสติของผู้คุม ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต ██รายระหว่างการซักถามครั้งแรก

มีคนแนะนำว่าให้ใช้ SCP-182 เป็น "ล่าม" ให้กับ SCP อื่นที่ดูเหมือนจะใช้ความคิดแต่ไม่สามารถสื่อสารได้ แต่เนื่องจากผลข้างเคียงจากความใกล้ชิดกับ SCP-182 คำขอนี้จึงถูกปฏิเสธ

รายงานเหตุการณ์182-7

รายงานเสียงที่กู้จากป้อมยาม จากเสียงระบุได้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่█████บันทึกเมื่อ██/█/19██
(หลังจากนั้น เทปบันทึกเสียงปืนเจ็ดนัดการวิเคราะห์เสียงระบุว่าจุดที่ถูกยิงอยู่เหนือและอยู่ด้านซ้ายของไมโครโฟน)
(ได้ยินเสียงปืนดังขึ้นอีกแปดนัด ตามด้วยเสียงแกร๊กๆซ้ำๆเสียงที่ตามมาได้รับการคาดการณ์ว่าเป็นการเปลี่ยนแม็กกาซีน)
(การบันทึกเสียงดำเนินต่อไปเป็นเวลา 17 นาที ได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงปืนเป็นระยะ รวมถึงเสียงเปิดประตูสองครั้ง)
"ผมเห็นแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกที่เห็นมันมากเกินไป ผมจะไม่ยอมเป็นแบบนั้นหรอก ผมจะไม่ยอมเห็นมันหรอก ลาก่อน"
(ได้ยินเสียงปืนดังขึ้น เทปเงียบไปสองชั่วโมงศพของเจ้าหน้าที่█████และ████ถูกยิงโดยเจ้าหน้าที่█████พบอยู่ภายในประตูพบเจ้าหน้าที่█████อยู่ข้างเครื่องบันทึกเสียง กระสุนฝังอยู่ในกะโหลกของเขา)
รายงานเหตุการณ์สุดท้าย: การซักถาม SCP-182 ในภายหลังโดยบุคลากรที่มาแทนนั้นเผยให้เห็นว่าตัวอย่างนั้น 'ทรมานจากฝันร้ายที่น่าสยดสยอง' ในขณะที่ถูกระงับประสาท ตัวอย่างแสดงอาการเครียดอย่างหนักระหว่างการสัมภาษณ์และมีทฤษฎีว่าฝันร้ายที่ SCP-182 พบนั้นทำให้เกิดอารมณ์ด้านลบมากพอที่ตัวอย่างจะสร้างรัศมีประสาทหลอนเพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัวจากนี้ไปตัวอย่างจะถูกปฏิเสธไม่ให้ใช้เครื่องช่วยในการนอนหลับทั้งหมด