SCP-4010

Author: Imet
Rating: 1/1
Created at: Fri Aug 21 2026

ขอต้อนรับสู่ SCiPNET โปรดป้อนข้อมูลการเข้าสู่ระบบของท่าน

18/3/2023

สวัสดี มาเดลีน เซลเลอร์ ขอให้เป็นวันที่ดี

ข้อมูลส่วนตัว: นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์ ประจำศูนย์-91
ระดับการรักษาความปลอดภัย: ระดับ 3
สถานะ: ออนไลน์ (ขณะนี้)

แจ้งเตือน

คุณมีข้อความใหม่

จาก: [บัญชี O5 ที่ได้รับการรับรอง]

ถึง: นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์

อรุณสวัสดิ์นักวิจัยเซลเลอร์

ผมมีเรื่องจะเสนอให้ คุณได้รับเลือกให้เป็นบุคคลเพียงหนึ่งเดียวที่ได้รับหน้าที่ในโครงการโครนอส อันเป็นโครงการเพื่อสร้างลำดับเวลา (ไทม์ไลน์) ที่สมบูรณ์ คุณสามารถเลือกที่จะปฏิเสธไม่รับได้ แต่หากตกลงรับแล้ว คุณจะต้องยินยอมที่จะปิดบังให้โครงการเป็นความลับอย่างสมบูรณ์ และจะต้องแยกตนเองออกจากระบบการสื่อสารภายในสถาบันอย่างสิ้นเชิงเพื่อเป็นการป้องกันล่วงหน้า เว้นก็แต่กับเพียงบัญชีนี้และผู้อำนวยการศูนย์-91 โดยคาดว่าโครงการนี้จะใช้เวลาจัดทำอยู่หนึ่งปี จะมีการแจ้งข้อมูลเพิ่มเติมให้ทราบหลังจากตกลงรับปฏิบัติหน้าที่

โปรดติดต่อกลับมาโดยเร็วที่สุด

จาก: นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์

ถึง: [บัญชี O5 ที่ได้รับการยืนยัน]

ขอให้ท่านระบุด้วยค่ะ ที่ว่าเร่งด่วนนี่มากเท่าไหนคะ?

แจ้งเตือน

คุณมีข้อความใหม่

จาก: [บัญชี O5 ที่ได้รับการยืนยัน]

ถึง: นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์

มาก

จาก: นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์

ถึง: [บัญชี O5 ที่ได้รับการยืนยัน]

หรือคะ งั้นฉันตกลงค่ะ

ข้อมูลของงานที่มอบหมาย

คุณได้รับหน้าที่ให้ดำเนินการวิจัยโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อการจัดทำลำดับเวลาของประวัติศาสตร์ซึ่งรวมไปถึงเหตุการณ์ผิดปกติให้สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะสามารถทำได้ โดยเพื่อการทำเช่นนี้แล้ว ฐานข้อมูลทั้งหมดของสถาบันจึงได้ถูกปลดล็อกให้คุณสามารถเข้าถึงได้ ยกเว้นก็แต่เพียงไฟล์ข้อมูลที่คัดทิ้งเนื่องจากไม่มีความเกี่ยวข้องหรือมีเนื้อหาเป็นอันตรายต่อการรับรู้ ฐานข้อมูลช่อง 001 จะถูกปิดกั้นเอาไว้ดังเดิมเว้นแต่ว่าคุณจะร้องขอคำอนุญาต ผมขอแนะนำให้คุณมีความรู้โดยพื้นฐานมาก่อน เพราะไม่อย่างนั้นก็อาจทำให้เรื่องยุ่งยากขึ้นอยู่บ้างเล็กน้อย

โปรดทราบว่าข้อมูลบางส่วนที่คุณอาจพบได้นั้นก็จะต้องถูกปิดบังให้เป็นความลับอย่างเด็ดขาด แม้ว่าโครงการจะสิ้นสุดแล้วก็ตาม คุณได้รับเลือกมาด้วยความสามารถ ไม่ใช่ความแตกต่าง

หมายเหตุส่วนตัว: เนื้อหาบางส่วนที่เราปิดเป็นความลับเอาไว้อาจจะดูเหลือเชื่อไปบ้างหรือไม่ก็ดูจะเป็นไปไม่ได้ ก็ขอให้พึงระลึกว่าโลกของเรามันแปลกประหลาดกว่าที่เราคิดกันอยู่เสมอ เพราะงั้นก็อย่าได้ตกใจไป

ขออำนวยพรให้โชคดี

วันที่ 1

นี่นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์จากศูนย์-91 ขณะนี้กำลังดำเนินการวิจัยอย่างลับ ๆ ให้กับ… เหมือนจะเป็นบุคคลสำคัญท่านหนึ่งนะ? อย่าถามเลยดีกว่า เอาเป็นว่าเป็นคนที่มีระดับสิทธิ์การเข้าถึงมากกว่าฉันอยู่หลายเท่าตัวก็แล้วกัน วันนี้เป็นการสืบสวนเป็นวันแรก แต่ถ้าบอกว่าเป็นงานเอกสารคงจะถูกกว่า… มีงานเอกสารกองเป็นภูเขาเลย แต่ฉันก็ไม่ติดใจอะไร นี่คงเป็นเหตุผลที่ฉันถูกเลือกล่ะสิท่า?

เอาล่ะ เรื่องจัดทำไทม์ไลน์ ฉันน่าจะเริ่มจากเหตุการณ์พื้น ๆ ของเส้นเวลาก่อน อย่างพวกการกำเนิดจักรวาลแล้วก็การสิ้นสูญตามที่คาดการณ์เอาไว้ จุดเริ่มต้นกับจุดจบ แล้วก็ตามด้วยวันนี้ จากนั้นก็เพิ่มช่วงเวลาโดยประมาณที่โลกก่อตัวขึ้นแล้วมีสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นมา อืม… ก็หวังว่าฉันจะไม่ต้องมาเน้นเรื่องพวกนี้มากเท่าไรนักหรอกนะ ยังไงเสียฉันก็ถนัดกับปีที่มีเลขแค่สี่หลักอยู่ดี เอาละ… ทีนี้ก็มนุษย์ เริ่มดูดีขึ้นมาแล้วสิ แต่เดี๋ยวสักพักคงแย่ลงกว่านี้อีกเยอะ

เอาล่ะ ทำพื้นฐานเสร็จแล้ว จากนี้ไปก็ถึงคราวขุดคุ้ยฐานข้อมูล

วันที่ 2

ฉันไม่ได้นอนเลย แค่เริ่มบันทึกอีกรอบมันจะได้ขึ้นวันตามความจริง ฉันน่าจะดูไฟล์ SCP ไปได้สักร้อยแล้วล่ะมั้งนะ? จริง ๆ แล้วแค่ 50 เอง ที่เหลือแค่ดูแบบผ่าน ๆ แต่ยังไงก็เถอะ ไม่รู้เลยว่าสถาบันมีพวกนี้เยอะถึงขนาดนี้ คือ ก็รู้แหละนะ แต่ไม่เคยเก็บมาคิดมาก่อนเลย บางอันนี่ก็ทำฉันขำเหมือนกันนะ ก็รู้แหละว่าของพวกนี้มีอยู่จริงแถมอันตรายด้วย แต่ว่านะ จริง ๆ ไม่ต้องมีแต่หรอก กล่องพิซซ่าไร้สิ้นสุดนั่นทำฉันหลุดขำออกมาเลย

แย่แล้ว นี่เพิ่งวันที่สองแต่ฉันก็เริ่มเห็นแล้วว่าแบบนี้มันเป็นไปไม่ได้ ฐานข้อมูลของสถาบันแค่รายการ SCP ก็มีเกินสี่พันรายการแล้ว นี่ยังไม่นับพวกเหตุการณ์สำคัญแล้วก็ไอ้พวกที่จั่วหัวไว้ว่า "แลกเปลี่ยนข้อมูล - GOC" อีก ดีเลยที่สถาบันคอยรักษาความสัมพันธ์อันดีระหว่างกันไว้ ฉันเลยได้งานเอกสารมาเพิ่มอีก

แต่ตอนนี้ก็ไปได้สวย พวกนี้ส่วนใหญ่ก็แค่ลงข้อมูลวันที่ จะน่าสนใจหรืออันตรายแค่ไหนมันก็เป็นได้แค่ข้อมูล ฉันต้องจดจ่อกับเรื่องนั้นไว้ ไม่อย่างนั้นก็ได้ค้างอยู่นี่ตลอดไปแน่

วันที่ 5

เหมือนว่า… ฉันจะเจอปัญหาเข้าให้แล้วล่ะ มีปีที่ไม่ตรงกัน ถึงจะไม่ได้ไม่ตรงกันไปทั้งหมดเลยก็เถอะ แต่แค่มีหนึ่งปีที่มันไม่ตรงแล้วจะเอาที่ไหนมามั่นใจกับปีที่เหลือกันล่ะ? อาจจะผิดพลาดก็ได้ คนเขียนอาจตั้งใจจะพิมพ์ศตวรรษที่ยี่สิบแต่ดันเผลอพิมพ์ศตวรรษที่สิบเก้าแทน อาจจะอ่ะนะ หรือไม่งั้นนี่ก็อาจเป็นเหตุความเป็นจริงผันแปรแรกที่ฉันเจอก็ได้ ฉันพอได้ฟังมาว่าอาจเกิดอะไรแบบนี้ขึ้นได้อยู่ ถึงจะไม่เคยได้รับฟังคำชี้แจงแบบเป็นทางการอะไรก็เถอะนะ… ฉันลองถามใครสักคนดูก่อนดีกว่า เพราะถ้าตัดความเป็นไปได้นั้นไป งานทั้งหมดนี้ก็จะง่ายขึ้นอีกเยอะเลย

วันที่ 7

ได้รับคำตอบแล้ว เป็นเหตุความเป็นจริงผันแปรจริงด้วย แล้วก็เหมือนว่าเป็นแค่หนึ่งเหตุจากอีกมากมาย แล้วพวกนั้นคาดหวังจะให้ฉันทำงานแบบนี้ให้เสร็จได้ยังไง? นี่มันเป็นไปไม่ได้แล้ว ต่อให้จะมีเครื่องมือที่ดีที่สุดในโลกอย่างที่ฉันมีก็เป็นไปไม่ได้ เจ้าเครื่องนี่มันทำงานดีกว่าฉันเสียอีก แล้วจะต้องการให้ฉันมาทำอะไร ถ้าทำให้มันเป็นระบบอัตโนมัติแต่แรกคงง่ายกว่านี้เป็นเท่าตัวแน่…

ช่างเถอะ ตั้งสติซะมาเดลีน มันก็แค่งานเอกสารเอง ยากไหมก็คงอยาก แต่ก็เป็นแค่เอกสาร จะมาล้มเลิกตั้งแต่ตอนนี้ไม่ได้ นี่ก็ผ่านมาแค่สัปดาห์เดียวเอง ไม่ใช่ห้าปีสักหน่อย ว่าแล้วก็สงสาร ดร.สแครนตันนะ ฉันเพิ่งอ่านมาว่ามันเกิดอะไรขึ้น มีบางอย่างในใจคอยบอกฉันอยู่ว่านี่มันก็แค่เริ่ม

วันที่ 10

ดร.สแครนตันเอ๊ย ดร.สแครนตัน… ทำไมต้องทำร้ายกันอย่างนี้ด้วย? เกิดวันที่ 19 กันยายน 1961 ถูกพบเสียชีวิตวันที่ 23 ธันวาคม 2005 แต่ดั๊นประดิษฐ์หมุดยึดเหนี่ยวความเป็นจริงขึ้นมาเมื่อปี 1889 เป็นไปได้ยังไงกัน? มีหมอนี่มากกว่าหนึ่งคนเรอะ? หรือจะเป็นญาติเขาอีกที? ไม่งั้นก็เป็นเหตุความเป็นจริงผันแปรเหมือนก่อนหน้านี้? ถ้าอย่างนั้นมันก็จะย้อนแย้งไปหน่อย ยอดนักประดิษฐ์หมุดยึดเหนี่ยวความเป็นจริงผู้ช่วยชีวิตคนมากมายจากผู้บิดเบือนความเป็นจริงแต่ตนกลับตัวตายเสียเอง

วันที่ 11

มานึกดูอีกที มีอีกวันที่หนึ่งที่ควรลงเอาไว้ตั้งแต่แรกนี่นา วันก่อตั้งสถาบันนั่งไง พลาดไปได้ยังไงเนี่ย?

โอเค ฉันลองไปขุดคุ้ยมาสักหน่อยแล้วก็เจอเรื่องที่มันน่ากลัวอยู่เลยทีเดียว ก็คือว่า… คำถามง่าย ๆ อย่างนี้ดันหาคำตอบได้ยากกว่าสงครามลี้ลับที่เกิดขึ้นน่าจะเมื่อประมาณสองวันก่อน (มั้งนะ) เสียอีก

เหมือนว่าข้อมูลเรื่องต้นกำเนิดสถาบันส่วนใหญ่จะถูกล็อกอยู่ในช่อง 001 ที่… ฉันไม่ควรจะไปหาเปิดจนกว่าจะพร้อมดี แจ๋วไปเลย แต่ก็ไหนมาดูข้อมูลเท่าที่มีซิ สงครามกลางเมืองสถาบันเกิดขึ้นในปี 1924 และดำเนินต่อเนื่องถึง 1933 มีผลพวงให้ก่อตั้งเคออสอินเซอร์เจนซีขึ้น แสดงว่าสถาบันน่าจะถูกก่อตั้งมาแล้วสักพักใหญ่ เอกสารบางฉบับชี้ว่า สถาบันหรือองค์กรที่คล้าย ๆ กันมีอยู่มานับตั้งแต่ยุคกลาง หรือลากไปถึงยุคก่อนหน้านั้นอีก ฉันกำลังเสียเวลาทำอะไรเนี่ย? จริง ๆ ฉันก็แค่ควรส่งคำร้องขอดูช่อง 001 แต่ก็รู้สึกว่ายังสืบจากข้อมูลที่มีได้ไม่เต็มที่เลย

วันที่ 17

นี่ต้องให้ฉันถามเรื่อง SCP-1000 กับ SCP-2000 ด้วยไหมเนี่ย? อย่างกับว่ายิ่งขุดคุ้ยไปลึกเท่าไหร่มันก็ยิ่งแย่ลงเท่านั้นเลย นี่กลายเป็นว่าวันที่และปีมันผิดไปหมดเพราะไอ้เครื่องจักรในเยลโลว์สโตนเวรตะไลนั่นน่ะนะ? อ๋อ มีอีกเรื่องที่ว่าเราไม่ใช่พวกแรกที่ครองโลกด้วยสินะ? ไทม์ไลน์ที่ฉันลงไว้มันเละเทะไปแล้วรู้บ้างไหมเนี่ย? แล้วนี่ฉันคุยกับเครื่องบันทึกเสียงทำห่าอะไรอยู่วะ?!

วันที่ 18

เอาละ ไม่เป็นไร ฉันทำได้น่า ฉันดูฐานข้อมูลไปแล้วตั้ง 9% แต่ฉันก็ไม่ได้เรียงตามลำดับเลขหรอก เพราะเคยได้ยินมาว่า SCP ไม่ได้ถูกเรียงเป็นลำดับ ฉันก็เลยเลือกอ่านตามความรู้สึกเอา เหมือนเจาะเข้าไปในกองเอกสารที่ต้องแยกออก ทำสารบบ แล้วจัดเรียงตามลำดับ ที่ตลก คือ ตัวที่บิดเบือนความเป็นจริงได้ตัวแรกที่ฉันชอบเป็น SCP-140 เจ้าหนังสือนั่นเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ก็จริง แต่อย่างน้อย ๆ มันก็ลงให้ดูด้วยว่าเปลี่ยนไปยังไงบ้าง

วันที่ 21

ผ่านมาตั้งสามสัปดาห์แล้ว ฉันน่าจะหยุดพักสักหน่อย ฉันไม่ได้คุยกับคริสมาพักหนึ่งแล้วนะเนี่ย… กับบุคลากรคนอื่นก็เหมือนกัน ฉันทำแค่หาเครื่องกินเครื่องดื่มมา ส่วนใหญ่มันก็จะเป็นกาแฟน่ะนะ แล้วก็กลับมาที่นี่

เอาล่ะ ไหนมีอะไรกันนะ… SCP-999 มีลักษณะเป็นเมือกเจลใสสีส้มที่ไม่มีรูปร่างแน่นอนขนาดใหญ่… หืม? สถาบันมีตัวที่เป็นก้อนเมือกไร้รูปร่างขนาดใหญ่เท่าไหร่แล้วเนี่ย? กล้าพนันเลยว่าสัปดาห์นี้เจอมาตั้งห้าตัวแล้ว พวกนี้มีเยอะพอ ๆ กับพวกรูปปั้นที่จะขยับเวลาไม่มีคนมองเลย…

วันที่ 23

เออ ช่างแม่ง ฉันไปพักล่ะ นั่งคอมพิวเตอร์นาน ๆ ก็เริ่มปวดหลัง แต่ว่าฉันก็ทำไปได้ตั้งหนึ่งจากสิบส่วนแล้ว เหมือนเป็นความสำเร็จใหญ่โตเลย อาจจะทำสำเร็จได้จริงก็ได้… ก็ถ้าฉันไม่ไปอ่านไฟล์ทั้งฉบับประกอบกับเอกสารการทดลองฉบับเต็มที่แนบมาด้วยก็อาจสำเร็จน่ะนะ

วันที่ 30

โอเค ฉันกลับมาแล้ว ฉันคงทำให้ท่านสมาชิกสภากำกับการคนหนึ่งโมโหหนักเพราะพยายามพูดคุยกับเจ้าหน้าที่คนอื่นแล้วล่ะ แต่ช่างเถอะ จะมีใครมาลงโทษฉันกัน ฉันไม่ได้โง่สักหน่อย ไม่ได้หลุดพูดอะไรออกไปเลยสักแอะ ความจริงแล้วทุกอย่างราบรื่นดี ไม่มีใครมาถามเสียด้วยซ้ำว่าตลอดเดือนที่ผ่านมาฉันทำอะไรอยู่ ดังนั้นก็ได้เวลากลับไปทำงานแล้ว ตัวต่อไป คือ… SCP-106

วันที่ 42

เชื่อไหมว่าทั้งหมดนี้มีเวทมนตร์เข้ามาข้องเกี่ยวด้วยน่ะ? เวทมนตร์ของแท้เลยล่ะ! เขาเรียกกันว่าศาสตร์มนตร์ แต่สำหรับฉันก็ไม่ค่อยต่างอะไรกับเวทมนตร์นักหรอก ทำไมเราถึงถูกห้ามไม่ให้รู้เรื่องเวทมนตร์พวกนี้กัน? มันก็ดูจะมีประโยชน์ต่อเราดีนี่นา แถม GOC ก็ใช้งานกันด้วย เราทำอย่างนั้นบ้างไม่ได้หรือไง?

วันที่ 50

ฉันเริ่มเหนื่อยแล้ว คงต้องพักอีกสักรอบ ฉันอ่าน SCP มากพอจนจะไปสถาปนาสถาบันขึ้นมาใหม่เองได้แล้ว แต่ก็ไม่ได้มีความคิดจะทำจริงหรอกนะ…

วันที่ 51

ฉันเกลียดตัวเองชะมัด ทำไมฉันถึงคอยขัดขวางอยู่เรื่อยเลยนะ? แม่งเอ๊ย ฉันแค่ต้องพูดถึงฉันเป็นบุคคลที่สามเอง มันจะยากเย็นอะไรกันนักกันหนา? สิ่งผิดปกติที่เป็นภัยต่อการรับรู้อย่างฉันนี่โคตรโง่เง่าเลย

วันที่ 60

รายงานภารกิจ: ผ่านมาแล้วสองเดือน กำลังค่อย ๆ ไล่ไปจนใกล้จะถึง 20% ฉันเริ่มขอบใจที่มีปุ่มสุ่มอ่าน SCP แล้วสิ

วันที่ 63

หา? พวก GOC ทำอะไรไปนะ? เก้าอี้เนี่ยนะ? พวกนั้นยัดเก้าอี้เข้าเครื่องบดไม้ คงเข้าใจถูกแล้วล่ะมั้ง? ขำจะบ้าตาย! 55555

แต่ว่า… ก็แย่เหมือนกันนะที่เราต้องมากักกันเจ้านี่…
(หัวเราะเงียบ ๆ)

วันที่ 70

เพิ่งอ่าน SCP-2399 มา ฉันคงมองดาวพฤหัสฯ ไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ แต่ก็แปลกดีนะที่ฉันคิดว่าตัวเองน่าจะประสบกับเหตุความเป็นจริงผันแปรเองด้วย! หรือไม่อย่างนั้นก็แค่คิดไปเองล่ะนะ ฉันคงจะต้องเช็กดูอีกที แต่ฉันจำได้แม่นเลยว่าเคยลงวันเอาไว้ว่า อีก 10,000 จากนี้จะมีดาวฤกษ์โกรธจัดดวงหนึ่งมาถึงพวกเรา แต่ตอนนี้กลับหาไม่เจอแล้ว หรืออาจจะแค่ทำงานหนักเฉย ๆ ก็ได้

วันที่ 76

…และด้วยเหตุนั้นเองจึงถือเป็นการยุติ Omega-7 น่าเสียดายนะที่เกิดเรื่องนี้ขึ้น เอาจริง ๆ ก็น่าละอายด้วยที่มีคนกล้าอนุมัติอะไรแบบนี้…

ฉันเริ่มจะสังเกตแล้วว่าพวกที่เข้ากับข้อมูลอื่นไม่ได้เริ่มกองรวมกันเป็นพะเนินใหญ่แล้ว ฉันต้องหาตัวช่วยเรื่องนี้สักที แต่ก็คิดว่าควรรออีกสักหน่อยก่อนจะเข้าช่องหมายเลขหนึ่งคงดีกว่า

วันที่ 89

เป็นเรื่องดีเสียจริงที่ต้องมารู้ว่าเรามีเทพกวางต่างดาวที่อยู่ในการกักกันโดยตอนอวัยวะคน น่าขยะแขยง ฉันคิดว่าจริง ๆ แล้วมันยังไม่ถึงกับเป็นเรื่องที่แย่ที่สุดที่เคยอ่านมาด้วยซ้ำ อยู่ไหนแล้วนะ? แป๊บหนึ่งนะ ขอเวลาหาก่อน… เหี้ยเอ๊ย เยอะเกินไปแล้วนะ ใครมันจะจำเลขเยอะขนาดนี้ได้กันวะ? เอาเป็นว่าประเด็น คือ ฉันต้องละทิ้งศีลธรรมออกจากตัวไปตั้งแต่เมื่อประมาณเดือนก่อนแล้ว คุณอ่านเรื่องมาตรการอะไรสักอย่าง-Montauk ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? คงงั้นเนอะ? ใช่ คุณอ่านไม่ได้ถ้ายังมีกำแพงศีลธรรมในใจอยู่ ฉันมาเพื่อทำงานไม่ใช่จะสมัครเข้าคณะกรรมการจริยธรรม ซึ่งไอ้คณะนี่บางครั้งก็ทำได้อุบาทว์แต่บางครั้งก็ทำได้โคตรดีแล้วแต่กรณีกันไป แปลกดีนะ

วันที่ 100

จะด่ากันยังไงก็ว่ามา แต่ฉันรู้สึกว่าถึงเวลาแล้ว ฉันเรียบเรียงและจัดระเบียบฐานข้อมูลสถาบันไปแล้ว 32.1% ถ้าตัดข้อมูลขัดแย้งพวกนั้นไปเส้นเวลาก็จะดูดีขึ้นเยอะเลย แต่ปัญหา คือ ไอ้ข้อมูลพวกนี้มันมีมาเรื่อย ๆ น่ะสิ ตอนแรกก็ยังน่าขำดีอยู่หรอก แต่จากนี้ฉันก็ไม่อยากเห็นตัวระดับ Thaumiel ที่ทำอะไรสักอย่างเกี่ยวกับการข้ามเวลาอีกแล้ว ฉันเคยคิดจะยกเลิกโครงการนี้เหมือนกัน แต่ก็รู้ดีว่าคงจบไม่สวยแน่ อีกอย่าง มีสักส่วนในสมองฉันที่มันยังอดสงสัยไม่ได้ว่าอะไรกันแน่ที่จะสมควรได้เลข 001 ไป

วันนี้คงถึงเวลาแล้ว ฉันเพิ่งส่งคำร้องไป แล้วก็ขอให้อะไรที่อยู่ในนั้นพอจะช่วยจัดการความยุ่งเหยิงนี้ได้แล้วไม่ลงไปอยู่ในกองเสียเองน่ะนะ

วันที่ 105

ฉันได้รับการตอบรับแล้ว ตอนนี้ช่อง SCP-001 ถูกปลดล็อกแล้ว ทั้งสื่อมีมเมติกกับเนื้อหาที่เป็นอันตรายต่อการรับรู้ทั้งหลายแหล่ก็ถูกเอาออกให้ฉันไม่ตายทันทีที่เปิดไฟล์ข้อมูล แต่ถึงอย่างนั้น พอได้เปิดดูแล้ว… ต้องถามก่อนเลยว่าพอจะมีบ้างสักวันไหมที่บุคลากรสถาบันกล้าพูดได้เต็มปากว่าไม่มีอะไรน่าตกใจเกิดขึ้นเลย? หรือฉันเป็นคนเดียวที่รู้สึกว่าทุกอย่างมันสะเปะสะปะอยู่ทุกที่ไปหมดเลย?

ทำไมถึงได้มีข้อเสนอ 001 เกินสามสิบไฟล์กันล่ะเนี่ย?

วันที่ 106

เอาล่ะ มันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นกว่าเดิมเลย ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าคงจะใช้เวลานานหน่อย ก่อนอื่นฉันคงต้องหาให้เจอก่อนว่า 001 ไฟล์ไหนคืออันที่ถูกต้อง คงจะไม่ยากเย็นแสนเข็ญอะไรมากหรอก ฐานข้อมูลทั้งหมดฉันก็มีพร้อม แค่ตรวจข้อมูลดูว่าอันไหนเข้ากันได้ดีที่สุดซะก็สิ้นเรื่อง

วันที่ 107

ไม่มีสักอันเลยที่จะเข้ากันได้ ทั้งที 001 ต่างก็ขัดแย้งต่อกันไปหมด แต่ก็ไม่มีตัวไหนจะเข้ากับเรื่องโดยภาพรวมได้เลย และคุณคงคิดถูกแล้ว ฉันเริ่มสงสัยว่าตัวเองยังมีสติดีอยู่ไหม ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าอะไรที่เป็นของจริง? ข้อเสนอของ เอส. แอนดรูว์ สวอนน์ก็ยอมรับได้ยาก แต่ก็ขอยอมรับเลยว่ายิ่งฉันหันมองทุกสิ่งรอบตัวเท่าไร ฉันก็ยิ่งเริ่มเห็นความคล้ายคลึงกันมากเท่านั้น แล้วจากประสบการณ์ตัวเองฉันก็สามารถบอกได้เลยว่า การพยายามทำความเข้าใจสิ่งผิดปกติเยอะกว่าแค่ไม่กี่ตัวพร้อม ๆ กันมันพอจะทำให้คนเป็นบ้าไปได้เลยล่ะ แต่ที่บอกไปเมื่อกี้ก็ไม่ใช่ว่าฉันกำลังพยายามหาเหตุผลมาอธิบายรองรับเรื่องพวกนี้หรอกนะ แค่พยายามจะมองภาพรวม… เป็นภาพรวมก็เท่านั้นเอง

วันที่ 108

อีกด้านหนึ่งก็มีเทพผู้แตกหักที่ฉันพอจะจัดการได้ ข้อมูลกับเอกสารก็มีอยู่มากทำให้น่าเชื่อถือไม่น้อย ตอนนี้ฉันก็เลยนับเรื่องนี้เป็น 001 ในความคิดตัวเองก่อน และไม่ ถึงจุดนี้ฉันจะไม่ตั้งคำถามแล้วว่าไอ้พวกนี้มันจะไปมีอยู่จริงได้ยังไง ฉันจะดูไฟล์อื่น ๆ ต่อไป

วันที่ 111

พอคิดดูแล้ว เคท แมกทิริสทำเรื่องของแมรี่ นากายามะได้ดีเลยทีเดียว เท่าที่อ่านมาก็ถือเป็นอันที่ดีต่อมนุษยชาติที่สุดแล้วล่ะนะ ก็หวังว่าจะเป็นอันที่ถูกแล้วกัน

วันที่ 115

แม่ง งานฉันต้องมาติดขัดได้สักสองสัปดาห์แล้ว ฉันทำความเข้าใจไอ้พวกนี้ไม่ได้สักที ถ้าฉันถือเรื่องทวารบาลของเคลฟเป็นของจริง ก็จะเท่ากับข้อเสนอความเป็นไปได้ของแมนน์, แมกเคนซี แล้วก็สแครนตันไม่สามารถมีอยู่จริงได้ แต่ถึงตัดความเป็นไปได้พวกนั้นออกไป ก็ต้องมาคิดดูอีกรอบว่าทำไมถึงได้ถือให้ข้อเสนอนั้นเป็นจริงตั้งแต่แรก

แล้วก็อย่าให้ฉันได้พูดถึงพวก 001 ที่จะเกิดขึ้นใน "อนาคต" เลยเชียว ข้อเสนอของ เอส. ดี. ล็อกก็ฟังดูดีอยู่หรอก แต่ถ้าฉันนับไม่ผิด ก็ต้องให้เกิดเหตุความเป็นจริงผันแปรครั้งยิ่งใหญ่ถึงสองครั้งถึงจะพอเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นในเส้นเวลาของเรา ถึงอย่างนั้นก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าไทม์ไลน์ของฉันถูกต้องไหมด้วยล่ะนะ

วันที่ 116

ฉันต้องพักหน่อย

วันที่ 125

ต้องหาอะไรแก้เครียดสักหน่อย ผ่านมาหนึ่งเดือนก็ยังแทบไม่มีอะไรคืบหน้าเลย ตอนนี้ก็เลยว่าจะกลับไปอ่านฐานข้อมูลส่วนที่เข้าใจง่ายมากกว่านี้ก่อน ถ้าเจออะไรแล้วฉันจะรายงานกลับ

วันที่ 150

เดือนที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่ฉันทำงานหนักมาก ตอนนี้ฉันทำไปได้เกือบ 50% แล้ว ไทม์ไลน์เท่าที่ทำมามัน… ยังไม่ค่อยดีสักเท่าไร อย่าเข้าใจผิดไปเลย ฉันภูมิใจกับส่วนที่ตัวเองเขียนขึ้นดี แต่ว่านะ… มันรู้สึกเหมือนว่ายังขาดอะไรไป ฉันอ่านข้อมูลของสิ่งผิดปกติที่เกินจะเชื่อมาเยอะมากจนตอนนี้จิ้งเหลนยักษ์อมตะยังทำให้สะทกสะท้านไม่ได้เลย ไทม์ไลน์ต้องสมบูรณ์ และที่ฉันพอจะทำได้ก็มีแต่เพียงนั่งจ้องกองพวกตัวบิดเบือนความเป็นจริง เครื่องเดินทางข้ามเวลา และเรื่องราวต้นกำเนิดที่มันเป็นไปไม่ได้เหล่านี้ต่อไป

แล้วฉันจะทำต่อยังไงกันล่ะเนี่ย? นักวิจัยทัลโลรันทรมานอย่างนี้เองเหรอ? ไฟล์ข้อมูลของมันนี่ทั้งแปลกแล้วก็ชวนสับสนสุด ๆ เลย แต่ก็กระตุ้นต่อมสงสัยฉันเข้าแล้ว

วันที่ 158

ฉันตรวจฐานข้อมูลสถาบันไปเป็นส่วนใหญ่ แล้วฉันดันเพิ่งจะเคยได้ยินเรื่องนายที่ชื่อ ดร.คอนดรากี้เอาตอนนี้เนี่ยนะ? เขาเคยทำงานกับสถาบันด้วย?! แล้วเกิดอะไรขึ้นถึงได้ไม่ทำต่อล่ะ?

ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น เข้าใจดีแล้ว แต่ว่าทั้งศูนย์-19 เลยเนี่ยนะ? หัวหน้าฉันคงตกรางวัลให้หมอนี่เป็นการจุ๊บแก้มสักทีแหง ๆ

วันที่ 170

ฉันหาทางเอา SCP-055 ลงในไทม์ไลน์ได้แล้ว ถึงจะเสียเวลาไปอยู่ก็เถอะเพราะฉันต้องเอามันไปไว้ตรงพื้นที่พิเศษในเส้นลำดับแล้วก็เอาแต่ลืมไปอยู่ได้

วันที่ 171

ฉันหาบันทึกของเมื่อวานไม่เจอ แต่เห็นว่า SCP-055 อยู่ในกองที่ถูกจัดไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่ฉันยังไม่ทันได้อ่านด้วยซ้ำ แปลกดี

วันที่ 173

ฉันเริ่มจะเบื่อไฟล์ข้อมูล SCP แล้ว ตอนนี้ก็เลยกำลังอ่านเรื่องกลุ่มพึงสังเกตการณ์อยู่ ดร.วันเดอร์เทนเมนต์นี่ทำเอาเสียนึกถึงวิลลี่ วองก้าเลย ตอนนี้ฉันเอาภาพจำนั้นออกจากหัวไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังดีกว่าราชินีดำอยู่ดี ความคิดที่ว่ามีจักรวาลของสิ่งผิดปกติอยู่เป็นอนันต์ให้ฉันต้องไปจัดการทำฉันเก็บไปฝันร้ายเลย

วันที่ 180

ฉันเริ่มคิดถึงพวกเพื่อน ๆ แล้วสิ เราก็มีเมาธ์มอยกันอยู่ที่โรงอาหาร จริง ๆ ฉันก็ได้คุยกับคริสที่เป็นหัวหน้างานด้วยซ้ำ เขาถามมาว่าโปรเจกต์เป็นยังไงบ้าง เขาเป็นคนเดียวที่รู้ว่าฉันได้รับหน้าที่ให้ทำเรื่องลับอะไรสักอย่าง แต่ถึงอย่างนั้นขนาดเขาก็ยังไม่รู้เลยว่ามันเป็นเรื่องอะไร

วันที่ 186

ถ้าจะถามว่า พวกเราเจ๋งอ๊ะยัง? ก็ขอบอกเลยว่าไม่เลยสักนิด ฉันเกลียดกลุ่มรวมตัวพวกศิลปินผิดปกตินี่ สิ่งผิดปกติของพวกมันที่มีในศูนย์-91 ฉันเคยเห็นมามากจนเกินพอแล้ว อย่างน้อยก็เห็นใจศิลปินผิดปกติทั่วไปที่เขาผลิตงานศิลป์สร้างสรรค์ขึ้นมากันจริง ๆ บ้างสักนิดก็ยังดี ศิลปินหัวขบถกับศิลปินหัวกบฏมันมีเส้นบาง ๆ กั้นกันอยู่

วันที่ 197

ตอนนี้ถึง 61% แล้ว ได้ยังไงก็ไม่รู้ได้เหมือนกัน ฉันยังจำได้เลยว่าเมื่อวานยังอยู่ที่ 58% อยู่ กล้าสาบานได้เลย

วันที่ 200

ฉันรู้แล้ว ฉันรู้แล้วว่าจะจัดการกับไอ้พวกความขัดแย้งนี่ยังไง! ฉันรู้วิธีจัดการกับการบิดเบือนความเป็นจริงแล้ว ฉันไม่เคยเช็กเลยว่าทุกอย่างในฐานข้อมูลมันมีอยู่จริงจริง ๆ ไหม โอเค มันอาจฟังดูบ้าไปหน่อยนะ แต่เอาเถอะ คนที่บอกว่าเรากำลังอยู่ในจักรวาลที่ต้องคล้อยตามกฎของเรื่องเล่ามันไม่ใช่ฉันสักหน่อยนี่ ก็คือถ้าเราพิจารณาจากว่าจักรวาลของเราอยู่ในอิทธิพลของกลุ่มนักเขียนเรื่องสยองขวัญ หรือเรื่องเล่า ไม่ก็คนที่กำลังเขียนให้ฉันพูดอย่างนี้ออกมา ก็จะมีผลลัพธ์เพียงอย่างเดียว คือ ไทม์ไลน์มันยังไม่สิ้นสุด ไม่เคยมีใครลองทำอย่างนี้มาก่อน หรือถ้าเคยก็คงล้มเหลวไป

จักรวาลของเราขาดความเป็นเหตุเป็นผลเพราะมันไม่ได้ถูกออกแบบมาให้มีมันตั้งแต่แรก ในกรณีนี้ เราก็ควรยอมรับความโกลาหลนี้ไปเลย เอาง่าย ๆ คือ ฉันจะสร้างไทม์ไลน์ขึ้นมาหลาย ๆ อันแล้วจัดหมวดหมู่ให้ไทม์ไลน์ใหม่แต่ละเส้นไม่ขัดแย้งในตัวเองแต่จะขัดแย้งกับไทม์ไลน์อื่น

ตอนนี้ฉันก็ต้องมาหาจุดเริ่มและจุดสิ้นสุดของไทม์ไลน์พวกนี้ก่อน จุดที่ความเป็นจริงล่มสลายและเส้นที่ต่อเนื่องกันถูกสร้างขึ้น…

วันที่ 201

แปลกแฮะ ฉันจำได้ดีเลยว่ามันไม่ได้มีเท่านี้ จะไปมีแค่นี้ได้ยังไง? เหลือ SCP ต้องดูแค่ 120 ตัวเนี่ยนะ? ฉันจัดการไปเท่าไหร่แล้วนะ? 2984 รึเปล่า? ไม่สิ ไม่สิ ไม่สิ ไม่สิ มันไม่ได้มีเท่านี้นี่ มันจะไปมีเท่านี้ได้ยังไงกัน! นี่ไง ไทม์ไลน์… ไทม์ไลน์ของฉัน… มัน… มันยังอยู่… แต่… ทำไม…. ทำไมถึงเหลือแค่เส้นเดียวกัน

วันที่ 202

มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย? ฉันออกไปนอกออฟฟิศมา แล้วดันกลายเป็นว่าศูนย์-91 ไม่มีโรงอาหารแล้วเสียอย่างนั้น เพราะที่นี่กลายเป็นศูนย์-13 ฉันอ่านข้อมูลมาเยอะเกินกว่าจะมองข้ามเรื่องแบบนี้ไปได้ นี่มันเป็นการสร้างความเป็นจริงขึ้นมาใหม่ ฉากทัศน์ระดับ-CK แต่ทำไมกัน? แล้วทำไมฉันถึงรู้ได้? การแปรผันความเป็นจริงน่าจะทำให้การรับรู้ของฉันเพี้ยนไปด้วยไม่ใช่รึไง?

วันที่ 203

โอเคเลย ไทม์ไลน์ของฉันใกล้เสร็จแล้วเพราะไฟล์ทั้งอันที่เรียงแล้วและยังไม่เรียนรวม 1500 ไฟล์อยู่ดี ๆ ก็หายไป ตั้งแต่เกิดเรื่องนี้ขึ้นฉันก็ไม่ได้แตะงานเลย แล้วฉันก็ไม่ยอมทำต่อแน่ถ้ายังหาสาเหตุไม่เจอ ซึ่งฉันจะไม่ตัดความเป็นไปได้ว่างานชิ้นนี้ที่ฉันเพิ่งทำเป็นสาเหตุของเหตุการณ์นี้ออกเป็นอันขาด

วันที่ 205

ฉันไม่รู้สึกว่ามีร่องรอยการบิดเบือนความทรงจำเลยแม้แต่นิด ซึ่งแปลได้ว่าฉันดันมีความต้านทานต่อการแปรผันครั้งนี้ ทำให้ยิ่งเป็นการสนับสนุนสมมุติฐานที่ว่างานชิ้นนี้ของฉันเป็นต้นเหตุเข้าไปอีก แต่เป็นไปได้ยังไง? เพราะว่าฉันทำงานจนจวนจะเสร็จแล้วเหรอ? หรือจริง ๆ แล้วการรับรู้ข้อมูลเส้นเวลาอาจส่งผลบางอย่างต่อความเป็นจริงกัน?

วันที่ 210

เป็นอย่างที่คิด ฉันลองเช็กข้อมูลดูแล้ว เจ้าดวงดาวที่เกลียดชังหายไปเป็นอันดับแรกตอนช่วงที่ฉันจัดการไปได้ 23% ฉันก็ไม่แน่ใจนักหรอกว่ามันเป็นแค่บังเอิญพอเหมาะพอดีหรือเป็นตอนที่เริ่มเกิดเหตุความเป็นจริงผันแปร แล้วก็ตามมาด้วย SCP-231-7 เธอหายไปช่วง 32% แต่ฉันไม่ทันสังเกตจนเพิ่งมาเห็นเมื่อตอนย้อนเช็กข้อมูล หลังจากนี้คงมีอีกหลายตัวหายไป โดยมีตัวบ่งชี้ คือ การที่ฉันพบข้อมูลที่ขัดแย้งกันในช่วงที่จัดการไปได้สัก 50% ซึ่งก็เป็นช่วงเดียวกันกับที่ฉันเอาแต่วุ่นอยู่กับ 001 พอดี

พูดถึง 001 แล้ว ตอนนี้เหลือข้อเสนออยู่แค่ 8 อัน

วันที่ 211

ไม่ดีแล้ว ถ้าฉันไม่ได้คำนวณผิดพลาดอะไร ตอนนี้ทั้งฐานข้อมูลเหลืออยู่แค่ 43% แล้ว 90% ในจำนวนนั้นก็ถูกจัดระเบียบไปแล้ว

วันที่ 215

เวรเอ๊ย! ทำไมกัน? ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ! ฉันก็ปล่อยฐานข้อมูลเอาไว้เฉย ๆ แล้วทำไมมันยังหายไปอยู่เรื่อย ๆ เลยวะ!

วันที่ 216

ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ศูนย์-13 แล้วแต่เป็นศูนย์-3 ความเป็นจริงค่อย ๆ ปรับให้เข้ากับฐานข้อมูลของตอนนี้ เรามี SCP น้อยลง สถาบันก็เลยมีขนาดเล็กลงไปด้วย ความจริงเหมือนว่าเราจะไม่มีสภา O5 แล้วด้วยซ้ำ แต่กลายเป็นว่ามีแต่คนที่เรียกว่าผู้บริหารสูงสุดคนนี้คนเดียว เมื่อวานเราเสีย SCP-682 ไป ซึ่ง… ก็เป็นข่าวดีเลย แล้วก็เหมือนว่า GOC ในความเป็นจริงนี้จะถูกยุบไปพร้อม ๆ กับการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ ส่วนสถาบันตอนนี้ก็มีเงินทุนพอ ๆ กับที่ UIU ในความเป็นจริงของเรามี เยี่ยมไปเลย

วันที่ 230

ผ่านมาแล้วเดือนนึง ฉันยังคิดไม่ตก ยังโชคดีไปที่ไม่มีคนถามอะไร เหมือนว่าถึงจะมีการแปรผันความเป็นจริงรอบข้างยังไง ฉันก็ยังเป็นนักวิจัยที่ทำงานในโครงการลับอยู่ดี ดีเลย กำลังอยากโดนนำเข้าระบบเป็น SCP โดยสถาบันที่ทำให้ฉันทำให้เรื่องมันเละเทะอย่างนี้พอดี

วันที่ 233

ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะทำยังไงต่อไป สถาบันเดิมเหลือแค่ 25% ได้ แล้ว 80% ของมันก็ถูกจัดระเบียบไปแล้ว การเสื่อมถอยมันเริ่มเร็วขึ้นเรื่อย ๆ หรือไม่แน่ถ้าฉันลองแยกมันออกมาใหม่ล่ะ? ไม่ได้สิ ถ้าทำอย่างนั้นก็อาจทำให้เกิดการแปรผันความเป็นจริงที่ทั้งหนักกว่าเดิมแถมยิ่งคาดเดาไม่ได้อีก ฉันต้องหาทางแก้ไข

วันที่ 240

ตอนนี้สถาบันไม่เคยมีจริง เราเป็นแค่ตึกที่ตั้งอยู่แถวชายฝั่งตะวันออกสหรัฐฯ ที่นี่มันหม่นหมองไปหมด เท่าที่นับได้ เหมือนว่าเราจะมี SCP อยู่สัก 20 ตัวได้ล่ะมั้ง? แต่เราไม่ได้เรียกมันว่าอย่างนั้นแล้ว ฉันกำลังพยายามเล่นตามบทที่ถูกกำหนดให้อย่างสุดความสามารถ เหมือนว่าตอนนี้ฉันเป็นหนึ่งในกลุ่มนักวิจัย 10 ชีวิตที่คอยศึกษาสิ่งผิดปกติหายาก ฉันเริ่มกลัวแล้วว่าพรุ่งนี้จะต้องเจอกับอะไรบ้าง

วันที่ 245

SCP สิบสองตัว นักวิจัยยังสิบคนเท่าเดิม

วันที่ 248

มี SCP อยู่ห้าตัว นักวิจัยห้าคน แต่ละคนได้รับมอบหมายให้ศึกษา SCP คนละตัว ฉันได้หมายเลข 3 หรือที่ฉันรู้ดีว่ามันคือ SCP-173 ตอนนี้มันขยับแค่ช้า ๆ จนไม่ได้น่ากลัวแล้ว แต่ก็ยังฆ่าคนตายได้น่ะนะ ระวังเอาไว้ดีว่า

วันที่ 250

เหลือ SCP สี่ตัวกับนักวิจัยอีกสามคน เราเหลือแค่ SCP-173 หน้าต่างที่แสดงภาพเพี้ยนไป หนังสือสารพัดโรค แล้วก็… ฉันเองนี่แหละ

วันที่ 251

หนังสือนั่นหายไปแล้ว นักวิจัยคนหนึ่งก็ด้วย ตอนนี้เราไม่เหลือสภาพความเป็นองค์กรแล้ว กลายเป็นกลุ่มคนเล็ก ๆ ที่มารวมตัวกันได้ผ่านทางอินเทอร์เน็ต

วันที่ 252

หน้าต่างหายไปแล้ว ตอนนี้เหลือแค่ฉันคนเดียว ต้องมาอยู่กับไอ้รูปปั้นหน้าตาโง่ ๆ อย่างนี้โคตรน่ากลัวเลย

วันที่ 253

ฉันตื่นขึ้นมาแล้วรูปปั้นมันยังอยู่ที่เดิม แต่ไม่ขยับแล้ว ฉันคิดว่าคงจะจบแล้ว สิ่งผิดปกติตัวสุดท้ายในหน้าประวัติศาสตร์ก็คือฉันเอง และไม่มีใครสักคนจะรู้เรื่องนี้ โลกนี้มันต่างจากโลกของฉันไปมาก ไม่มีทั้งสิ่งผิดปกติ ไม่มีเรื่องเหนือธรรมชาติสักอย่าง ไม่มีทั้งสิ่งที่น่ากลัวและสิ่งที่น่าค้นหา

วันที่ 254

เช้านี้ฉันตื่นมาแล้ว… เจ้ารูปปั้นมันไม่อยู่แล้ว ออฟฟิศที่ตอนนี้กลายเป็นห้องอพาร์ตเมนต์ของฉันไปแล้วมันว่างเปล่าเหลือเกิน

วันที่ 255

ถึงพยายามต่อไปแล้วมันช่วยอะไรได้บ้างกัน? ฉันย้อนผลไม่ได้ ฐานข้อมูลมันไม่ได้ขึ้น 0% ด้วยซ้ำ มันไม่ขึ้นอะไรเลยเพราะหายไปทั้งหมดแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งบันทึกความทรงจำของฉัน ทั้งเอกสาร… มันหายไปหมดเลย!

วันที่ 260

ตอนนี้ฉันกำลังนึกถึงอนาคตอยู่ มีคนมากมายในสถาบันที่ยอมแลกได้ทุกอย่างแค่เพื่อที่จะได้เห็นโลกที่อยู่รอบตัวฉันในตอนนี้ เพื่อที่จะได้เห็นโลกที่ทุกสิ่งมีระเบียบ ทุกสิ่งสมเหตุสมผล ส่วนสิ่งที่ไม่สมเหตุสมผลสุดท้ายก็จะหาคำอธิบายได้เมื่อวิทยาศาสตร์ก้าวหน้าขึ้นไป

วันที่ 276

ฉันพยายามใช้ชีวิตอย่างปกติแล้วแต่ก็ทำไม่ได้จริง ๆ มาเดลีน เซลเลอร์เป็นมาตั้งแต่เซลส์ขายรถยนต์ ผู้ประกอบการ นักวิทยาศาสตร์… ศิลปิน… กูเคยเป็นนักวิจัยให้องค์กรลับที่คอยรักษามนุษย์เลยนะเว้ย!

วันที่ 278

วันนี้ฉันไปท่องเน็ตมาแล้วเจอบทความเรื่องสัตว์ลึกลับ ประมวลเรื่องตำนานปรัมปรา UFO พวกเรื่องเทือก ๆ นั้น… มันก็พอทำให้ฉันเพลิดเพลินไปได้พักหนึ่งตอนที่ฉันพยายามหาว่าพวกมันขาดตกบกพร่องตรงไหนไปบ้าง ได้แต่คุยกับตัวเองว่าสิ่งผิดปกติของจริงมันต้องเป็นยังไง

ช่วยฉันที

วันที่ 284

ฉันไปหาจิตแพทย์มาแล้วบอกไปทั้งเรื่องสถาบัน การแปรผันความเป็นจริง เรื่องที่ว่าฉันเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้… เธอก็ไม่ได้ใจจืดใจดำถึงขนาดจะไม่ฟังกันเลย แต่สุดท้ายก็รักษาฉันเหมือนอย่างที่ใคร ๆ ในโลกนี้ก็คงจะให้ เธอนัดให้ฉันกลับมาอีกรอบแล้วให้ยามานิดหน่อย… ถ้ามันรักษาได้จริงก็คงดีสิ

วันที่ 290

เจอแล้ว! ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันยังอยู่ที่เดิม! ตอนนั้นฉันกำลังท่องเว็บบอร์ดงานจัดแสดงศิลปะ สัตว์ลึกลับ ภาพถ่ายแปลก ๆ ทุกอย่าง… แล้วฉันก็เจอแล้วนั่นไง ภาพถ่ายของ SCP-173 กระจ่างชัดแจ้งอยู่ตรงนั้นเอง เป็นภาพที่มันยืนอยู่ข้างกำแพงคอนกรีต ฉันต้องเอามันมาให้ได้ ฉันก็เลยโหลดภาพมา ตอนนี้ฉันก็มีหลักฐานแล้ว ฉันจะแค่เป็นบ้าได้ไง!

วันที่ 300

จิตแพทย์โทรมาแจ้งแล้วนัดให้ฉันเข้าพบอีกรอบ ฉันตอบตกลงไป แล้วจะเอาภาพไปด้วย เดี๋ยวเธอต้องเชื่อฉันแน่

วันที่ 310

ฉันบ้าเรอะ? กล้าพูดออกมาได้ยังไง! ใครกันแน่ที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกลวงตานี่ มันไม่ใช่ฉันสักหน่อย…

วันที่ 330

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร 173 ถึงพวกนั้นจะไม่เชื่อแต่เราก็รู้ดี เรารู้กันดีว่าสถาบันเป็นยังไง อะไรนะ? กร๊อบเหรอ? แกชอบทำเสียงอย่างนั้นนี่นะ…

เอาล่ะ ฉันอาจดูไม่สมประดีเท่าไร แต่ฉันก็แค่อยากระบายเฉย ๆ ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ

วันที่ 334

วัตถุ คือ รหัส SCP-173 ระดับ คือ Euclid มาตรการกักกันพิเศษ คือ SCP-173 จะถูกเก็บไว้ในห้องที่ล็อกตลอดเวลา เมื่อบุคลากรเข้าไปในห้องเก็บ SCP-173 จะต้องมีเจ้าหน้าที่อย่างน้อย 3 คน และประตูจะทำการล็อกเองทันทีที่เมื่อทั้งหมดเข้าไปในห้องแล้ว เจ้าหน้าที่อย่างน้อยสองคนจะต้องจ้องมอง SCP-173 ไว้ตลอดเวลาจนกว่าทุกคนจะออกจากห้องและล็อกประตูตามเดิม รายละเอียด คือ มันถูกย้ายมาที่ศูนย์-19 ในปี 1993 โดยไม่ปรากฏที่มา มันเป็นรูปปั้นคอนกรีตเสริมเหล็กเส้นพ่นด้วยสีสเปรย์ยี่ห้อไครลอน SCP-173 นั้นเคลื่อนไหวได้และดุร้ายมาก มันไม่สามารถขยับได้เมื่ออยู่ในเขตการมองเห็น จึงต้องมีคนมองมันอยู่ตลอดเวลาขณะที่อยู่กับ SCP-173 บุคลากรที่เข้าไปในห้องของ SCP-173 จะต้องบอกคนอื่นก่อนกะพริบตา SCP-173 นั้นจะสังหารเหยื่อโดยการหักหรือบีบคอ ในกรณีที่มีการโจมตี ให้ปฏิบัติตามขั้นตอนการควบคุมวัตถุอันตรายระดับ 4 มีการรายงานเรื่องเสียงขูดหิน ซึ่งดังมาจากภายในห้องกักกัน SCP-173 เวลาที่ไม่มีคนอยู่ในห้อง ซึ่งนับเป็นเรื่องปกติ หากมีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมให้รีบแจ้งผู้ดูแลที่ทำหน้าที่อยู่ทันที สีแดงที่พื้นนั้นเป็นส่วนผสมของเลือดและอุจจาระที่ไม่ทราบที่มา ซึ่งมีการทำความสะอาดห้องกักกันทุกสองอาทิตย์

วันที่ 341

ฉันตัดสินใจพูดเรื่องสถาบันให้คนอื่นรู้ไป ทุกคนต้องได้รู้ ถ้ามันไม่มีอยู่จริงแล้ว บอกคนอื่น ๆ ไปแล้วมันจะเสียหายอะไรกันล่ะ? สมาชิกเว็บบอร์ดสัตว์ลึกลับสองคนนั้นคงชอบเรื่องนี้แน่ ๆ

วันที่ 346

เพิ่งเขียนโพสต์ลงฟอรั่มเสร็จไป ฉันโพสต์มาตรการกักกันของ SCP-173 กับภาพที่ได้มาลงไป แต่ฉันคงบีบให้ไฟล์ภาพเล็กลงไปนิดหน่อย ฉันลงรายละเอียดเท่าที่พอจำได้ ก็ขอให้มีคนคิดว่ามันน่าสนใจดีแล้วกัน

วันที่ 350

เมื่อกี้ฉันเพิ่งไปดูโพสต์ของตัวเองมา พวกเขาชอบล่ะ! แถมตอนนี้ยังสร้าง SCP ขึ้นมากันเองด้วย! ดีเลย ตอนนี้ฉันตื่นเต้นสุด ๆ เป็นครั้งแรกในรอบนานแสนนานเลยที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองกลับมาปกติอีกครั้ง ฉันรู้สึกเหมือนเมื่อก่อนเลย

วันที่ 355

ตอนนี้พวกเขากำลังตั้งชุมชนขึ้นมาล่ะ ยอดไปเลย ฉันก็อยากเข้าไปร่วมอยู่หรอกนะ แต่ยังทำใจไม่ได้เลยเนี่ยสิ ถ้าฉันเผลอทำอะไรผิดไป ถ้าเกิดพวกเขาคิดว่าฉันเป็นบ้าแล้วไม่รับทั้งฉันทั้งไอเดียล่ะ? เฝ้าดูไปเฉย ๆ คงจะดีกว่า

วันที่ 360

โคตรเกลียดตัวเองเลย… ฉันเพิ่งจะนึกขึ้นได้ ฉัน… ฉันนี่แม่งโคตรโง่เลย กลุ่มนักเขียนเรื่องสยองขวัญเรอะ…

วันที่ 365

ฉันพยายามติดต่อพวกเขามาได้ห้าวันแล้ว แต่เหมือนว่าเขากำลังเตรียมการใหญ่อะไรสักอย่างอยู่ เพราะไม่ค่อยมีการตอบกลับมาเลย วันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีที่ฉันเริ่มทำไอ้ไทม์ไลน์เวรนั่น เช้าวันนี้เมื่อปีที่แล้ว ฉันเข้ามาในออฟฟิศ ล็อกอินบัญชี แล้วก็รับงานเหี้ยนั่นมา…

(เสียงสะอื้น)

แต่ถ้า… ถ้าฉันหาวิธีเปลี่ยนเนื้อเรื่องได้ ถ้าฉันทำให้นักเขียนพวกนี้เริ่มเขียนได้… งั้นก็เป็นไปได้ว่า… ถ้าฉันยังไม่ได้บ้าไปล่ะก็นะ… ขอร้องล่ะ ได้ผลทีเถอะ…

วันที่ 366

พวกเขาตอบกลับมาแล้ว! ตอนนี้ฉันเข้ามาได้แล้ว เหลือแค่ต้องหาวิธีว่าจะใช้เว็บไซต์เวรนี่เขียนได้ยังไง

จาก: [บัญชี O5 ที่ได้รับการยืนยัน]

ถึง: นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์

อรุณสวัสดิ์นักวิจัยเซลเลอร์

ผมมีเรื่องจะเสนอให้ คุณได้รับเลือกให้เป็นบุคคลเพียงหนึ่งเดียวที่ได้รับหน้าที่ในโครงการโครนอส อันเป็นโครงการเพื่อสร้างเส้นลำดับเหตุการณ์เส้นเวลาที่สมบูรณ์ คุณสามารถเลือกที่จะปฏิเสธไม่รับได้ แต่หากตกลงรับแล้ว คุณจะต้องยินยอมที่จะปิดบังให้โครงการเป็นความลับอย่างสมบูรณ์ และจะต้องแยกตนเองออกจากระบบการสื่อสารภายในสถาบันอย่างสิ้นเชิงเพื่อเป็นการป้องกันล่วงหน้า เว้นก็แต่กับเพียงบัญชีนี้และผู้อำนวยการศูนย์-91 โดยคาดว่าโครงการนี้จะใช้เวลาจัดทำอยู่หนึ่งปี จะมีการแจ้งข้อมูลเพิ่มเติมให้ทราบหลังจากตกลงรับปฏิบัติหน้าที่

โปรดติดต่อกลับมาโดยเร็วที่สุด

แจ้งเตือน

คุณมีข้อความใหม่

จาก: นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์

ถึง: [บัญชี O5 ที่ได้รับการยืนยัน]

ขอให้ท่านระบุด้วยค่ะ ที่ว่าเร่งด่วนนี่มากเท่าไหนคะ?

จาก: [บัญชี O5 ที่ได้รับการยืนยัน]

ถึง: นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์

ด่วนมาก

แจ้งเตือน

คุณมีข้อความใหม่

จาก: นักวิจัยมาเดลีน เซลเลอร์

ถึง: [บัญชี O5 ที่ได้รับการยืนยัน]

รึคะ งั้นฉันตกลง

วันที่ 366

สำเร็จแล้ว! วิทยาศาสตร์เพี้ยน ๆ ที่ฉันคิดขึ้นมามันได้ผล ส่วนเดียวของจักรวาลที่ยังมีความโกลาหลอยู่ในตัวสามารถพลิกสถานการณ์ได้โดยไม่ต้องอาศัยตรรกะอะไร ฉันสร้างพาราด็อกซ์ขึ้นมาโดยการเขียนเกี่ยวกับตัวเอง ทำให้ไอ้พวกเรื่องเหนือธรรมชาติเริ่มกลับมามีอยู่เหมือนอย่างเดิม ฉันก็อธิบายไม่ได้ว่าทำไมถึงเป็นอย่างนั้น มันทำอย่างนั้นไม่ได้จริง ๆ เพราะการที่มันอธิบายไม่ได้นี้นั่นแหละที่กำลังยึดเหนี่ยวจักรวาลเอาไว้อยู่ เหมือนกับโยนความขัดแย้งไร้ตรรกะขนาดเล็กจิ๋วที่อยู่ในห้วงสมุทรแห่งระบบระเบียบ พวกผู้บิดเบือนความเป็นจริงคงจะรู้สึกอย่างนี้กันสินะ ฉันก็ไม่ได้มีพลังอย่างนั้นหรอก แต่… มันคงจะรู้สึกเหมือนอย่างตอนนี้นั่นแหละ

เอาล่ะ มาดี้ ตั้งสติหน่อย ฉันหวนกลับมาได้แล้ว และตอนนี้ต้องปิดทุกอย่าง ต้องปิดทุกอย่าง ไม่มีทั้งการจัดระบบฐานข้อมูล ไม่มีทั้งการสร้างลำดับเวลา จักรวาลจะต้องโกลาหล ไม่อย่างนั้นสิ่งผิดปกติก็จะเกิดขึ้นมาไม่ได้ เขียนลงไปว่า มันมีไว้เพื่อให้ถูกทำลายลงแต่เดิมแล้วก็แล้วกัน… ตอนนี้ต้องหาที่ว่างในฐานข้อมูลก่อน

วัตถุ #: SCP-4010
ระดับ: Keter