SCP-4666 : มนุษย์คริสมาสต์

ขณะนี้เชื่อว่า SCP-4666 เป็นสิ่งมีชีวิตเก่าแก่ รูปร่างคล้ายมนุษย์ ไม่ทราบแหล่งกำเนิด ผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ Weissnacht ได้อธิบายถึงลักษณะของตัววัตถุว่า วัตถุมีความสูงเป็นอย่างมาก (คาดการณ์ประมาณ 2-2.3 เมตร) มีลักษณะเป็นชายชราชาวยุโรปที่ดูผอมแห้งเป็นอย่างมากและอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าเมื่อมองจากกลางแจ้งที่มีสภาพอากาศหนาวเย็น

แม้ว่าขอบข่ายความสามารถและความผิดปกติของ SCP-4666 ยังไม่เป็นที่แน่นอน แต่ SCP-4666 สามารถเดินทางไปยังสถานที่ใดใดก็ได้ทางตอนเหนือ ณ ละติจูดที่ 40°N ได้ในทันทีและอยู่ใกล้เคียงกับตำแหน่งดังกล่าวบนโลก

กิจกรรมที่เกิดจาก SCP-4666 นั้นจะเกิดเป็นเวลา 12 คืนติดต่อกัน ในทุกๆปีตั้งแต่วันที่ 21 ถึง 22 ธันวาคม ไปจนถึงวันที่ 1 ถึง 2 มกราคม ช่วงกิจกรรมดังกล่าวเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็น “ ระยะตื่นตัว” ของ SCP-4666 โดยเหตุการณ์ดังกล่าวจะเรียกว่า “เหตุการณ์ Weissnacht” วัตถุจะปรากฏตัวขึ้น ณ เขตที่อยู่อาศัยแห่งหนึ่งหรือหลายแห่งพร้อมๆกัน ณ ทางตอนเหนือเขตละติจูดที่ 40°N โดยเงื่อนไขของเหตุการณ์ดังกล่าวนั้นจะเกิดขึ้นในบ้านเรือนที่มีลักษณะเงื่อนไขดังต่อไปนี้ คืออยู่ในเขตชนบทห่างไกลจากตัวเมือง ภายในมีครอบครัวมีเด็กอายุน้อยกว่า 8 ขวบ อย่างน้อยหนึ่งคนและอยู่ในเขตที่มีหิมะปกคลุม

เหตุการณ์ Weissnacht จะเกิดขึ้นตามลำดับเหตุการณ์ดังต่อไปนี้:

เด็กๆที่อยู่ในพื้นที่จะรายงานว่าพบเห็น SCP-4666 ในบริเวณใกล้กับที่อยู่อาศัยของครอบครัว โดยทั่วไปแล้วจะสังเกตเห็นว่าวัตถุนั้นจับตามองจากทุ่งหญ้าหรือบริเวณป่าที่อยู่ไกลออกไป ในบางกรณีเด็กๆจะรายงานว่าตนสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะถูก SCP-4666 จับตามองอยู่บริเวณหน้าต่างของบ้านขณะที่ตนเองนอนหลับ

สมาชิกภายในครอบครัว (รวมไปถึงผู้ปกครอง) รายงานว่าได้ยินเสียงฝีเท้าจากบริเวณหลังคาและห้องใต้หลังคาบ้าน นอกจากนี้ยังมีรายงานถึงกลิ่นไม่พึงประสงค์ที่เกิดขึ้นภายในบ้าน จากปรากฎการณ์เหล่านี้เป็นผลให้ผู้ปกครองที่อยู่ภายในบ้านเริ่มสงสัยในบ้านของตน และคิดว่าอาจจะถูกสะกดรอยตามหรือแม้กระทั่งมี “ผีสิง” อยู่ในบ้าน

เหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดขึ้นช่วงตลอดทั้งคืน สองเหตุการณ์ต่อไปนี้

• พฤติกรรมแรกที่พบบ่อยที่สุดคือ SCP-4666 จะทำการสังหารสมาชิกภายในครอบครัว โดยเว้นชีวิตเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 8 ขวบซึ่งจะทำการลักพาตัวไป โดยวัตถุจะทรมานสมาชิกภายในครอบครัวขณะที่นอนหลับโดยพาตัวทั้งหมดเข้ามาอยู่ภายในห้องเดียวกันก่อนจะสังหารสมาชิกภายในครอบครัวต่อหน้าทุกคนที่ถูกพามาในห้องเดียวกัน วิธีการสังหารเหยื่อจะแตกต่างกันไปในแต่ละเหตุการณ์ย่อยของเหตุการณ์ Weissnacht แต่จากรูปแบบโดยรวมแล้วมีลักษณะแบบเดียวกับการประกอบพิธีกรรมบางอย่าง(ดูรายละเอียดย่อยได้ใน “บันทึกเหตุการณ์ Weissnacht” ด้านล่าง)

• ในกรณีที่สองนั้นมีโอกาสเกิดขึ้นประมาณ 15% จากเหตุการณ์ทั้งหมด ทราบโดยทั่วกันว่า SCP-4666 จะไม่ทำร้ายสมาชิกภายในครอบครัว ยังคงมีรายงานจากสมาชิกในครอบครัวว่าได้ยินเสียงฝีเท้าจากห้องใต้หลังคาโดยที่ไม่มีการทรมานหรือบังคับขัดขืนเกิดขี้น ในตอนเช้าของเหตุการณ์เด็กๆจะพบกับของขวัญที่อยู่ปลายเตียง ของขวัญดังกล่าวถูกประกอบขึ้นจากชิ้นส่วนจากซากศพของเด็กซึ่งมีความโหดร้ายเป็นอย่างมาก (ดูรายละเอียดย่อยได้ใน “ตัวอย่างที่ถูกเก็บกู้ของ SCP-4666-A” ด้านล่าง)

ส่วนแนวโน้มว่า SCP-4666 อาจจะดำเนินกิจกรรมที่นอกเหนือจากเหตุการณ์ Weissnacht นั้นยังไม่เป็นที่ทราบ

การมีอยู่และความเคลื่อนไหวของ SCP-4666 ถูกตรวจพบครั้งแรกในปี 1974 ผ่านระบบการตรวจสอบลายนิ้วมือที่มีความผิดปกติโดยสถาบัน2 เมื่อพบเหตุการณ์การบุกรุกบ้านที่ทำให้เกิดการเสียชีวิตของครอบครัวบริเวณซีกโลกเหนือทุกวันที่ 1-2 มกราคมของทุกปี

การวิจัยเกี่ยวกับเอกสารสำคัญด้านพลเรือนและผู้บังคับใช้กฏหมายทั่วโลกได้เปิดเผยถึงเหตุการณ์สำคัญเกี่ยวกับเหตุการณ์ Weissnacht ที่เกิดขึ้นในทุกปีและยังย้อนกลับไปถึงประมาณปลายศตวรรษที่ 18 (เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกิดโดยเฉลี่ย 3.1 ครั้งต่อปี) นอกจากนี้ยังพบหลักฐานมากมายเกี่ยวกับกิจกรรมของ SCP-4666 ที่เกิดขึ้นก่อนช่วงเวลาข้างต้น ซึ่งย้อนเวลาไปได้ถึงศตวรรษที่ 2 ในยุโรปและรัสเซีย และเร็วที่สุดในช่วงศตวรรษที่ 1 ในประเทศแถบสแกนดิเนเวีย

ลายนิ้วมือของตัวตนดังกล่าวพบว่าเป็นลายนิ้วเดียวกันกับเหตุการณ์ Weissnacht หลังจากการตรวจสอบโดยสถาบัน ผลลายนิ้วมือดังกล่าวตรงกับรอยเลือดที่แห้งแล้วบางส่วนใน SCP-4666-A ซึ่งจางลงไปแล้วในช่วงปี 1873 ลายนิ้วมือนั้นมีลักษณะไม่เหมือนกับมนุษย์ และตรวจพบขนสีขาวที่ไม่ตรงกับ DNA ของมนุษย์คนใดเป็นจำนวนมากในเหตุการณ์ Weissnacht

ภาคผนวก 4666-01

ณ วันที่ 2/1/2018 มีการค้นพบตัวอย่างของ SCP-4666-A หลายชิ้น ณ บ้านพักของครอบครัวในฮูน่า รัฐอลาสก้า ภายหลังการสรุปเหตุการณ์ Weissnacht #061098 ในกรณีดังกล่าวพบวัตถุที่น่าสนใจ SCP-4666-A-0960 มีลักษณะเป็นตุ๊กตาคล้ายเด็กหญิงที่ดูผอมแห้งเป็นอย่างมาก ซึ่งถูกดัดแปลงตามลำดับ ดังนี้:

• ชุดที่ทำจากเศษเสื้อผ้าสกปรกจำนวนมากถูกเย็บติดกับร่างกายหลายจุดทั่วทั้งร่าง
• ปากถูกเย็บปิดด้วยด้ายที่ทำจากเส้นเอ็นของมนุษย์ ริมฝีปากถูกทาด้วยสีแดงที่เป็นส่วนประกอบของเลือดมนุษย์
• เล็บถูกนำออกแล้วแทนที่ด้วยเรซินไพน์ สีแดงที่ทาเล็บถูกใช้โดยเลือดมนุษย์ มีนิ้ว 3 นิ้วหายไป
• หนังศรีษะถูกนำออกไปก่อนนำมาแทนที่ด้วยหนังศรีษะของเด็กอีกคนที่มีผมสีบบลอนด์เย็บเข้าไปแทน และผมมัดเป็นเปียทั้งหมด 2 เปีย
• ดวงตาทั้งสองข้างถูกนำออกไปและแทนที่ด้วยก้อนกรวดที่ถูกทาด้วยสีดำเข้าไปแทน

จากการตรวจสอบพบว่าเด็กที่ถูกทำเป็นตุ๊กตายังคงมีชีวิตอยู่ถึงแม้ว่าจะหมดสติไป มีการแจ้งเรื่องไปยังเจ้าหน้าที่ของสถาบันทันทีและรีบส่งตัวเด็กไปที่โรงพยาบาลบาร์ตเล็ทในเมืองจูโน รัฐอแลสก้าทางอากาศอย่างเร่งด่วน โดยเด็กสาวยังรอดชีวิตมาได้อีก 18 ชั่วโมงก่อนจะเสียชีวิต ตัวแทนของสถาบัน 2 คนถูกส่งมาเพื่อทำการสัมภาษณ์เด็ก (ดูบันทึกการสัมภาษณ์ที่ด้านล่าง) หลังการเสียชีวิต ร่างกายของเด็กได้ถูกยึดไว้โดยเจ้าหน้าที่สถาบันและทำลายศพตามมาตรฐานการกำจัดศพของสถาบัน พยานที่รู้เห็นเรื่องดังกล่าวถูกกำจัดทั้งหมด

การทดสอบ DNA พบว่าเป็นของ เอคทารีน่า โมโซโนวา ซึ่งถูกลักพาตัวโดย SCP-4666 ขณะที่อาศัยอยู่กับครอบครัวที่เมืองดูโบฟก้า ประเทศรัสเซีย การชันสูตรพลิกศพพบว่าเด็กมีอาการขาดสารอาหารอย่างรุนแรงในช่วงที่ผ่านมาในช่วงสองปีหลังการลักพาตัวทำให้เธอมีลักษณะแคระเกร็นอย่างมาก (เธอมีความสูงเพียง 90 ซม. และหนักเพียง 15 กก.) มีแผลเป็นและแผลไหม้บนผิวหนังจำนวนหนึ่งตามร่างกาย และมีกระดูกหักสองชิ้น (กระดูกหน้าแข้งซ้ายและแขนท่อนซ้าย) โดยไม่ได้รับการรักษาตามอาการก่อนหายเป็นปกติตามธรรมชาติ มือถูกใช้งานอย่างหนัก สาเหตุการเสียชีวิตเกิดจากอวัยวะภายในล้มเหลวพร้อมกันจากการขาดสารอาหารอย่างรุนแรงและต่อเนื่องจากการลักพาตัว

บันทึก: 4666-06201

วันที่: 2/1/2018

ช่วงเวลา: 23.27 AKST-23.49 AKST

สถานที่: โรงพยาบาลบาร์ตเล็ต เมืองจูโน่ รัฐอแลสก้า

ผู้ทำการสัมภาษณ์: เอเย่นต์ แอนโทนี โกวัสกี้ (เอเย่นต์ ซูซาน มิวส์ ผู้บันทึกบทสัมภาษณ์)

ตัวอย่าง: เอกาเทริน่า มอโรโซว่า (SCP-4666-A-0960) เพศหญิง อายุ 7 ปี

บันทึกเพิ่มเติม: ตัวอย่างหมดสติไปเป็นเวลา 30 นาทีนับแต่นำตัวอย่างเข้ามา ในระหว่างการสัมภาษณ์นั้น บุคลากรของโรงพยาบาลได้ทำการตัดด้ายออกจากริมฝีปากเพื่อให้ตัวอย่างให้สัมภาษณ์ได้ ในระหว่างนี้มีการให้สารมอร์ฟีนระงับปวดโดยที่เรื่องส่วนใหญ่ยังคงมีความเกี่ยวข้องกับวัตถุในตลอดการสัมภาษณ์

ตัวอย่างไม่เข้าใจภาษาอังกฤษ โดยตลอดการสัมภาษณ์นั้นใช้การสื่อสารโดยภาษาที่ไม่คุ้นเคยกับเอเย่นต์โกวัสกี้และเอเย่นต์มิวส์3 อย่างไรก็ตามหลายนาทีต่อมาตัวอย่างเริ่มสื่อสารเป็นภาษารัสเซียซึ่งเป็นภาษาหลักของเอเย่นต์โกวัสกี้ ระหว่างนั้นจึงมีการสัมภาษณ์โดยไม่ใช้ล่ามแปลแต่อย่างใด

[เริ่มบันทึก]

เอเย่นต์โกวัสกี้: สวัสดี พี่ชื่อแอนโทนี่นะ หนูชื่ออะไรเอ่ย?

E.M: คุณ…จะพาหนูกลับไปหาเขาใช่ไหม?

เอเย่นต์โกวัสกี้: ไม่ สัญญา พี่มาที่นี่เพื่อแค่คุยกับหนู

E.M: (หยุดไปครู่หนึ่ง) หนูไม่อยากกลับไป

เอเย่นต์โกวัสกี้: หนูไม่ต้องแล้ว ตอนนี้หนูปลอดภัยแล้ว

E.M: (ยังคงนิ่งอยู่)

เอเย่นต์โกวัสกี้: หนูพอเล่าให้ฟังได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับหนูในคืนนั้นที่เขามาที่บ้านหนู

E.M: หนูจำได้…เขาทำร้านมาม๊ากับปาป๊า และคัทจา และยูเรียน่า นานมากๆ พวกเขาเลือดไหล พอพวกเขาหยุดกรีดร้อง เขาเอาหนูใส่เข้าไปในกระเป๋า

เอเย่นต์โกวัสกี้: กระเป๋า?

E.M: เขามีกระเป๋าใบใหญ่ มีเด็กคนอื่นๆ อยู่ในกระเป๋มาด้วย หนูคิดว่าเขากำลังไปบ้านหลังอื่น หนุได้ยินเสียงคนกรีดร้องอยู่ด้านนอกกระเป๋าตลอดทั้งคืน จากนั้นเขาก็เอาเด็กเข้ามาใส่ในกระเป๋า จากนั้นเขาก็เอาตัวพวกเราไปที่นั่น…

เอเย่นต์โกวัสกี้: เขาพาตัวหนูไปที่ไหน?

E.M: ใต้ดิน…..(ภาษาที่ไม่รู้จัก)….ลึกมาก

เอเย่นต์โกวัสกี้: ใต้ดิน? หนูหมายถึงห้องใต้ดินงั้นหรือ?

E.M: ลึกมาก…มีแต่โคลนเลนกับน้ำแข็ง….กระดูกเต็มไปหมด หนาวมาก…..หนูหลับไม่ได้เพราะมันหนาวมาก

เอเย่นต์โกวัสกี้: มีเด็กคนอื่นๆ อยู่กับหนูที่นั้นด้วยอีกหรือเปล่า?

E.M: มีเด็กเต็มไปหมด อุโมงค์ หลุมเยอะมากๆ แต่หนูเห็นไม่หมด หนูไม่เห็นคนอื่นๆ(ไม่ทราบคำแปล).มันมืดมากๆ หลุมที่หนูอยู่ หนูอยู่กับเรเน่ และเฮลก้า และซาช่า และพอล พวกเราทำของเล่นด้วยกัน

เอเย่นต์โกวัสกี้: ของเล่น?

E.M: ถ้าหนูไม่ทำของเล่น หนูจะไม่ได้กินอาหาร ห้ามหยุดทำของเล่น ห้ามหลับ ไม่อย่างนั้นเขาจะทำร้ายคุณ

เอเย่นต์โกวัสกี้: เขาทำร้ายหนู? ยังไง?

E.M: เขาจะตีคุณ เอาไปเผาไฟ กัดนิ้วทิ้ง ไม่ก็จับไปทำอาหารและกินคุณ เขากินฟิลลิปและแซลลี่ไปแล้ว

เอเย่นต์โกวัสกี้: แล้วหนูล่ะ….เขา…มันเกิดอะไรขึ้นกับหนู?….เขาทำหนูงั้นหรอ?

E.M: (หยุดไปครู่หนึ่ง)เรเน่ และเฮลก้า และซาช่า และพอล ทำแบบนี้ แบบที่หนูโดน…

เอเย่นต์โกวัสกี้: ….ทำไม?

E.M: หนูป่วย ถ้าคุณทำของเล่นไม่ได้ คุณก็จะกลายเป็นของเล่น

[จบการบันทึก]