SCP-2756 : นักจัดสวนเหนือความเป็นจริง

SCP-2756 เป็นเชื้อที่ไม่ทราบที่มาซึ่งสามารถแพร่กระจายไปยังสารอินทรีย์และสารอนินทรีย์ได้ สารอนินทรีย์ที่ได้รับผลกระทบจาก SCP-2756 จะเริ่มบิดเบี้ยวจนเสียรูปร่างและงอกเส้นเอ็นหรืออวัยวะและแขนขาออกมา เช่น ตาหรือแขน อวัยวะและแขนขาดังกล่าวดูเหมือนว่าจะเป็นอินทรีย์และมีรูปร่างคล้ายกับอวัยวะของมนุษย์ สิ่งมีชีวิตที่สัมผัสกับ SCP-2756 จะเกิดกระบวนการกลายพันธุ์ ในช่วงเวลาอย่างน้อย 3 สัปดาห์ ผู้ที่ติดเชื้อจะมีการงอกอวัยวะออกมาซึ่งจะเติบโตเป็นแขนขาหรืออวัยวะอื่นๆ ส่วนพืชดูเหมือนว่าจะงอกเฉพาะอวัยวะรับความรู้สึกประเภทต่างๆ ออกมา สิ่งที่งอกออกมาจากวัตถุและสิ่งมีชีวิตที่ได้รับผลกระทบจาก SCP-2756 ทั้งหมดดูเหมือนจะทำงานได้ตามปกติ นอกเหนือจากการกลายพันธุ์ดังกล่าวแล้ว สุขภาพร่างกายของผู้ติดเชี้อจะไม่ได้รับผลกระทบ การวิจัยยังถูกดำเนินต่อไปเพื่อระบุขอบเขตการรุกรานของ SCP-2756 การเผาได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการทำลายผลกระทบของ SCP-2756 ยังไม่ทราบวิธีที่ SCP-2756 ใช้ในการแพร่กระจาย

SCP-2756-A เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในทะเลทราย [ข้อมูลถูกปกปิด] SCP-2756 แพร่กระจายไปทั่ว SCP-2756-A แต่ไม่เกิน 100 เมตรจากขอบเมือง ตามที่ผู้อยู่อาศัยได้พบเห็น SCP-2756-A ครั้งแรกเมื่อวันที่ 26/5/1992 SCP-2756 แพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปยังส่วนอื่นๆ ของเมือง และในวันที่ 8/3/1992 ทั้งเมืองก็ได้รับผลกระทบจาก SCP-2756 และผู้อยู่อาศัยก็เริ่มกลายพันธุ์ แม้ว่าสภาพร่างกายของพวกเขาจะทรุดโทรม แต่ผู้อยู่อาศัยใน SCP-2756-A ก็สามารถสร้างวิถีชีวิตปกติได้อีกครั้ง (ดูรายละเอียดในบทสัมภาษณ์-2756-G5) SCP-2756-A ได้ฟื้นตัวก่อนที่มันจะถูกเข้าถึงในวันที่ █/█/20██

SCP-2756-B เป็นเมืองที่อยู่ห่างจาก SCP-2756-A ประมาณ ██ กม. ดูเหมือนว่า SCP-2756-B จะได้รับผลกระทบจาก SCP-2756 เช่นกัน อย่างไรก็ตามยังไม่มีการติดต่อกับผู้อยู่อาศัย มีการสันนิษฐานจากซากของสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นร่างกายมนุษย์ว่าผู้อยู่อาศัยได้ฆ่ากันเองในกระบวนการกลายพันธุ์ เป็นการยากที่จะพิสูจน์ทฤษฎีนี้ เนื่องจากผลกระทบของ SCP-2756 อาจสร้างสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นซากศพของมนุษย์ได้ บางครั้งอวัยวะที่งอกออกมาของ SCP-2756-B จะไม่เป็นมิตรและจะพยายามที่จะโจมตีผู้ที่เข้าใกล้พวกมัน

SCP-2756-A ถูกค้นพบเมื่อวันที่ 28/6/1992 โดยทีมเก็บกู้ที่ถูกส่งมาจากไซต์-██ หลังจากที่เจ้าหน้าที่ของสถาบันในองค์การอนามัยโลกสกัดกั้นการติดต่อจาก SCP-2756-A เกี่ยวกับโรคประหลาด บุคคลใดก็ตามที่มีความรู้เกี่ยวกับ SCP-2756 และ SCP-2756-A จะได้รับการลบความทรงจำระดับ-C ทีมงานมาถึงภายใต้การปลอมตัวเป็นสมาชิกองค์การอนามัยโลกและสวมชุดป้องกันอันตรายมาตรฐาน แต่เนื่องจากคุณลักษณะของ SCP-2756 SCP-2756 จึงแพร่กระจายไปทั่วไซต์-██ และภายในวันที่ 9/7/1992 ทั่วทั้งไซต์-██ ได้รับผลกระทบ การทำลายไซต์-██ ได้รับการพิจารณา แต่เนื่องจากความต้องการในการวิจัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับ SCP-2756 และไซต์ทั้งหมดยังคงทำงานได้อยู่ ไซต์-██ จึงถูกกักกัน ขณะนี้ไซต์-██ ทำหน้าที่เป็นศูนย์วิจัยหลักเกี่ยวกับ SCP-2756 SCP-2756-B ถูกค้นพบในวันที่ 22/10/1992 หลังจากเฮลิคอปเตอร์ของสถาบันทิ้งเสบียงสำหรับไซต์-██ นักบินสังเกตเห็นเมืองเล็กๆ ที่ดูเหมือนจะได้รับผลกระทบจาก SCP-2756 ห่างจาก SCP-2756-A ประมาณ ██ กม. เมื่อแจ้งไซต์-██ เกี่ยวกับการมีอยู่ของ SCP-2756-B ทีมงานที่มีสมาชิกไซต์-██ สิบคนได้ถูกส่งไปยัง SCP-2756-B เมื่อมาถึง ทีมงานพบว่า SCP-2756-B นั้นว่างเปล่านอกจาก SCP-2756 ที่ไม่เป็นมิตร SCP-2756-B ถูกกักกันโดยไม่มีเหตุการณ์ใดๆ เกิดขึ้น และมีการปิดเรื่องโดยอ้างเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับโรคระบาด

อ██████ ส██████ ผู้อาศัยใน SCP-2756-A ถูกขอให้เล่าเรื่องราวการแพร่กระจายของ SCP-2756 ตั้งแต่การพบครั้งแรกจนถึงการสร้างสภาวะปกติขึ้นใหม่ในหมู่ผู้ที่อาศัยอยู่ใน SCP-2756-A การกลายพันธุ์ของอ██████ ส██████ สังเกตได้จากตาหกดวงที่โตที่ท้อง สามตางอกในตำแหน่งที่แตกต่างกันที่แขนขวา ก้อนเนื้อโตเหนือตาเดิมสองก้อน หก (6) ซม. มีสิ่งที่คล้ายหนวดงอกขึ้นที่แก้มแต่ละข้าง มีขางอกออกมาจากเข่าซ้าย และโครงร่างของแขนยาวตามแนวกระดูกสันหลัง ปิดท้ายด้วยอวัยวะคล้ายหนวดยาวหนึ่งร้อยยี่สิบ (120) ซม. ที่เขาใช้เป็นแขน ผิวหนังประมาณ 60% ถูกปกคลุมด้วยขนนก

ผู้ให้สัมภาษณ์ : อ██████ ส██████ ผู้อยู่อาศัยใน SCP-2756-A

ผู้สัมภาษณ์ : ดร. █████

คำนำ: ดร.█████ เป็นผู้เข้าร่วมใหม่ของไซต์-██ ดังนั้นจึงยังไม่กลายพันธุ์ ดร.█████ ได้รับเลือกให้ดำเนินการสัมภาษณ์เพื่อดูว่าชาวเมืองจะมีปฏิกิริยาอย่างไรต่อบุคคลที่ไม่กลายพันธุ์ 

<เริ่มการบันทึก>

ดร.█████: คุณจำได้ไหมว่าไอ้นี้มันเริ่มต้นเมื่อไหร่?

อ.ส.: ครั้งแรกที่มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นน่าจะเป็นช่วงกลางฤดูใบไม้ผลิ ประมาณ… 15 ปีที่แล้ว ละมั้ง ม████ ช่างตัดเสื้อแก่ มาทำงานโดยมีตุ่มก้อนใหญ่อยู่ที่ข้อศอกขวาของเขา

ดร. █████: ม████ เป็นคนแรกที่กลายพันธุ์หรอ?

อ.ส.: เขาเป็นคนแรกๆ เมื่อตุ่มของเขากลายเป็นแขน เราก็ขังเขาไว้ หวังว่าอะไรก็ตามที่มันจะไม่กระจายออกไป แต่ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งเดือน มันก็มาที่บ้านของเขา และคนอื่นๆ ก็มีตุ่มขึ้นม่เหมือนกัน เมื่อถึงจุดนี้ผู้คนต่างตื่นตระหนก เราส่งไปขอความช่วยเหลือ แต่นั่นไม่ได้ช่วยใครเลย บางคนไปไกลถึงขนาดพยายามเผาสิ่งที่เปลี่ยนไป ผมก็เป็นหนึ่งในนนั้น คนอื่นๆ พยายามตัดแขนขาใหม่ออก ผมได้ยินมาว่าบางคนพยายามวิ่งหนีออกไปในขณะที่พวกเขายังปกติอยู่

อ.ส. เอนหลังพิงเก้าอี้ของเขา

ภายในสามเดือน มันก็มาถึงถนน บ้าน และทุกๆ อย่าง ไม่มีอะไรและไม่มีใครที่ดูปกติ เมื่อถึงจุดนี้ผู้คนรู้สึกว่าพวกเขาสูญเสียความเป็นมนุษย์ ยากที่จะไม่รู้สึกแบบนั้นเมื่อคุณดูเหมือนกับพวกเรา

ดร.█████: แต่คุณก็ผ่านมันไปได้

อ.ส.: ไม่เชิง จนถึงทุกวันนี้ พวกเราบางคนก็ยังพบว่ามันยากที่จะใช้ชีวิตไปวันๆ

ดร.█████: ไอ้สิ่งที่โตออกมามันงอกไปตามถนนและบ้านเรือน คุณทำยังไงกับพวกที่มันขวางทาง?

อ.ส.: เราตัดพวกมันหากพวกมันเข้ามาขวางทาง หลายปีที่ผ่านมาผู้คนไม่คิดด้วยซ้ำเกี่ยวกับการตัดและกินการไอ้สิ่งที่งอกออกมา บางครั้งพวกมันก็งอกออกมาในสถานที่ที่น่าสนใจ ใจกลางเมืองมีลำตัวที่โตอยู่ตรงกลาง ผู้คนเอาแต่จ้องมองที่มันไม่วิ่งไปไหน และบางครั้งแขนก็จะถือของให้หรือแม้แต่เล่นกับเด็กๆ ต้องใช้เวลากว่าสามปีกว่าที่ผู้คนจะเริ่มมีชีวิตใหม่อีกครั้ง และหลังจากนั้นสี่ปี คนก็เริ่มมีลูกกันอีกครั้ง

ดร.█████:พอผมมาถึงเมืองของพวกคุณ ชาวเมืองมีปฏิกิริยากันยังไง?

อ.ส.: พวกผู้ใหญ่ตกใจ เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นคนปกติในรอบหลายปี ส่วนเด็กๆก็ซักถาม พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงดูแตกต่างออกไป นี่คือวิธีที่พวกเขาอาศัยอยู่ วิธีที่พวกเขาเติบโตมา นี่เป็นเรื่องปกติสำหรับพวกเขา

ดร.█████: ปกติ?

อ.ส.: ปกติเท่าที่จะเป็นไปได้สำหรับเรา แต่สำหรับเด็กๆ พวกเขาใช้ชีวิตตามปกติ พวกเขาเล่น พวกเขาเรียนรู้ ไม่แตกต่างจากคนอื่นๆ มันน่าสนใจที่พวกเขาจะใช้ชีวิตอย่างปกติได้ยังไงเมื่อพวกเขาดูผิดปกติซะเหลือเกิน
<สิ้นสุดการบันทึก>