SCP-166

SCP-166, bebekliğinden beri yaşadığı İrlanda, Galway Kontluğu’ndaki Our Lady of Mercy Manastırı’nda keşfedilmiştir. Global Gizli Koalisyonu’ndan ayrılan bir ajanın doğrulamasına göre SCP-166, Tehdit Varlığı 9927-Siyah (“Tanrıça”), diğer adıyla SCP-████, adlı varlığın çocuğudur. Söz konusu varlık, daha sonra Cornwall Olayı olarak bilinecek çatışmada, bir KGK saldırı timi tarafından etkisiz hâle getirilmiştir.

Tehdit Varlığı Veri Tabanı Girdisi

KTE-9927-Karaçocuk "Kız Çocuğu"

4 (Ciddi Tehdit)

Tehdit varlığı, vücuda gelmiş LTE-9927-Siyah (“Tanrıça”) ile kimliği bilinmeyen bir babanın çocuğudur. Annesine güçlü biçimde benzediği ve onun hayvansı özelliklerini paylaştığı hâlde, 9927-Siyah’ın aşırı hayvansı görünümüne sahip değildir. Küçük ölçekli klorokinetik (bitkileri etkileme) yeteneklere sahiptir, ancak tehdit varlığı olarak sınıflandırılmasının temel nedeni, Okült Prosedür: Saat Mekanizması Siyahçocuk Havilah adlı dünya çapında gerçekleştirilebilecek bir ritüeli içgüdüsel olarak bilmesi ve uygulamaya ehil olmasıdır; bu ritüel insan uygarlığını geri dönüşsüz biçimde Neolitik seviyeye geriletecektir.

“Lancelot” Saldırı Timi, 19██ yılında İngiltere’de daha sonra kötü şöhretli “Cornwall Olayı” olarak bilinecek operasyonda 9927-Siyah’ı etkisiz hâle getirmiştir, ancak tim lideri Ajan Ukulele’nin ölümü nedeniyle 9927-Siyah-Çocuk’un tasfiyesini teyit edememiştir. Ukulele, insanlığa yaşam boyu hizmetlerinden dolayı ölümünden sonra Gümüş Aegis ile ödüllendirilmiştir.

Tehdit varlığının herhangi bir savunma yeteneğine sahip olduğu bilinmemektedir. Aşırı kararlılıkla etkisiz hâle getirin.

Ajan, SCP-166’yı etkisiz hâle getirmeyi reddetmiş ve bunun yerine onu İrlanda, Galway Kontluğu’ndaki bir Katolik manastırına gizlice kaçırmıştır. SCP-166 burada 12 yaşına kadar yaşamıştır; bu noktada manastırı ziyaret eden bir kişi SCP-166’yı kazara görmüş ve yetkililere bildirmiştir. Bunun üzerine ajan, SCP-166’nın güvenliğinin ve muhafazasının garanti altına alınması karşılığında KGK istihbaratını paylaşmayı kabul ederek Vakıf ile iletişime geçmiştir.

Daha fazla ayrıntı gizlidir.

Papaz Davis ile iki haftada bir yapılan görüşme

Günaydın, çocuk.

Günaydın, Peder.

Her zamanki gibi, içinde bulunduğumuz ortam nedeniyle günah çıkarma mührünün özellikle talep edilmedikçe geçerli olmayacağını hatırlatmak zorundayım. Öyle bile olsa, konuşmamızın ayrıntıları gerekli olduğu tespit edilirse gizlilik kaldırılabilir. Anlaşıldı mı?

SCP-166 başını sallar.

Çok güzel. Şimdi, nasılsın?

İyi. Personelden biri bana dün Benedict’ten bahsetti, bu doğru mu?

Ah, evet, bu oldukça talihsiz bir durumdu, ama mantıklı. Görevi ilk üstlendiğinde bile oldukça yaşlıydı. Şimdi kiliseye iyi hizmet ettiğini bilerek dinlenebilir.

O'nun yerini kimin alacağını biliyor musun?

Pek çok spekülasyon var, ancak herhangi biri olabilir. Sonuçta bunlar zor zamanlar, son dönemdeki… tartışmalarla birlikte. Kiliseyi temsil etmesi için yeni bir yüz isteyebilirler ya da hayatının yıllarını buna adamış birini seçebilirler. Kim bilir, hatta işçi sınıfından bir adam bile seçebilirler. Bu kesinlikle insanların konuşacağı bir şey olurdu.

Sanırım.

SCP-166 ve Davis sessizce oturur.

Bir soru soracağını düşünüyorum, çocuk.

Üzgünüm.

Özür dilemeye gerek yok. Ne de olsa ben bunun için buradayım. Nedir?

Sadece… size bir şey sormak istedim, biraz kişisel olabilir diye düşündüm. Merak ediyordum da, ailenizle iyi bir ilişkiniz var mı?

Annemle, evet. Vefat etmeden önce, huzurevinde onu ayda bir kez ziyaret ederdim; ayrıca doğum gününde ve tatillerde de giderdim. Ona orduda görev yapan bir papaz olduğumu söyledim, ki sanırım bu gerçeğe az çok yakın sayılır.

Ve babanız?

Bu biraz daha karmaşık bir soru. O iyi bir adamdı; üç şeyi yürekten bağlılıkla tutan bir asker: Tanrı, Vatan ve Aile. Ne yazık ki bu inançlarını oldukça katı bir şekilde savunurdu, bu da bazı… hararetli tartışmalarla sonuçlanırdı. Hâlâ onu seviyorum, ama şu anki durum herkes için en iyisi.

Davis iç çeker.

Peki ya senin ebeveynlerin? Manastırda yaşadığını biliyorum, ama ondan önce?

Aslında onları hiç tanımadım, bebekken bırakılmışım. Yani, sanırım beni oraya verdiklerine göre rahibeleri tanıyor olmalılar, ama ben onları hatırlamıyorum. Sadece kulağıma çalınan şeyler var. Benim hakkımda ne söylemeleri gerektiğine dikkat etmeleri gerektiğini fark etmeden önce, annemden biraz bahsederlerdi. Sanırım onun bir tanrıça olduğuna dair bir şey söylediler? Bu tabii ki doğru olamaz, herhâlde bir tür ruh falandı, ama ben böyle görünüyorsam bir şey olmuş olmalı.

SCP-166 kendisini işaret eder.

Başrahibeyi gizlice dinlediğimi hatırlıyorum; diğer rahibelerden biriyle konuşuyordu. Bir şeyi yanlış yaptığından, bir başkasının durdurduğu bir ritüelden bahsediyordu. Onun öldüğünü söylediler.

Kaybın için üzgünüm.

O bildiğim gibi değil.

Ve baban?

SCP-166 duraksar.

Bilmiyorum. Beni manastıra bırakan o olmalı, ama neden oraya? Neden beni yanında götürmedi?

Eminim ki kendince sebepleri vardır.

Belki. Biliyor musun, onun hakkında hiç konuşmadılar. Bir kere bile. Baş rahibeye bin kez sormuşumdur ama onun hakkında bir ipucu bile vermedi.

SCP-166 duraksar.

Eğer annem çok kötü ise… babam ne yaptı?

[KAYIT SONU]

[REDAKTE EDİLDİ]'nin Disiplin Röportajı

[KAYIT BAŞLANGICI]

Aklından ne geçiyordu senin?

Sadece iyi olduğundan emin olmak istedim. Onunla konuşmama izin vermiyorsun. Farklı bir yol denedim.

Yaptığın şey bundan çok daha kötüydü. Sadece onun konforlarını sağlamak için nüfuzunu kullanmakla kalsaydın, elbette bunu görmezden gelebilirdim. Ama sonra gidip sınıf 4 bir anomalinin dış dünya ile telefon hattı kurmasını sağlamaya çalışıyorsun- kahretsin. Konsey zaten onunla aynı tesiste çalışmandan hoşlanmıyor, bu ortaya çıkarsa yaptığın her türlü anlaşmaya elveda diyebilirsin.

Hadi ama, Sophia! O zararsız. Oranın içinde olmasının tek sebebi benim. Bir şey yapmam gerekiyordu. Vakıf onun büyüyüp böyle düşünmesine izin mi verecekti ki-

Bir kelime daha etmeden önce şunu hatırla: Bu, seviye 4 yetkiye sahip herkes tarafından görülebilecek. İsmini sansürleyebilirim, ancak kötü zamanda yapılmış bir patlamadan insanların parçaları birleştirmesini engelleyemem.

[REDAKE EDİLDİ] sessiz kalır.

On altı yıl. On altı yıl boyunca bir şehirde yürüyemedi, sinemaya gidemedi ya da sadece alışveriş yapamadı. Manastırda ya da Vakıf hücresinde olmasının bir önemi yok, seçim şansı olmadığı bir şey yüzünden kapatılıyor. Hepsi benim yüzümden. Bu adil değil.

Biliyorum.

Ve bunun hakkında hiçbir şey yapamıyorum. Dünyanın herhangi bir yerine bir saldırı timi gönderebilirim, dünyanın en güçlü insanlarının milyarlar ödeyeceği sırları biliyorum, ama yine de onunla konuşmayı bile başaramıyorum; yalnız olmadığını ona söylememe bile izin verilmiyor.

Yapabileceğinin en iyisini yaptın. İmkansız bir durumda her hangi birinin beklentisinden bile fazlasını.

Ne kadar küçük bir değişim yaptığı komik. Ben-

[REDAKE EDİLDİ] sessizleşir.

Biliyor musun, umursamıyorum. Beni yazdır. Şunu atlatayım gitsin.

…Seni Vakıf psikoloğu ile altı adet ikişer saatlik seans için programlıyorum, Glass olmasını sağlayacağım. Seansların sonunda onay verirse, bunu sicilinden silebiliriz.

Mhm.

[REDAKE EDİLDİ].

Evet?

…

…Evet, Biliyorum. Teşekkür ederim, Sophia.

[KAYIT SONU]

08/05/2013 tarihinde, SCP-166’nın muhafaza alanında aşağıdaki not keşfedildi.

████,

Annenle ilk tanıştığımda, biz daha çocuk sayılırdık. Onun ayaklarında toynaklar, gözlerinde yıldız ışığı vardı. O, güzelliğin ve doğanın vücut bulmuş hâliydi ve ben onu kendi ellerimle öldürdüm.

Cennet bir yer değil. Bir var olma hâli. Bizi oraya geri götürmek istiyorlardı ve ben onları durdurdum. Cenneti bizden ikinci kez aldım. O gün yaptıklarımdan hiç pişman olmadım, bir şey hariç: Senin benimle ilk kez karşılaştığın o gün, babanın annenin başına bir kurşun sıktığını gördün. Mazeret sunmuyorum, yalnızca açıklama yapıyorum. Bunu hatırlamıyor bile olabilirsin, ama şimdi sana anlatıyorum ki neden yaptığımı anlayabilesin. Umarım beni affedersin.

Seni seviyorum. Senin için daha fazlasını yapabilmeyi isterdim. Yapabildiğim en iyi şey, seni nazik ve sevgi dolu insanların ellerine bırakmak ve benim yerime seni büyüteceklerini ummaktı. Gördüğüm kadarıyla bunu başarmışlar. Onlarla kalamamış olmana üzgünüm. Seni buraya getirmiş olmalarına üzgünüm. Burada kalışının mümkün olduğunca iyi geçmesi için elimden geleni yapacağıma söz veriyorum. Seni güvende tutacağıma söz veriyorum.

On altıncı doğum günün kutlu olsun,
Seni seven baban.